|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 15-18 sierpnia 2010 r. w Chicago, USA, odbędzie się pierwsza, międzynarodowa konferencja nt. energooszczędnych komputerów.
W czasie wydarzenia poruszone zostaną kluczowe zagadnienia i tematy związane z wydajnością energetyczną w użytkowaniu komputerów oraz promowaniem pr... Swoją działalność kończy stacja, na falach której słuchać mogliśmy nie tylko najlepszej muzyki jazzowej, ale też eksperymentalnej i elektronicznej. Radio Jazz zastąpione ma być przez Chilli Zet.
więcej na ten tema... Połączenie nowiu Księżyca i aktywności kilku ciekawych rojów meteorów powoduje, że koniec lipca jest doskonałym czasem do obserwacji tych efektownych zjawisk - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Tegoroc... W dniach 21 - 23 maja 2012 r. w Los Angeles, USA, odbędzie się wydarzenie pt. "Konferencja 2012 - projekcja przyszłości: odtwarzaj, zatrzymuj i przesuwaj do przodu".
Tradycyjnie, archiwa audiowizualne były budowane wokół konkretnych mediów, takich jak obraz, radio, telewizja czy sprzęt. Natomiast ar... Dnia 7 grudnia 2010 r. w San Francisco, USA, odbędą się pierwsze międzynarodowe warsztaty nt. usług, energii i ekosystemu, San Francisco, USA.
Choć w ostatnich latach poczyniono spory postęp w zwiększaniu wydajności energetycznej i przyjazności ekologicznej systemów komputerowych, p...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Paul Butterfield Blues BandCzy wiesz że...? Woodstock – nazwa festiwalu muzycznego, który odbył się w dniach 15, 16, 17 i 18 sierpnia 1969 na farmie M. Yasgura w Bethel koło Nowego Jorku. Jego hasłem było: Peace, Love and Happiness (pokój, miłość i szczęście), mimo tego, że festiwal nie był reklamowany w środkach masowego przekazu, przyciągnął ponad 500 tys. ludzi. Ten zaplanowany na trzy dni festiwal stał się pierwszym z wielkich zlotów młodzieżowych w latach 70. Gene Krupa (ur. 15 stycznia 1909, zm. 16 października 1973) – amerykański perkusista jazzowy polskiego pochodzenia, lider big bandu, kompozytor, wczesny reprezentant stylu swing. Harmonijka ustna to instrument muzyczny z grupy idiofonów dętych blaszanych. Dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami (pot. języczki), które wprawione w drgania wydają dźwięki zależne od ich długości. Harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendriksa. Paul Butterfield Blues Band – prekursorska bluesowa, bluesrockowa i jazzrockowa grupa amerykańska z Chicago. Historia grupyPoczątki W 1956 r. podczas jednego z folkowych hootenanny na Uniwersytecie Chicagowskim poznali się dwaj miłośnicy bluesa Nick Gravenites i Paul Butterfield. W latach 1960-1963 grali w duecie. Poznali także innych białych wielbicieli bluesa: Mike'a Bloomfielda, Marka Naftalina i Barry'ego Goldberga. Blues był grany wtedy wyłącznie w dzielnicach murzyńskich na południu i południowym zachodzie Chicago. Mimo że wyprawy tam nie należały do bezpiecznych, cała ta grupa chodziła do klubów bluesowych, najpierw słuchać, ale wkrótce zaczęli dołączać do zespołów. Gdy okazało się, że nie są tylko białymi dziwakami ale posiadają także spore umiejętności - zapraszano ich na scenę. Paul Butterfield szczególnie często grał z zespołem Muddy'ego Watersa i tak zdobywał doświadczenie. Otis Rush (ur. 29 kwietnia 1934) – amerykański muzyk bluesowy, wokalista i gitarzysta. Jako jeden z niewielu leworęcznych gitarzystów gra na "zwyczajnej" gitarze odwróconej do góry nogami, co łączy go z Jimim Hendriksem. Rush jest bardzo wpływowym gitarzystą, do inspiracji jego stylem przyznawali się: Jimi Hendrix, Eric Clapton, Michael Bloomfield, Peter Green i Stevie Ray Vaughan.
