Patrick Galbraith - Polski Serwis Naukowy

Patrick Galbraith (ur. 16 kwietnia 1967 w Tahomie) – amerykański tenisista, specjalista gry podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa. Ma na koncie liczne zwycięstwa turniejowe w grze podwójnej, w tym w turnieju Masters Cup, był również dwukrotnym finalistą Wimbledonu, a przez pewien czas liderował światowemu rankingowi deblistów. W grze mieszanej odniósł dwa wielkoszlemowe zwycięstwa.

Next Generation Adelaide International - męski turniej tenisowy zaliczany do cyklu ATP. Rozgrywany w latach 1974 - 2008 na kortach twardych w pierwszym tygodniu stycznia w australijskim mieście Adelajda.

Patrick McEnroe (ur. 1 lipca 1966 w Oyster Bay, Nowy Jork) - amerykański tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca turniejów ATP Tour w singlu, jak i deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.

Życiorys

Leworęczny Galbraith, rozpoczynając w 1989 karierę zawodową, miał za sobą udane występy w rozgrywkach akademickich – jako student Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles tworzył parę z Brianem Garrowem i mógł pochwalić się trzykrotnym tytułem All American (1986-1989) oraz akademickim mistrzostwem kraju (Intercollegiate) w 1988. Początkowo próbował łączyć grę podwójną z turniejami singlowymi, ale udało mu się w latach 1989-1990 jedynie trzykrotnie wystąpić w imprezach rangi Grand Prix, za każdym razem kończąc udział na I rundzie. Mecze te oraz kilka turniejów challengerowych pozwoliły mu w czerwcu 1990 na uplasowanie się w światowym rankingu gry pojedynczej na 411. miejscu; po 1991 całkowicie skoncentrował się na grze podwójnej.

Filadelfia (wymowa: /ˌfɪləˈdɛlfiə/)) (ang. Philadelphia) – miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania, u ujścia rzeki Delaware do Atlantyku. Największe pod względem liczby ludności miasto w Pensylwanii i szóste w kraju.

Uniwersytet Kalifornijski, kampus Los Angeles (University of California, Los Angeles, popularnie UCLA) – publiczny amerykański uniwersytet oferujący studia licencjackie, magisterskie, doktoranckie i dalsze, ulokowany na północy dzielnicy Westwood w mieście Los Angeles. Drugi po Berkeley pod względem daty założenie kampus systemu Uniwersytetu Kalifornijskiego i największy uniwersytet w stanie Kalifornia.

Pierwszy wygrany turniej deblowy Galbraith zaliczył już w 1989, na trawiastych kortach w Newport nieopodal tenisowej Hall of Fame, mając za partnera swojego dotychczasowego partnera z rozgrywek akademickich Garrowa. W 1990 wygrał dwa turnieje, był w jednym finale, a w parze z Kelly Jonesem osiągnął półfinał wielkoszlemowego US Open. W 1991 Galbraith większość imprez rozegrał w parze z Toddem Witskenem, co zaowocowało trzema turniejowymi trofeami (w tym prestiżowym Canadian Open) oraz pierwszym awansem do deblowego Masters. Masters Amerykanie zakończyli na etapie rozgrywek grupowych, wygrywając jeden pojedynek i przegrywając dwa.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Sydney International – profesjonalny turniej tenisowy (z powodów sponsorskich nazywany także Apia International Sydney, do 2012 roku Medibank International Sydney), rozgrywany na początku roku kalendarzowego w australijskim Sydney. Po raz pierwszy odbył się w 1885 roku. To jedna z najstarszych imprez tenisowych na świecie, tylko o osiem lat młodszy od wielkoszlemowego Wimbledonu. Jest też najstarszym turniejem w Australii. W roku 2001 został uznany za "Turniej Roku Rozgrywek ATP". Corocznie w Sydney odbywa się równocześnie impreza damska i męska.

