Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
110. rocznica urodzin rotmistrza Witolda Pileckiego
13 maja 1901 r. w Ołońcu w Rosji urodził się Witold Pilecki, uczestnik walk o Wilno, wojny polsko-bolszewickiej, kampanii polskiej, konspirator, więzień Auschwitz, ofiara komunistycznych represji. Witold Pilecki pochodził z rodziny szlacheckiej o tra...
 
Na ochotnika do Auschwitz -70. rocznica zatrzymania Witolda Pileckiego
19 września 1940 r. rotmistrz Witold Pilecki dał się schwytać Niemcom w ulicznej łapance w Warszawie, by w ten sposób dostać się do obozu Auschwitz. Chodziło mu o zdobycie wiarygodnych danych na temat zbrodni hitlerowskich oraz stworzenie konspiracji wojskowej wśród wię...
 
Konferencja akademicka nt. międzynarodowych relacji publicznych, Barcelona, Hiszpania
W dniach 28 - 29 czerwca 2011 r. w Barcelonie, Hiszpania, odbędzie się konferencja akademicka nt. międzynarodowych relacji publicznych. Koniec pierwszej dekady XXI w. został nacechowany znaczącymi zmianami w siłach, praktyce i teorii relacji publicznych. Obok stałej, globalnej ekspa...
 
Święto Liczby Pi - 14 marca
Mało kto wie, że w najbliższy weekend przypada Dzień Liczby Pi, zwanej również Ludolfiną. Święto jednej z najbardziej niezwykłych według miłośników matematyki cyfr obchodzone jest co roku, 14 marca czyli (3.14). Liczba Pi zo...
 
Od marca wykłady popularne z matematyki na PW
Centrum Studiów Zaawansowanych Politechniki Warszawskiej wraz ze Stowarzyszeniem na Rzecz Edukacji Matematycznej uruchamiają w marcu cykl wykładów popularnych z matematyki. Wstęp na wykłady jest bezpłatny i otwarty dla wszystkich zainteresowanyc...

Reklama:


Paweł Szymański - kompozytor

Czy wiesz że...?
Śmierć rotmistrza Pileckiego − widowisko teatralne Sceny Faktu Teatru Telewizji z 2006 w reżyserii Ryszarda Bugajskiego, opowiadające o losach polskiego bohatera narodowego rotmistrza Witolda Pileckiego.

Nagroda Mediów Publicznych – nagroda przyznawana w dziedzinie literatury pięknej COGITO i współczesnej muzyki poważnej OPUS corocznie przez Telewizję Polską S.A. i Polskie Radio SA od 2008 r.

Nagroda Mediów Publicznych – nagroda przyznawana w dziedzinie literatury pięknej COGITO i współczesnej muzyki poważnej OPUS corocznie przez Telewizję Polską S.A. i Polskie Radio SA od 2008 r.

Paweł Szymański (ur. 28 marca 1954 w Warszawie) – polski kompozytor współczesny.

Studiował kompozycję u Włodzimierza Kotońskiego (1974-78) i Tadeusza Bairda (1978) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, którą ukończył z wyróżnieniem. W 1976 brał udział w Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Innsbrucku, a w latach 1978, 1980 i 1982 – w Międzynarodowych Kursach Wakacyjnych Nowej Muzyki w Darmstadt. Współpracował ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia (1979-81), z Niezależnym Studiem Muzyki Elektroakustycznej (1982-84) i Studiem Muzyki Elektronicznej Akademii Muzycznej w Krakowie (1983). Dzięki stypendium im. Herdera w latach 1984-85 kontynuował studia u Romana Haubenstocka-Ramatiego w Wiedniu. Był również stypendystą Deutscher Akademischer Austauschdienst w Berlinie (1987-88), gdzie pracował w Studiu Elektronicznym Technische Universität.

Warszawa (miasto stoÅ‚eczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i najwiÄ™ksze miasto Polski, poÅ‚ożone w Å›rodkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Jest laureatem wielu konkursów kompozytorskich. W 1979 otrzymał I nagrodę Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich za utwór "Gloria" na chór żeński i zespół instrumentalny (1979). Ten sam utwór w 1981 zajął IV miejsce w kategorii utworów młodych kompozytorów na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu. W 1985 kompozycja "Lux aeterna" na głosy i instrumenty (1984) zdobyła jedną z nagród w Konkursie Kompozytorskim Muzyki Sakralnej, organizowanym przez Internationale Bachakademie w Stuttgarcie. W 1988 "Partita III" na klawesyn amplifikowany i orkiestrę (1985-86) zwyciężyła w Konkursie Kompozytorskim im. Benjamina Brittena w Aldeburgh. W 1993 Związek Kompozytorów Polskich przyznał Pawłowi Szymańskiemu swoją doroczną nagrodę. W styczniu 1994 otrzymał Wielką Nagrodę Fundacji Kultury, a w maju tego samego roku utwór "Miserere" na głosy i instrumenty (1993) został przedstawiony przez Program II Polskiego Radia na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu i znalazł się w grupie utworów rekomendowanych. W 1995 zdobył główną nagrodę Konkursu Międzynarodowej Fundacji Muzyki Polskiej za motet "In paradisum" na chór męski (1995).