Maxwell Lemuel Roach (ur. 10 stycznia 1924 w Newland w Karolinie Północnej, zm. 16 sierpnia 2007 w Nowym Jorku) – amerykański perkusista i kompozytor jazzowy. Laureat NEA Jazz Masters Award 1984. Paul Butterfield Blues Band 1 W 1963 r. Paul Butterfield decyduje się założyć swój bluesowy zespół. Prawdopodobnie obok grupy Franka Zappy z tego okresu były to pierwsze mieszane rasowo zespoły w USA. W pierwszym kwartecie PBBB z lat 1963–1964 jedynym muzykiem białym był Paul Butterfield – wokalista i mistrz harmonijki ustnej. Gitarzysta Otis Smokey Smothers grywał przedtem z Bo Diddleyem, z Rocket Four Big Boya Spiresa, w 1955 r. brał udział w sesjach nagraniowych Howlin' Wolfa, następnie Freddiego Kinga i wreszcie w latach 1960–1962 był członkiem grupy Muddy'ego Watersa. Basista Jerome Arnold grał w zespole swojego brata, znanego bluesmana Williama Billy'ego Boya Arnolda. W latach 1962–1965 grał także w grupie Howlin'a Wolfa. Perkusista Sam Lay miał bogatą karierę muzyczną zarówno poza Chicago (np. w Cleveland) jak i w Chicago, m.in. także w grupie Howlin'a Wolfa. Rock psychodeliczny, rzadziej rock psychedeliczny (ang. Psychedelic rock) – gatunek muzyczny powstały w połowie lat 60 XX wieku, równocześnie po obu stronach Atlantyku.
Rock psychodeliczny, rzadziej rock psychedeliczny (ang. Psychedelic rock) – gatunek muzyczny powstały w połowie lat 60 XX wieku, równocześnie po obu stronach Atlantyku. Ten zespół jeszcze w 1963 r. zaczął występować regularnie najpierw w klubie Big John's Lounge a w 1964 r. w Southern Lounge. Paul Butterfield Blues Band 2 Po odejściu z grupy Smothersa nowym gitarzystą PBBB został jego uczeń, kalifornijczyk Elvin Bishop. Paul Butterfield i on poznali się w 1960 r. na uniwersytecie. Paul Butterfield Blues Band 3 Art Ensemble of Chicago – awangardowy zespół jazzowy powstały pod koniec lat 60. XX w. i związany z samopomocową organizacją Association for the Advancement of Creative Musicians (AACM) w Chicago.
Marquee – znacznik blokowy w HTML-u pozwalający na animację tekstu. Został wprowadzony jako rozszerzenie interpretowane przez przeglądarkę Internet Explorer i nie był nigdy częścią oficjalnego standardu HTML, nie został też uwzględniony w XHTML-u. Podobny do jego użycia efekt można uzyskać dzięki CSS lub za pomocą Java Scriptu. Na początku 1965 r. kwartet stał się kwintetem. Do zespołu doszedł gitarzysta Mike Bloomfield. W latach 1964–1965 grał w bluesowej grupie Nicka Gravenitesa, w której na harmonijce grał Charlie Musselwhite, późniejszy członek zespołu Muddy'ego Watersa. Ten zespół dokonał pierwszych nagrań studyjnych dla firmy Elektra, która ukierunkowana była na propagowanie muzyki folkowej. W firmie tej nikt nie wiedział, co zrobić z tymi nagraniami i przeleżały one na półce do 1995 r. kiedy wydano je jako Original Lost Elektra Sessions. Bob Dylan (właściwie Robert Allen Zimmerman; ur. 24 maja 1941 roku w Duluth, Minnesota) – amerykański piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, pisarz i poeta pochodzenia żydowskiego (Zushe ben Avraham).