Sezon 1992 Galbraith miał również udany, ale mimo pięciu turniejowych triumfów nie zagrał w Masters; każdy z turniejów wygrywał z innym partnerem, a o udziale w Masters decyduje ranking par deblowych, a nie indywidualna klasyfikacja. W 1993 Galbraith stworzył regularną parę z Kanadyjczykiem Grantem Connellem, którego dotychczasowy partner Glenn Michibata zakończył karierę. Współpraca Connella z Galbraithem przyniosła obu graczom szereg sukcesów przez trzy kolejne sezony. Już w pierwszym roku wspólnej gry znaleźli się na czele rankingu par, wygrali trzy turnieje i cztery razy przegrywali w finałach, a w Masters odpadli w półfinale (w jednym ze spotkań grupowych odprawiając bez straty gema mistrzów French Open, Murphy'ego i Luke'a Jensenów). Znaczącym sukcesem był przede wszystkim finał Wimbledonu, w którym jednak musieli uznać wyższość australijskiej pary Todda Woodbridge'a i Marka Woodforde'a. W październiku 1993 Galbraith został liderem indywidualnego rankingu światowego deblistów, na czele którego miesiąc później zmienił go Connell, dzięki jednemu finałowi osiągniętemu z innym partnerem. Organizacja tenisistów zawodowych ATP nadała obu graczom tytuł "Pary deblowej roku" (ATP Tour Doubles Team of the Year).

Mike Bryan, właśc. Michael Carl Bryan (ur. 29 kwietnia 1978 w Camarillo, Kalifornia) - tenisista amerykański, specjalista gry podwójnej, zwycięzca turniejów wielkoszlemowych, brązowy medalista igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008).

Todd Andrew Woodbridge (ur. 2 kwietnia 1971 w Sydney) – australijski tenisista, zwycięzca turniejów rangi ATP Tour w grze pojedynczej i podwójnej, wielokrotny mistrz rozgrywek wielkoszlemowych w deblu i mikście, złoty medalista igrzysk w Atlancie w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

W 1994 Connell i Galbraith wygrali cztery turnieje, w tym dużą imprezę w Indian Wells. Wśród trzech finałów był ponownie Wimbledon, w którym znowu ulegli australijskim The Woodies, podobnie jak rok wcześniej w trzech setach. W 1995 wśród sukcesów północnoamerykańskiej pary zabrakło już wielkoszlemowego finału, było natomiast pięć triumfów turniejowych i dwa finały w ATP Tour (ponadto Galbraith był w finale w Nottingham z Danie Visserem). Na szczególną uwagę zasługuje wygrana w turnieju Masters. W 1995 impreza ta odbywała się w holenderskim Eindhoven, a do głównych faworytów zaliczano broniących tytułu reprezentantów gospodarzy Paula Haarhuisa i Jacco Eltingha oraz Australijczyków Woodbridge'a i Woodforde'a. Holendrzy potwierdzili wysokie aspiracje, wychodząc z grupy eliminacyjnej z kompletem trzech zwycięstw, w tym nad Connellem i Galbraithem; ci z kolei zdołali awansować do półfinału mimo negatywnego bilansu (dwóch porażek i jednej wygranej), by w walce o finał wyeliminować The Woodies. W finale doszło do rewanżu za spotkanie w grupie eliminacyjnej z Haarhuisem i Eltinghiem, w którym Connell i Galbraith okazali się mistrzami tie-breaka, wygrywając ostatecznie 7:6, 7:6, 3:6, 7:6.

Wielkoszlemowy turniej tenisowy Wimbledon w 1994 rozegrano w dniach 20 czerwca – 3 lipca na kortach londyńskiego All England Lawn Tennis and Croquet Club.

Legg Mason Tennis Classic – męski turniej tenisowy zaliczany do cyklu ATP. Rozgrywany od 1969 roku na kortach twardych w Waszyngtonie w Stanach Zjednoczonych. W latach 1969 – 1987 grano na nawierzchni ziemnej. W 2009 roku zaszła zmiana- podniesiono rangę rozgrywek do kategorii ATP World Tour 500, a co za tym idzie punktacja za zwycięstwo wzrosła ze 175 do 500 punktów. Pulę nagród zwiększono do 1 402 000 $.

