Pekin - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy stolicy Chin. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tego słowa.

Na mapach: 39°55′N 116°23′E / 39.917, 116.383

Pekin (Beijing ; chiń. 北京, pinyin: Běijīng) – stolica Chińskiej Republiki Ludowej oraz jedno z czterech miast wydzielonych, podlegające bezpośrednio władzom kraju. Od północy, zachodu i południa graniczy z prowincją Hebei, a od wschodu z miastem wydzielonym Tiencin.

Pekin jest drugim, po Szanghaju, miastem Chińskiej Republiki Ludowej pod względem liczby ludności. Miasto wydzielone liczyło 31 grudnia 2009 roku 19 618 368 mieszkańców, z czego samo miasto ok. 8 mln.

Człowiek pekiński, dawniej też: sinantrop (Homo erectus pekinensis, chin. 北京人, Běijīng rén) – człowiek z gatunku Homo erectus, wcześniej klasyfikowany jako Sinanthropus pekinensis. Jego szczątki po raz pierwszy odkryto w trakcie wykopalisk prowadzonych w latach 1923-1927 w zespole jaskiń Zhoukoudian niedaleko Pekinu w Chinach.
Pekin jest stolicą Chin i jednym z największych jej miast. Pomimo swojego dużego znaczenia nie tylko historycznego, politycznego, ale i gospodarczego, nie ma tutaj dużej ilości wysokich budynków. Jedynie dwa przekraczają 200 metrów wysokości. Na miano wieżowców zasługuje jeszcze 6 budynków. Łącznie powyżej 100 metrów wysokości wznosi się ok. 60 gmachów. Większość z tych budynków pełni funkcje biurowe. Niektóre niższe niż 150 metrów są budynkami rezydencjonalnymi. Wszystkie wieżowce w Pekinie powstały na przełomie lat 80. i 90., oraz (w tym okresie większość, w tym najwyższy) w ostatnich latach, na początku trzeciego tysiąclecia. Co jest tendencją zauważalną w większości większych chińskich miast. W trakcie budowy jest 9 kolejnych wieżowców (powyżej 150 metrów wysokości), które powiększą ich liczbę w tym mieście do 17.

Miasto pełni funkcję największego ośrodka politycznego, oświatowego i kulturalnego kraju. Wielki ośrodek gospodarczy z rozwiniętym przemysłem maszynowym, samochodowym, taboru kolejowego, elektronicznym, chemicznym, rafineryjnym, spożywczym, włókienniczym oraz hutnictwem żelaza. Krzyżują się tu ważne linie kolejowe i drogi samochodowe.

Yiheyuan (Pałac Letni) (chin. trad. 頤和園, chin. upr. 颐和园, pinyin Yíhéyuán) – kompleks parkowo-pałacowy stanowiący miejsce letniego odpoczynku cesarzy chińskich z dynastii Qing, położony w Pekinie. Centralnym punktem Yiheyuanu jest Wzgórze Długowieczności (Wanshoushan, 60 m wysokości) oraz sztuczne jezioro Kunming, które zajmuje powierzchnię 2,2 km² (ok. 2/3 całego parku). Cały kompleks liczy 70 tys. m² zabudowanej przestrzeni z licznymi ogrodami, altankami, pawilonami, galeriami i klasycznymi rezydencjami (ponad 3 tys. obiektów). Nazwa Yiheyuan oznacza Ogród Pielęgnowania Harmonii.
Kitanowie (chiń. 契丹; pinyin: Qìdān) - wschodni lud protomongolski zamieszkujący Mandżurię, który na początku X wieku podbił północne Chiny i ustanowił tam Dynastię Liao (907-1125), która następnie uległa Dżurdżenom. Kitanowie rozproszyli się i dziś trudno wskazać ludy, które byłyby ich bezpośrednimi potomkami. Ponieważ Pismo kitańskie pozostaje nieodczytane, pozostałe po nich inskrypcje nie mogą być wskazówką pomocną w śledzeniu tych migracji. Po obaleniu ich dynastii w Chinach część Kitanów założyła Chanat Karakitanów w Azji Środkowej, gdzie następnie ulegli wymieszaniu z ludnością prototurecką.

Nazwa

Nazwa Pekin oznacza dosłownie Północna Stolica. Stolice państw Azji Wschodniej często mają w swojej nazwie wyraz stolica. Przykładami mogą być: Nankin, dawna stolica Chin (oznacza dosłownie Południowa Stolica), Tokio w Japonii oraz Tonkin (obecnie Hanoi) w Wietnamie (obydwie nazwy miast znaczą Wschodnia Stolica'). Również dawna stolica Japonii, Kioto, oraz Gyeongseong (obecnie Seul) w Korei Południowej po przetłumaczeniu dadzą wyraz Stolica.