Muzyka Pawła Szymańskiego jest wykonywana na całym świecie (m.in. w Austrii, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Danii, Niemczech, Francji, Holandii, Japonii, na Węgrzech, w Meksyku, Szwecji, we Włoszech, w Stanach Zjednoczonych). Wiele utworów powstało na zamówienie europejskich instytucji i festiwali i zostało prawykonanych przez światowej sławy wykonawców. Do nich należy m.in.: "Partita IV" na orkiestrę (1986) – napisana na zamówienie północnoirlandzkiej rozgłośni BBC dla festiwalu muzyki współczesnej "Sonorities '87" organizowanego przez Queen's University w Belfaście, prawykonania na tym festiwalu dokonała Ulster Orchestra pod dyrekcją Lionela Frienda; "A study of shade" na małą orkiestrę (1989) – skomponowane na zamówienie Aldeburgh Festival, gdzie utwór został po raz pierwszy wykonany przez Britten-Pears Orchestra, dyrygował Richard Bernas; "Quasi una sinfonietta" na orkiestrę kameralną (1990) – dla zespołu London Sinfonietta, który prawykonał kompozycję w Queen Elizabeth Hall pod batutą Arturo Tamayo; "Sixty-odd pages" na orkiestrę kameralną (1991) – zamówione przez Südwestfunk Baden-Baden i prawykonane podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień" przez Südwestfunk Sinfonieorchester Baden-Baden, dyrygowaną przez Mathiasa Bamerta; "Pięć utworów na kwartet smyczkowy" (1992) – powstałych na zamówienie rozgłośni BBC w Bristolu, pierwszy raz wykonanych również podczas Festiwalu "Warszawska Jesień" – grał Kwartet Śląski; "Koncert na fortepian i orkiestrę" (1994) – skomponowany na zamówienie Radio France i tam też prawykonany przez Ewę Pobłocką i Wielką Orkiestrę Symfoniczną Polskiego Radia pod dyrekcją Antoniego Wita; "Recalling a serenade" na klarnet, dwoje skrzypiec, altówkę i wiolonczelę (1996) – napisane na zamówienie Kuhmo Chamber Music Festival, w ramach którego prawykonania dokonał klarnecista Kari Kriikku i Kwartet Śląski.

W latach 1982-87 wykładał na Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury Akademii Muzycznej w Warszawie. Jest członkiem Związku Kompozytorów Polskich. Był także członkiem Zarządu Głównego (1989-99), wiceprezesem (1991-94 i 1997-99) ZKP oraz członkiem Komisji Programowej Festiwalu "Warszawska Jesień" (1987, 1989-99). Wraz z Rafałem Augustynem, Stanisławem Krupowiczem i Lidią Zielińską założył w 1990 wydawnictwo muzyczne "Brevis". W 1997 z Krzysztofem Knittlem, Stanisławem Krupowiczem i Józefem Patkowskim zainicjował powstanie Fundacji Przyjaciół "Warszawskiej Jesieni".

W 2006 odbył się Festiwal Muzyki Pawła Szymańskiego, z którego w 2007 Polskie Wydawnictwo Audiowizualne wydało czteropłytowy album.

Twórczość Pawła Szymańskiego od chwili napisania w roku 1978 "Partity II" – pracy dyplomowej zamykającej okres studiów u Włodzimierza Kotońskiego – jest niezwykle jednorodna stylistycznie. Sam kompozytor stwierdził, że wcześniej poszukiwał wciąż nowych inspiracji, od "Partity II" natomiast obraca się w kręgu określonych idei muzycznych.

Ten obszar można określić jako tworzenie nowego kontekstu z elementów języka tradycji. Wyjściowy materiał dźwiękowy utworów Szymańskiego ma korzenie w przeszłości, często nawiązuje do baroku, ale zawsze jest komponowany. W drugiej fazie procesu twórczego kompozytor to dźwiękowe tworzywo przetwarza, nadaje mu nową strukturę i proponuje słuchaczowi swoistą grę muzycznymi konwencjami.

Muzyka Pawła Szymańskiego jest niezwykle wyrafinowana, poddana zawsze ścisłej dyscyplinie technicznej. Mimo to zdumiewa różnorodnością emocji i nastrojów, sięgających od zmysłowej gry dźwiękowej do metafizycznej zadumy.

Od 2008 r. członek jury Nagrody Mediów Publicznych w dziedzinie współczesnej muzyki poważnej OPUS.

