Pedzetairoi ((stgr. πεζέταιροι, pezhetairoi znani też jako piesi towarzysze) - w starożytnej Macedonii i państwach diadochów byli żołnierzami wyposażonymi w długą pikę, sarissę, hełm beocki lub frygijski, a także małą tarczę. Powstali w czasach Filipa II Macedońskiego i werbowali się spośród wolnych makedonów.

W czasach Aleksandra Wielkiego byli główną częścią jego falangi, podzieloną na taksis i ustawianą w centrum armii. Ich zadaniem była walka z wrogiem do chwili, gdy hetajrowie oskrzydlali i atakowali od flanki nieprzyjaciela. Po śmierci Aleksandra, na gruzach jego państwa wyrosły mniejsze, rządzone przez diadochów, których armie także składały się w dużej mierze z pedzetajrów. Do czasu porażki macedończyków pod Pydną, falanga macedońska była najczęściej spotykaną formacją świata. Później miejsce pedzhetajrów zajęli legioniści rzymscy.