Czyngis-chan, Dżyngis-chan, do 1206 Temudżyn (ur. w 1155 (wg. źródeł muzułmańskich) lub 1162 (wg. źródeł chińskich i mongolskich) w Deliün Bołdak, rejon obecnej Czyty w Rosji - zm. 18 sierpnia 1227) (IPA: [ʧiŋɡis xaːn], wymowa mongolska ?/i) – władca mongolski, twórca i długoletni władca Imperium Mongolskiego.
Chińska wojna domowa (1927-1950) - wojna domowa między chińskimi komunistami i narodowcami z Kuomintangu, która trwała od kwietnia 1927 roku do maja 1950 r.

Nazwa Pekin była wiele razy zmieniana. Między 1928 a 1949 rokiem miasto nazywało się Beiping (北平), co oznaczało Północny Pokój.

Yanjing (燕京) to nieoficjalna nazwa miasta, używana podczas panowania dynastii Zhou. Obecnie tę nazwę nosi miejscowe piwo. Marco Polo w swoich relacjach nazwał Pekin z mongolska Cambaluc (pol. Chanbałyk).

Pozostałe nazwy stolicy są opisane w dziale Historia.

Standardowy język mandaryński, nazywany często językiem mandaryńskim lub standardowym językiem chińskim jest oficjalnym standardem mówionego języka chińskiego, używanym jako język urzędowy w Chińskiej Republice Ludowej, Republice Chińskiej, jednym z czterech oficjalnych języków Singapuru, a także jednym z sześciu oficjalnych języków Organizacji Narodów Zjednoczonych. Faktycznie jest tylko jednym z języków mandaryńskich. Oparty jest, ale nie tożsamy, na dialekcie pekińskim. W poszczególnych państwach język ten nosi różne nazwy: w ChRL jest nazywany putonghua (chiń. trad. 普通話, uproszcz. 普通话, pinyin: pǔtōnghuà – "mowa powszechna"), na Tajwanie – guoyu (chin. trad. 國語, uproszcz. 国语, pinyin: guóyǔ – "język państwowy"), w Singapurze – huayu (chiń. trad. 華語, uproszcz. 华语, huáyǔ – "język chiński").
Tokio ?/i (jap. 東京都, Tōkyō-to?) – stolica Japonii położona nad Oceanem Spokojnym (Zatoka Tokijska) na Honsiu – największej z Wysp Japońskich. Główny ośrodek największego zespołu miejskiego świata (metropolis Greater Tokyo Area), który, wraz z Jokohamą, Kawasaki, Saitamą i innymi miastami nad zatoką, skupia 32-43 mln mieszkańców.

Historia

Pałac w Pekinie według europejskiego rysownika

Widok na Zakazane Miasto

Plac Tian'anmen

Mapa Pekinu z 1875 roku

Plan Pekinu z 1912 roku

Historia miasta jest bardzo długa i sięga I tysiąclecia p.n.e., kiedy było stolicą państwa Yan. Za czasów dynastii Tang i Song miasto podupadło, aż w końcu podzieliło się na mniejsze miasteczka. Liczni poeci pisali poematy na temat upadającego miasta.

Hutong (wym. hu-tchung) – tradycyjny chiński zespół szczelnie połączonych za sobą parterowych budynków. Budowane były na planie prostokąta, z wąskimi uliczkami, do których przylegają bramy wejściowe do siheyuan, czyli małych, wspólnych dziedzińców, wokół których ulokowane są parterowe zabudowania z nieotynkowanej cegły. Hutongi zazwyczaj nie posiadają sieci wodociągowej i centralnego ogrzewania, a mieszkańcy korzystają ze wspólnego wychodka na podwórzu.
Wojna chińsko-japońska w latach 1937-1945, zwana również drugą wojną chińsko-japońską – wojna toczona od 7 lipca 1937 do 9 września 1945, będąca ośmioletnim zmaganiem między Chinami i Cesarstwem Japońskim. Rozpoczęła się przed wybuchem w Europie II wojny światowej i zakończyła się po kapitulacji Japonii w wojnie na Pacyfiku.