Wybrane kompozycje

  • K. na orkiestrÄ™ (1972)
  • Epitafium na dwa fortepiany (1974)
  • Kwartet smyczkowy (1975)
  • Limeryki [wersja I] na skrzypce i klawesyn (1975)
  • Partita I na orkiestrÄ™ (1976)
  • Kyrie na chór chÅ‚opiÄ™cy i orkiestrÄ™ (1977)
  • Intermezzo na 2 flety, perkusjÄ™, 4 skrzypiec, 3 altówki, 2 wiolonczele i kontrabas (1977)
  • Partita II na orkiestrÄ™ (1977-78)
  • Dziesięć utworów na trio smyczkowe (1979)
  • Gloria na chór żeÅ„ski i zespół instrumentalny (1979)
  • Limeryki [wersja II] na flet, skrzypce i wiolonczelÄ™ (1979)
  • La Folia na taÅ›mÄ™ (1979)
  • ...Under the plane tree na taÅ›mÄ™ (1980)
  • Cztery utwory liturgiczne na sopran i orkiestrÄ™ (1980-81)
  • Villanelle na kontratenor, 2 altówki i klawesyn (1981)
  • Sonata na smyczki i perkusjÄ™ (1982)
  • Dwa utwory na kwartet smyczkowy (1982)
  • Appendix na flet piccolo i zespół kameralny (1983)
  • Dwie konstrukcje iluzoryczne na klarnet, wiolonczelÄ™ i fortepian (1984)
  • Lux aeterna na gÅ‚osy i instrumenty (1984)
  • Partita III na klawesyn amplifikowany i orkiestrÄ™ (1985-86)
  • Partita IV na orkiestrÄ™ (1986)
  • Trop na fortepian (1986)
  • Dwie etiudy na fortepian (1986, m.in. w spektaklu Åšmierć rotmistrza Pileckiego)
  • Through the looking glass... I na orkiestrÄ™ kameralnÄ… (1987)
  • Through the looking glass... II na taÅ›mÄ™ (1988)
  • A study of shade [version I] na małą orkiestrÄ… (1989)
  • A kaleidoscope for M.C.E. [version I] na wiolonczelÄ™ (1989)
  • Fuga na fortepian (1990)
  • Quasi una sinfonietta na orkiestrÄ™ kameralnÄ… (1990)
  • Sixty-odd pages na orkiestrÄ™ kameralnÄ… (1991)
  • A Due na dwoje skrzypiec (1991)
  • A study of shade [version II] na orkiestrÄ™ (1992)
  • Two studies na orkiestrÄ™ (1992)
  • Pięć utworów na kwartet smyczkowy (1992)
  • Miserere na gÅ‚osy i instrumenty (1993)
  • Trzy utwory na 3 flety proste z akompaniamentem metronomu (1993)
  • Dwa preludia na fortepian (1994)
  • Through the looking glass... III [version I] na klawesyn (1994)
  • Through the looking glass... III [version II] na klawesyn i kwartet smyczkowy (1994)
  • Koncert na fortepian i orkiestrÄ™ (1994)
  • A kaleidoscope for M.C.E. [version II] na skrzypce (1994)
  • Sonat(in)a na fortepian (1995)
  • In paradisum motet na chór mÄ™ski (1995)
  • Dwie melodie na fortepian (1995)
  • Bagatelle für A.W. für Geige, Klarinette, Tenorsaxophon und Klavier (1995)
  • Muzyka filmowa na orkiestrÄ™ (1994-1996)
  • Recalling a serenade na klarnet, 2 skrzypiec, altówkÄ™ i wiolonczelÄ™ (1996)
  • Viderunt omnes na chór i zespół (1998)
  • Preludium i Fuga na fortepian (2000)
  • Concerto a`4 na klarnet, puzon, wiolonczelÄ™ i fortepian (2004)
  • Singletrack na fortepian (2005)
  • Qudsja Zaher ,opera w dwóch aktach na gÅ‚os solo do libretta Macieja Drygasa (2005) – prapremiera Teatr Wielki w Warszawie|Teatr Wielki – Opera Narodowa (2010)
  • Gigue na wiolonczelÄ™ solo (2006)
  • Ceci n'est pas une ouverture na orkiestrÄ™ (2007)
  • Utwory kameralne/Kwartet Å›lÄ…ski (2006)
  • 1-5 Five Pieces for string quartet /Pięć utworów na kwartet smyczkowy
  • 6. Compartment 2, Car 7 for violin, viola, cello and vibraphone
  • 7-8 Two Pieces for string quartet /Dwa utwory na kwartet smyczkowy
  • 9. Recalling a Serenade for clarinet and string quartet
  • 10. A Photo from the Birthday Party (The Silesian String Quartet with a Shadow of Bartok) / Fotografia z przyjÄ™cia urodzinowego (Kwartet ÅšlÄ…ski z cieniem Bartoka)
  • ".Eals(Oomsu)" na orkiestrÄ™ symfonicznÄ… (2009)
  • "A piu corde" na fortepian i harfy (2011)
  • Literatura

    Program festiwalu muzyki Pawła Szymańskiego, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Audiowizualne, 2006

    Linki zewnętrzne

  • Biografia na stronie Instytutu Adama Mickiewicza
  • Strona w Polish Music Center (anglojÄ™zyczna)
  • Filmografia na stronie www.filmpolski.pl
  • Esej o twórczoÅ›ci





  • Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiÄ…zane definicje/pojÄ™cia - udostÄ™pniane sÄ… na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwoÅ›ciÄ… obowiÄ…zywania dodatkowych ograniczeÅ„. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.