Los Angeles – najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Kalifornia, a zarazem drugie pod względem liczby mieszkańców miasto w Stanach Zjednoczonych, za Nowym Jorkiem. Los Angeles zajmuje powierzchnię 1 302 km² i położone jest w regionie Kalifornii Południowej. Miasto stanowi centrum aglomeracji Los Angeles-Long Beach-Santa Ana, którą w 2010 roku zamieszkiwało 12 828 837 osób, czyniąc z tego regionu 2. pod względem populacji obszar metropolitalny Stanów Zjednoczonych i jednocześnie jedną z najludniejszych metropolii świata. Los Angeles jest siedzibą hrabstwa Los Angeles, czyli najbardziej zaludnionego i jednego z najbardziej zróżnicowanych etnicznie hrabstw w Stanach Zjednoczonych. Z kolei obszar samego Los Angeles uznany został za najbardziej zróżnicowane etnicznie amerykańskie miasto. Mieszkańcy Los Angeles często określani są mianem "Angelenos". Paul Butterfield Blues Band 4 Latem grupa stała się sekstetem. Dochodzi do zespołu ich dawny przyjaciel klawiszowiec Mark Naftalin, który studiował wówczas poza Chicago. Gdy tylko dowiedział się, że grupa sobie radzi, rzucił studia, został członkiem zespołu i zawodowym muzykiem. Sekstet ten nagrywa pierwszy album The Paul Butterfield Blues Band z pomocą muzyków grających na instrumentach dętych. 25 lipca 1965 r. Mike Bloomfield, Jeremy Arnold i Sam Lay (oraz ich kolega Barry Goldberg) jako członkowie stworzonej ad hoc zelektryfikowanej grupy Boba Dylana występują na Newport Folk Festival i zmieniają tym przyszłość muzyki folkowej i rockowej. Mike Bloomfield bierze także udział w nagraniu albumu Highway 61 Revisited Boba Dylana. San Francisco – miasto i hrabstwo w stanie Kalifornia w USA, położone na półwyspie otoczonym przez Ocean Spokojny na zachodzie, zatokę San Francisco na wschodzie i cieśninę Golden Gate na północy. Czwarte pod względem liczby ludności miasto w Kalifornii i trzynaste w całym kraju. Ósme miasto w Stanach Zjednoczonych pod względem gęstości zaludnienia. Miasto jest częścią obszaru metropolitalnego San Francisco Bay Area o liczbie ludności ponad 7,2 miliona.
McKinley Morganfield znany jako Muddy Waters (ur. 4 kwietnia 1915 w Rolling Fork w Mississippi, zm. 30 kwietnia 1983 w Westmont w Illinois) – czarnoskóry, amerykański bluesman, przedstawiciel bluesa chicagowskiego i bluesa Delty. Paul Butterfield Blues Band 5 Pod koniec 1965 r. z grupy odszedł perkusista Sam Lay i został zastąpiony przez Billa Davenporta. Davenport był najpierw cenionym perkusistą jazzowym. Jego pierwszym mistrzem był Gene Krupa, ale później wpłynęli na niego Max Roach i Art Blakey. Po 20 latach grania jazzu przekwalifikował się (co przyszło mu z wielką trudnością) na perkusistę bluesowego. Grał z Otisem Rushem, Juniorem Wellsem, Little Walterem i Sylem Johnsonem. Riley B. King znany jako B.B. King (ur. 16 września 1925 w Itta Bena, Missisipi, USA) – gitarzysta i wokalista bluesowy. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli gatunku. Został obdarzony nieformalnym tytułem King of Blues – "król bluesa".
Sekstet (łac.sex=sześć, ang. sextet, franc. sextuor, sextette, niem. Sextett, wł. sestetto) – utwór na 6 głosów lub instrumentów solowych, także zespół muzyczny złożony z sześciu wykonawców. 8. 1966 r. ukazuje się prekursorski album grupy East West. Tytułowy utwór z tej płyty zapowiadał zarówno rock psychodeliczny jak i jazz-rock. Pomógł przy tym projekcie Davenport, gdyż przy tego typie muzyki Sam Lay, perkusista stricte bluesowy, zapewne nie dałby sobie rady. Grupa była chętnie zapraszana do znanych i wielkich sal koncertowych. Wystąpili w lutym 1966 r. w Whiskey-A-Go-Go w Los Angeles, w marcu w Fillmore Auditorium w San Francisco i w kwietniu w Cafe Au Go-Go w Nowym Jorku. Wystąpili także 19 lipca na Monterey Jazz Festival a w listopadzie w słynnym klubie Marquee w Londynie. Junior Wells, właśc. Amos Blakemore (ur. 9 grudnia 1934 w Memphis, zm. 15 stycznia 1998 w Chicago) – amerykański muzyk bluesowy, wokalista i harmonijkarz.