W X – XII w. było stolicą dynastii Kitanów jako Nanjing. W późniejszym czasie stało się jednym z trzech stołecznych ośrodków Dżurdżenów pod nazwą Zhongdu (中都).

Siły zbrojne Mongołów w 1215 r. zniszczyły miasto. W 1267 r. wnuk Czyngis-chana, Kubilaj odbudował miasto, które stało się stolicą jego imperium. Nadał mu nazwę Dadu (大都), co oznacza Duża Stolica. Kubilaj wolał umieścić swoją stolicę w Pekinie, niż w środkowej części Chin, ponieważ miasto było ośrodkiem handlowym. Kubilaj chciał także, aby jego imperium przypominało Chiny. Był to prawdziwy początek współczesnej roli miasta. Marco Polo podczas swoich podróży nazwał miasto Cambaluc (spolszczenia: Chanbałyk, Kanbałyk). Dadu była położona w dzisiejszej północnej części miasta, gdzie do dziś zachowały się fragmenty murów miejskich i wież strażniczych.

Wielki Mur Chiński (chin. upr. 万里长城, trad. chin. 萬里長城; pinyin Wànlǐ Chángchéng) – zbiorcza nazwa systemów obronnych składających się z zapór naturalnych, sieci fortów i wież obserwacyjnych, oraz (w najbardziej strategicznych miejscach) murów obronnych z ubitej ziemi, murowanych lub kamiennych, osłaniających północne Chiny przed najazdami ludów z Wielkiego Stepu. Tradycyjnie przyjmuje się, że Wielki Mur rozciągał się od Shanhaiguan (nad zatoką Liaodong) do Jiayuguan w górach Nan Shan na długości ok. 2400 km. Nazywany jest też "Murem 10 000 Li" (10 000 nie powinno być tutaj traktowane dosłownie i oznacza raczej "nieskończoną długość" muru).
Koulun (chiń. Jiulong, ang. Kowloon) - region w Hongkongu. Wraz z półwyspem Koulun i Nowym Koulunem liczy 2 063,3 tys. mieszkańców (2003). Jest to olbrzymi ośrodek handlowo-finansowy o międzynarodowym znaczeniu, a także międzynarodowy port morski i lotniczy.

W 1403 r. cesarz z dynastii Ming, Yongle, zmienił nazwę miasta na Beijing co oznacza Północna Stolica.

Zakazane Miasto wybudowano (w latach 1406–1420). Plac Tian'anmen został zbudowany również w tym czasie. Jednak był wiele razy niszczony. Obecny kształt placu pochodzi z 1651 r.

W 1927 r., kiedy władze Republiki Chin przeniosły swą stolicę do Nankinu, miasto straciło na znaczeniu. W 1928 r. nazwę przemianowano na Beiping (北平), aby nie oznaczała już Północna Stolica.

Shichahai (chin. upr.: 什刹海; chin. trad.: 什剎海; pinyin: Shíchàhǎi) – kompleks jezior w północno-zachodnim Pekinie, na północ od Parku Beihai. Kompleks zajmuje łącznie powierzchnię 146,7 ha, w jego skład wchodzą trzy akweny: Qianhai (dosł. "Morze Przednie"), Houhai ("Morze Tylne") i Xihai ("Morze Zachodnie"), które otoczone są dobrze zachowanymi zabytkami tradycyjnej chińskiej architektury, m.in. dawnymi rezydencjami miejskimi, hutongami oraz siheyuan.
Hui, Huihui (wym. huej, chiń. Huízú 回族), zwani także "chińskimi muzułmanami" (ang.– Sino–Muslims) – jedna z 55 mniejszości etnicznych oficjalnie uznawanych przez rząd ChRL. Liczebność ok. 9 milionów. Zróżnicowani pod względem kulturowym.

Podczas wojny chińsko-japońskiej miasto (od 29 lipca 1937 r.) było okupowane przez Japonię. Podczas tej okupacji miasto znów nazywało się Beijing i było stolicą marionetkowego państwa stworzonego przez Japonię. 15 sierpnia 1945 r. Japończycy opuścili miasto, a nazwa znów została zmieniona na Beiping.

Podczas chińskiej wojny domowej 31 stycznia 1949 r. komuniści wkroczyli do miasta. 1 października tego samego roku, na placu Tian'anmen, Mao Zedong ogłosił powstanie Chińskiej Republiki Ludowej. Już kilka dni wcześniej podczas obrad Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin nazwa Beiping została ponownie zamieniona na Beijing.

Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna Chin (chin.upr. 中国人民政治协商会议; chin. trad. 中國人民政治協商會議; pinyin Zhōngguó Rénmín Zhèngzhì Xiéshāng Huìyì) – specyficzny organ polityczny Chińskiej Republiki Ludowej. Formalnie nie jest konstytucyjnym organem władzy, jednak de facto pełni rolę podobną do wyższej izby parlamentu.
Dynastia Zhou lub Czou (chiń.: 周; pinyin: zhōu; pol.: czou) – dynastia rządząca Chinami w latach od ok. 1045 do 256 r. p.n.e., po okresie Shang, a przed powstaniem cesarstwa Qin. Była to najdłużej panująca dynastia w historii Chin, aczkolwiek realną władzę sprawowała tylko w pierwszym okresie tzw. Zachodniej Dynastii Zhou, tj. do 770 r. p.n.e.. W drugim okresie, tzw. Wschodniej dynastii Zhou, jej rządy cechowała rosnąca rola feudałów, którzy w Okresie Wiosen i Jesieni doprowadzili do rozbicia dzielnicowego na ponad 100 małych państewek. W końcowych latach panowania Zhou nasiliły się tendencje unifikacyjne, które doprowadziły do zjednoczenia Chin na drodze podboju przez państwo Qin.

W tym też czasie miasto zyskało większą powierzchnię – przyłączono do niego liczne okoliczne wioski i miasteczka.

Podczas kolejnej reformy ekonomicznej (za rządów Deng Xiaopinga) powierzchnia Pekinu została bardzo rozszerzona. Przedtem granice miasta kończyły się na drugiej i trzeciej obwodnicy. Wtedy poszerzono je aż do 5 obwodnicy. Wiele nowych dzielnic włączonych do miasta pozostało jednak regionami typowo rolniczymi. Oprócz dzielnic rolniczych na nowych terenach zaczęły się rozwijać dzielnice o charakterze handlowym albo przemysłowym.

Marco Polo - ur. 15 września 1254 w Wenecji lub Korčuli, zm. 8 stycznia 1324 w Wenecji – wenecki kupiec i podróżnik. Wraz z ojcem i stryjem dotarł do Chin, przemierzając Jedwabny Szlak. Byli oni jednymi z pierwszych przedstawicieli Zachodu, którzy dotarli do Państwa Środka. Jego podróże zostały spisane w książce znanej jako Opisanie świata przez Rustichella z Pizy, w czasie gdy Marco Polo przebywał w niewoli w Genui po przegranej bitwie morskiej pomiędzy Wenecją i Genuą. Obecnie Marco Polo jest uważany za jednego z największych podróżników, choć współcześni uznawali go raczej za gawędziarza, a jego opowieści za fantastyczne. Pewne elementy jego relacji oraz brak bezpośrednich śladów jego obecności na dworze cesarskim w kronikach chińskich sprawiły jednak, że pojawiają się głosy powątpiewające w podróże Marco Polo.
Mandżurowie – grupa etniczna wywodząca się z plemion tungusko-mandżurskich ałtajskiej rodziny językowej, zamieszkujących od zamierzchłych czasów północno-wschodnią Mandżurię. Lud ten od XVII wieku do 1911 roku władał Chinami. W tym czasie niemal zupełnie zasymilował się z Chińczykami, tracąc tym samym swą kulturową odrębność. Obecnie stanowią mniejszość na terenie Mandżurii oraz Dżungarii, żyjąc w rozproszeniu wśród ludności chińskiej.

W 1989 r. na placu Tian'anmen miał miejsce masowy protest młodzieży przeciwko rządowi. Demonstrujący domagali się demokratyzacji życia. 4 czerwca tego samego roku wojsko krwawo stłumiło demonstracje.

Wraz z rozwojem nowoczesnej metropolii zaczęły się wielkie problemy. Duża gęstość zaludnienia, przeciążenie komunikacji, zanieczyszczenie powietrza powodują niezadowolenie wśród mieszkańców. Mimo to miasto jest celem migracji, głównie dla mieszkańców wsi z całej ChRL.

W 2008 roku w Pekinie odbyły się Letnie Igrzyska Olimpijskie.