Na tym sukcesie współpraca Galbraitha i Connella zakończyła się. W sezonie 1996 Amerykanin ponownie grywał z wieloma partnerami, każde z czterech turniejowych zwycięstw odnosząc z innym tenisistą, a przegrany finał w Miami (Key Biscaine) zaliczając z piątym. Był nim reprezentant RPA Ellis Ferreira, z którym następnie grał regularnie w 1997, odnosząc pięć zwycięstw turniejowych i dochodząc do dalszych dwóch finałów, a także po raz piąty w karierze awansując do Masters (odpadli po rozgrywkach grupowych z jedną wygraną i dwiema porażkami na koncie). W 1998 Galbraith wygrał jeden turniej, a w 1999 dwa – ostatnie w karierze. Grał jeszcze do późnego lata 2000, w ostatnim roku występów zawodowych będąc w finale w Scottsdale (z Davidem Macphersonem) oraz w półfinałach w Miami i Atlancie (z Brianem MacPhie). W I rundach turniejów wielkoszlemowych miał dwukrotnie okazję zagrać z przedstawicielami nowego pokolenia amerykańskich deblistów, braćmi Bobem i Mikiem Bryanami, ulegając młodszym rywalom w Paryżu i rewanżując się w Londynie. Karierę zakończył po US Open 2000, zarobiwszy na korcie jako tenisista zawodowy ponad dwa i pół miliona dolarów. Łącznie wygrał 36 turniejów zaliczanych do klasyfikacji ATP Tour, a w 19 przegrywał w finałach.

Międzynarodowa Tenisowa Galeria Sławy (ang. International Tennis Hall of Fame) – instytucja zajmująca się upowszechnianiem tenisa, prezentacją tradycji tenisowych kolejnym pokoleniom graczy i kibiców oraz honorowaniem wybitnych zawodników i zawodniczek.

Wayne Ferreira (ur. 15 września 1971 w Johannesburgu), południowoafrykański tenisista zawodowy, najwyżej w światowym rankingu sklasyfikowany z numerem 6 (1995), zwycięzca 15 turniejów w grze pojedynczej oraz 11 w grze podwójnej, srebrny medalista olimpijski z Barcelony w grze podwójnej (1992). Zwycięzca Pucharu Hopmana z roku 2000, w parze z Amandą Coetzer.

W turniejach wielkoszlemowych nie udało się Galbraithowi nigdy wygrać w męskim deblu; Wimbledon 1993 i 1994 z Connellem pozostały jedynymi finałami, w innych imprezach Wielkiego Szlema był co najmniej półfinalistą (French Open 1994 z Connellem, Australian Open 1996 z Olchowskim, US Open 1990 z Jonesem i 1995 z Connellem). Amerykanina zwycięstwa wielkoszlemowe jednak nie ominęły, triumfował bowiem dwukrotnie w mikście; oba zwycięstwa odniósł na US Open, w 1994 mając za partnerkę Elnę Reinach z RPA, a dwa lata później swoją rodaczkę Lisę Raymond. Ponadto z Raymond był w finałach French Open 1997 i US Open 1998.

Jacco Eltingh (ur. 29 sierpnia 1970 w Heerde) - tenisista holenderski, lider rankingu deblowego, zwycięzca sześciu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Andriej Olchowski, rus. Андрей Ольховский (ur. 15 kwietnia 1966 w Moskwie), rosyjski tenisista, który został zawodowcem w 1989. Reprezentował swoją ojczyznę na igrzyskach olimpijskich w Seulu w 1988 oraz na igrzyskach olimpijskich w Atlancie w 1996, gdzie osiągnął ćwierćfinał, w którym przegrał z Brazylijczykiem Fernando Meligeni. Wygrał dwa turnieje singlowe: w Kopenhadze (1993) i w Szanghaju (1996), 20 turniejów deblowych oraz French Open (1993) i Australian Open (1994) w rywalizacji mikstów.

Galbraith nie zapisał zbyt bogatej karty jako reprezentant USA w Pucharze Davisa. Wystąpił jedynie w dwóch meczach, partnerując w 1996 Patrickowi McEnroe w wygranym spotkaniu z Meksykanami i przegranym z Czechami.