Blues rock – styl w muzyce rockowej, powstały z połączenia elementów bluesa z rockiem. Blues rock narodził się w połowie lat 60. XX wieku w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Pierwszymi artystami grającymi blues rocka byli Alexis Korner, John Mayall oraz Paul Butterfield. Paul Butterfield Blues Band 6 Na początku 1967 r. od zespołu odszedł gitarzysta Mike Bloomfield, który założył swój zespół Electric Flag. Grupa PBBB staje się ponownie kwintetem, który nagrywa pierwszy koncertowy album East West Live wydany dopiero w 1996 r. Nieco później z grupy odchodzą Jeremy Arnold i Billy Davenport. Highway 61 Revisited – szósty album studyjny i jeden z najważniejszych w dyskografii . W zestawieniu Top Ten Reviews album zajął 1 miejsce (na 208 albumów) za rok 1965, 5 miejsce (na 5308 albumów) za lata 60. XX wieku, i 11 miejsce (na 455,808 albumów) w ogóle.
Little Walter (ur. 1 maja 1930 w Marksville, zm. 15 lutego 1968 w Chicago), właśc. Marion Walter Jacobs – amerykański muzyk specjalizujący się w grze na harmonijce diatonicznej, jeden z najważniejszych przedstawicieli bluesa chicagowskiego. Został wprowadzony do Blues Hall of Fame już w roku jej powstania, tj. w 1980, a w 2008 znalazł się w Rock and Roll Hall of Fame. Paul Butterfield Blues Band 7 W miejsce Arnolda i Davenporta przyjęci zostają perkusista Phil Wilson (z Roscoe Mitchell Art Ensemble) i basista-wokalista Bugsy Maugh. Z dodatkiem dęciaków (wśród nich był David Sanborn) zespół wydaje kolejny album zatytułowany The Resurrection of Pigboy Crabshaw (Pigboy był ksywką Bishopa). Ten skład zespołu działał od wiosny 1967 r. do 1968 r. i wydał jeszcze album In My Own Dream. Ellas Otha Bates McDaniel, znany jako Bo Diddley (ur. 30 grudnia 1928 w McComb, zm. 2 czerwca 2008 w Archer) – afroamerykański muzyk, śpiewak, skrzypek i gitarzysta związany z takimi gatunkami jak elektryczny blues, rock and roll i rhythm and blues. Bo Diddley ma na swoim koncie zaledwie kilka przebojów, jednakże jego wkład w rozwój rock and rolla jest nie do przecenienia. Jego brzmienie wywarło wpływ na wielu brytyjskich gitarzystów. Był tym, który zdefiniował rolę sekcji rytmicznej. Od niego wywodzi się większość schematów rytmicznych (które naśladowali później niezliczeni gitarzyści mniejszego formatu) używanych w rocku do dziś. Używał produkowanych na zamówienie gitar, o prostokątnym pudle rezonansowym. Wywarł znaczący wpływ na twórczość Jimiego Hendriksa.
Paul Butterfield Blues Band 8 Od tego momentu zmiany w zespole zaczęły następować szybko. Ostatni stały skład był septetem w składzie: Paul Butterfield: harmonijka, wokal. Gene Dinwiddie: wokal, harmonijka, klawisze. Buzzy Feiten: gitara. Ted Harris: pianino. Rod Hicks: gitara basowa, wokal. Fred Beckmeier: gitara basowa. Philip Wilson: perkusja. Częścią zespołu był także kwartet muzyków grających na instrumentach dętych z Sanbornem na czele. W 1969 r. ukazał się album Keep On Moving. Grupa wystąpiła na festiwalu w Woodstock. Od tego momentu nastąpiła coraz szybsza dezintegracja zespołu, aż do całkowitego rozwiązania. Paul Butterfield w 1972 r. założył swój następny zespół, Better Days. Coraz bardziej stawał się zależny od narkotyków i alkoholu, co doprowadziło do jego przedwczesnej śmierci. ZnaczeniePaul Butterfield Blues Band był zespołem pod każdym względem prekursorskim. Był pierwszym białym (czy też mieszanym) zespołem wykonującym bluesa. Poziom muzyków był niezwykle wysoki. Mike Bloomfield właściwie zrewolucjonizował styl gry bluesa. Byli prekursorami blues rocka, jazz-rocka i rocka psychodelicznego. Przełamali także bariery rasowe istniejące w społeczeństwie amerykańskim. To dzięki nim B.B. King mógł wystąpić w Fillmore na zaproszenie Billa Grahama i otrzymać od całkowicie białej widowni owację na stojąco. DyskografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
