Paweł Bagiński - Polski Serwis Naukowy

Paweł Bagiński (ur. 14 kwietnia 1909 w Tłustem na Podolu, zm. 29 października 1992 w Warszawie) – pedagog i polonista.

Urodził się na Podolu w miasteczku Tłuste leżącym między Czortkowem a Zaleszczykami. W Czortkowie uczęszczał do 8-letniego gimnazjum typu humanistycznego im. Juliusza Słowackiego, które kończy maturą w 1927 roku. W latach 1927 - 1931 odbywa studia polonistyczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie. Uczestniczy w zajęciach prowadzonych przez prof. Juliusza Kleinera i prof. Wilhelma Bruchnalskiego. Pracę magisterską pisze pod kierunkiem prof. Eugeniusza Kucharskiego. W latach 1931-1933 odbywa bezpłatną dwuletnią praktykę pedagogiczną w Państwowym Gimnazjum we Lwowie, po czym - zdając egzamin praktyczno-teoretyczny - uzyskuje dyplom nauczyciela języka polskiego szkół średnich. W roku 1934 rozpoczyna pierwszą samodzielną pracę dydaktyczną w Równem w Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki. Tu zastaje go wybuch wojny. Do roku 1941 pracuje w 10-letniej radzieckiej szkole średniej z polskim językiem wykładowym.

Uniwersytet Lwowski (ukr. Львівський національний університет імені Івана Франка) – uniwersytet we Lwowie, założony przez króla Polski Jana Kazimierza w 1661 jako Akademia Lwowska, do 1940 Uniwersytet Jana Kazimierza; jeden z najstarszych w Europie Wschodniej i czwarty najstarszy uniwersytet założony na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, współcześnie jeden z największych ukraińskich uniwersytetów państwowych.

Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.

Wydarzenia wojenne przerywają pracę nauczycielską Pawła Bagińskiego. Pracuje w Nadleśnictwie Listwin, w Hucie Bystrzyckiej. Od stycznia 1943 roku bierze udział w walkach z okupantem w szeregach 27 Dywizji Wołyńskiej AK. Pełni też w niej funkcję kronikarza życia partyzanckiego. W 1944 roku Dywizja zostaje rozwiązana. Wkrótce Paweł Bagiński podejmuje pracę nauczycielską w liceum w podwarszawskiej miejscowości - Celestynowie, by w roku 1950 "zakotwiczyć" w Liceum Pedagogicznym dla Wychowawczyń Przedszkoli w Warszawie. W 1952 roku otrzymuje etat polonisty w Liceum Ogólnokształcącym im. generała Sowińskiego. Podejmuje równocześnie pracę jako kierownik Sekcji Języka Polskiego w Wojewódzkim Ośrodku Doskonalenia Kadr Oświatowych (WODRO). W następnych latach - wraz z przekształceniem się systemu doskonalenia nauczycieli - Paweł Bagiński wciąż pracuje z nauczycielami - w OOM., w IKNiBO. Przez wiele lat jest członkiem jury Olimpiady Literatury i Języka Polskiego w województwie stołecznym. I przy tym ciągle uczy w szkołach.

Hospitacja jest jedną z form sprawowania nadzoru pedagogicznego w szkole lub placówce oświatowej przez dyrektora lub wizytatora, polegająca na odwiedzaniu nauczyciela podczas zajęć z uczniami lub wychowankami. Termin "hospitacja" pochodzi z łacińskiego słowa hospitor - "goszczę kogoś". Hospitacja służy przede wszystkim obserwacji aktywności, zachowań uczniów na lekcji, spowodowanych określonymi działaniami nauczyciela.

27 Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej – polska jednostka wojskowa utworzona z sił Okręgu Wołyń Armii Krajowej w ramach Akcji "Burza". W marcu 1944 liczyła około 6000 żołnierzy.

Głównym żywiołem Pawła Bagińskiego są właśnie kontakty z nauczycielami - spotkania, hospitacje lekcji, konferencje, konsultacje, własne lekcje otwarte, organizowanie kursów, udział w nich, wykłady i prelekcje, ćwiczenia z metodyki na Uniwersytecie Warszawskim. Tu chyba kształtował się ten głęboki związek emocjonalny Pawła Bagińskiego z warszawskim środowiskiem nauczycielskim, z zawodem, z polonistyką szkolną. Jest jednak Paweł Bagiński nie tylko nauczycielem w działaniu, w praktyce. W 1952 roku związał się na stałe z redakcją "Polonistyki". Był kolejno zastępcą redaktora naczelnego, sekretarzem redakcji. Pisał wiele artykułów, recenzji, prac metodycznych, był współautorem podręczników dla uczniów. W pracach tych przekazywał swoje bogate doświadczenie dydaktyczne, wiązał teorię z praktyką szkolną, kierując się - jak w całej swej działalności - chęcią pomocy nauczycielowi w rozwiązywaniu konkretnych trudności dydaktycznych.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Recenzja (z łac. recensio oznaczającego ‘spis ludności, przegląd’, w jęz. pol. za pośrednictwem niem. Recension) – analiza i ocena dzieła artystycznego, publikacji naukowej, projektu, przewodnika, poradnika, publikacji multimedialnej, filmu, przemówienia, meczu, mszy itp. Pełni funkcję informacyjną, wartościującą i postulatywną, nakłaniającą.

Za swoją wieloletnią i tak wielostronną pracę Paweł Bagiński - entuzjasta życia szkoły, literatury i nauczania - został uhonorowany licznymi odznaczeniami i medalami: Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Srebrnym Krzyżem z Mieczami, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Dziesięciolecia, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką Zasłużonego Nauczyciela PRL.

Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu na gruźlicę) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Twórca filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem. Obok Mickiewicza uznawany powszechnie za najwiekszego przedstawiciela polskiego romantyzmu.

Tadeusz Andrzej Bonawentura Kościuszko herbu Roch III (ur. 4 lutego 1746 w Mereczowszczyźnie, zm. 15 października 1817 w Solurze) – generał polski i amerykański, inżynier fortyfikator, brał udział w wojnie o niepodległość USA, wzniecił antyrosyjskie powstanie w Rzeczypospolitej, Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej w insurekcji 1794.