|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Przywódcą politycznym może być osoba dynamiczna, ekstrawertywna, która nie ma problemów z nawiązywaniem kontaktów z innymi ludźmi. Skutecznego lidera nie możemy wykreować z zupełnie przypadkowej osoby - uważa psycholog polityki dr Julita Koszur z SWPS. ,,L... Bursztyn pod różnymi postaciami można oglądać na trzech wystawach, które otwarto w Muzeum Okręgowym w Kaliszu. Ekspozycje przygotowano z okazji 1850-lecia miasta, w ramach projektu "Europejski szlak bursztynowy".Dla kaliszan i licznych go... Od 26 do 31 sierpnia w Berlinie odbędzie się XXX Europejskie Sympozjum Przewidywania i Obserwacji Zakryć (ang. European Symposium on Occultation Projects, ESOP). W spotkaniu weźmie udział także znany polski "zakryciowiec", Paweł Maks... Doktorantka Ewa Jarosz ze Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii PAN i Katarzyna Świątkowska, studentka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, zaprezentowały wystąpienia na międzynarodowym sympozjum Falling Walls Lab, które odbył... Grupie archeologów, którzy przeszukują teren katastrofy Tu-154M w Smoleńsku pomagają, poza osobami i instytucjami z Polski, także Rosjanie. Na miejscu badań mają zapewniony ogrzewany namiot, prąd i dostęp do wody. Archeologom pomaga też bryg...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Paweł AkselrodCzy wiesz że...? Ziemla i Wola (ros. Земля и Воля, pol. Ziemia i Wolność) – rewolucyjna, wczesnosocjalistyczna organizacja konspiracyjna wywodząca się z ruchu tzw. narodników, działająca w Rosji w latach 1861-1864 oraz 1876-1879. Celem jej było wprowadzenie socjalizmu w oparciu o bunt niezadowolonych chłopów. Chłopi organizowani i szkoleni w obszczinach mieli obalić carat. Nazwa ruchu powstała pod koniec 1878 roku wraz z drukiem pisma o tym tytule. W praktyce Ziemia i Wolność oddziaływała nie tylko na chłopów. Kijowski Uniwersytet Narodowy im. Tarasa Szewczenki (ukr. Київський національний університет імені Тараса Шевченка, KNU) – uniwersytet w Kijowie, jeden z największych Uniwersytetów na Ukrainie. 
 Pawieł Borisowicz Akselrod (ros. Павел Борисович Аксельрод, ur. 25 sierpnia 1850 w Poczepie, zm. 1928 w Berlinie) – rosyjski rewolucjonista, jeden z liderów mienszewików. Uczył się w Uniwersytecie w Kijowie. W początkowym okresie działalności rewolucyjnej należał do Bakunistów (od nazwiska lidera Michaiła Bakunina). Od 1870 należał do partii Ziemla i Wola. Od 1883 członek marksistowskiej grupy Wyzwolenie Pracy. Od 1900 jeden z redaktorów Iskry i Zorzy. W latach 1883-1903 propagując marksizm napisał kilka prac, w których idealizował demokrację kapitalistyczną i działalność parlamentarną zachodnioeuropejskich socjaldemokratycznych partii. Od II zjazdu Rosyjskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (RSPRR) w 1903 był jednym z głównych ideologów mienszewików i wrogiem bolszewików. W 1905 stworzył antymarksistowską ideę tzw. "zjazdu robotniczego". na IV zjeździe Zjednoczeniowym RSPRR w 1906 wystąpił z ideą politycznej współpracy proletariatu i kapitalistów, co zostało przez bolszewików uznane za pogląd oportunistyczny. Po rewolucji 1905 ideowy przywódca tzw. likwidatorów. W czasie I wojny światowej szowinista. W 1917 członek Komitetu Wykonawczego Piotrogradzkiej Rady Deputatów Robotniczych i Żołnierskich. Wspierał Rząd Tymczasowy. Michał Aleksandrowicz Bakunin (ur. 30 maja 1814 w Priamuchinie, zm. 1 lipca 1876 w Bernie) – rosyjski myśliciel i rewolucjonista. Uznawany za jednego z ojców anarchizmu, a ściślej, jego kolektywistycznej wersji.
Rosjanie (ros. русские/russkije) - jedna z grup etnicznych należąca do wschodnich Słowian, zamieszkująca głównie Rosję i sąsiadujące kraje. Potocznie słowo Rosjanie jest używane do określenia wszystkich obywateli Rosji, podobnie jak często czyniono to wobec obywateli Związku Radzieckiego. Natomiast we współczesnym języku rosyjskim dla określenia osoby o dowolnym pochodzeniu etnicznym, która jest obywatelem Rosji, używa się poprzednio uznawane za przestarzałe i książkowe słowo россиянин/rossijanin. Etniczni Rosjanie stanowią około 80% ludności Rosji. Pochodzenie Rosjan (jako wspólnoty narodowo-etnicznej) nie jest jasne. Po rewolucji październikowej 1917 na emigracji. Jeden z liderów II Międzynarodówki, stronnik reformizmu, przeciwnik władzy sowieckiej. Nawoływał do zbrojnej interwencji w Rosji. Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Mienszewicy (. Po zakończeniu wojny domowej, administracyjnym wyeliminowaniu przez bolszewików ze związków zawodowych i rad delegatów robotniczych i wreszcie formalnej delegalizacji partii przez bolszewików (1920) większość przywódców została zmuszona do emigracji. W Gruzji partia mienszewików (Noe Żordania, Noe Ramiszwili, Nikołaj Czcheidze, Grigol Uratadze i Raszden Arsenidze) przeprowadziła demokratyczne wybory i rządziła niepodległą , uznaną przez Rosję Sowiecką Demokratyczną Republiką Gruzji do marca 1921 - inwazji Armii Czerwonej dowodzonej przez Ordżonikidze i Stalina i wprowadzenia w Gruzji siłą ustroju sowieckiego. Przywódcy Gruzji udali się na emigrację kontynuując działalność rządu Demokratycznej Republiki Gruzji na uchodźstwie w Paryżu pod przewodnictwem Noe Żordanii.
I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.
Rząd Tymczasowy został utworzony w Rosji w wyniku udanej rewolucji lutowej (1917); kierowany był początkowo przez konstytucyjnego demokratę, księcia Lwowa, a od 21 lipca przez socjalistę-rewolucjonistę Aleksandra Kiereńskiego.
Druga Międzynarodówka była międzynarodowym stowarzyszeniem partii i organizacji socjalistycznych. Organizacja powstała 14 lipca 1889 roku w Paryżu. Została założona przez partie socjaldemokratyczne z Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec i Belgii. Kontynuowała pracę rozwiązanej Pierwszej Międzynarodówki, z której wykluczono zwolenników silnego ruchu anarchosyndykalistycznego.
Na mapach: 52°56′04″N 33°27′38″E / 52.93444, 33.46056 Poczep (ros. Почеп) – miasto w obwodzie briańskim Federacji Rosyjskiej. Ludność 17 200 (stan na 2006). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