Yan (wym. jen) - starożytne chińskie państwo w okresie Zachodniej Dynastii Zhou, Wiosen i Jesieni oraz Walczących Królestw. Jego stolicą było miasto Ji (na miejscu dzisiejszego Pekinu), nazywane też Yanjing, czyli stolica Yan.
Zhongnanhai (chin.: 中南海; pinyin: Zhōngnánhăi; wym. czung-nan-haj) – zespół budynków w Pekinie stanowiący część dawnego miasta cesarskiego, położony po zachodniej stronie Zakazanego Miasta, graniczący od północy z parkiem Beihai. Zhongnanhai stanowi obecnie rezydencję najwyższych władz państwowych ChRL i – w przeciwieństwie do Zakazanego Miasta – nie jest dostępne dla zwiedzających.

Geografia i klimat

Ukształtowanie powierzchni

Zdjęcie satelitarne miasta (Landsat-5, sierpień 2010)

Wzgórza dominują w północnej, północno-zachodniej i zachodniej części aglomeracji. Północno-zachodnia część leży w obrębie gór Jundu; zachodnia natomiast część metropolii należy do łańcucha górskiego Xishan. W tych właśnie górach, na granicy z prowincją Hebei, znajduje się najwyższy punkt chińskiej stolicy – góra Dongling (wysokość 2303 m n.p.m.). Większymi rzekami, jakie przepływają przez Pekin, są Yongding i Chaobai, będące dopływami rzeki Haihe. W mieście kończy się także chiński Wielki Kanał (łączy stolicę z miastem Hangzhou) oraz Wielki Kanał Północny. Na rzece Chaobai zbudowano zbiornik Miyun, który jest głównym źródłem słodkiej wody dla miasta.

Pekin Zachodni – główna stacja kolejowa w Pekinie, w Chinach. Oddana do użytku w 1996, rozbudowana w 2000. Jest jedną z największych stacji kolejowych w Azji. Stacja posiada 10 peronów.
Komunistyczna Partia Chin (chin. upr. 中国共产党, chin. trad. 中國共産黨, pinyin: Zhōngguó Gòngchǎndǎng) – rządząca partia narodowa w Chińskiej Republice Ludowej, założona w roku 1921. Do 1927 współpracowała z Kuomintangiem, następnie toczyła z nim wojnę domową do 1949 z przerwą w latach 1937-1945, kiedy to obie partie zawarły taktyczny sojusz przeciwko japońskim najeźdźcom.

Podaje się następujące współrzędne Pekinu: 39°54'20” szerokości geograficznej północnej i 116°23'29” długości geograficznej wschodniej. Miasto jest jednak bardzo rozległe. Kolejne etapy rozszerzania się stolicy wyznaczają obwodnice, zwane Ring Road. Plac Tian'anmen leży na prawo od centralnej części miasta i na południe od Zakazanego Miasta. Na zachód od placu znajduje się kompleks rządowy Zhongnanhai, gdzie mieszkają najwyżsi przedstawiciele władz państwowych. Przez środkową część miasta, ze wschodu na zachód, biegnie ulica Chang'an.

Na mapach: 39°52′11.8″N 116°20′59.8″E / 39.869944, 116.349944 Daguanyuan (chin. upr. 大观园, chin. trad. 大觀園, pinyin Dàguānyuán) – park miejski położony w dzielnicy Xuanwu w Pekinie. W przeciwieństwie do większości parków w mieście nie ma historycznych korzeni; został stworzony od podstaw w latach 1984-1989 na potrzeby kręconego przez CCTV serialu opartego na powieści Sen czerwonego pawilonu Cao Xueqina. Od tego czasu stał się jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Pekinu.
Kukurydza zwyczajna (Zea mays L.) - gatunek rośliny jednorocznej z rodziny wiechlinowatych. Należy do zbóż. Pochodzi z Meksyku. Praktycznie nie występuje w formie dzikiej.

Klimat

Temperatura i opady w Pekinie

Klimat metropolii jest kontynentalny. Charakteryzują go wilgotne i gorące lata (powietrze monsunowe), oraz zimne, wietrzne i suche zimy (powietrze syberyjskie). Średnie temperatury stycznia wahają się od –7 do –4 °C, a lipca od 25 do 36 °C. Roczne opady wynoszą 600 mm, z czego 75% przypada na okres letni.

Pekin Wschodni – stacja kolejowa w Pekinie, w Chinach, w pobliżu Sihui. Posiada 2 perony. Stacja końcowa dla dwóch pociągów dziennie, natomiast trzy się zatrzymują (dane ze starego rozkładu).
Monsun, (z grec. μουσώνες - zmienny) układ wiatrów, które zmieniają swój kierunek na przeciwny w zależności od pory roku. Są to wiatry sezonowe między oceanem a lądem.

Mieszkańcy Pekinu cierpią z powodu dużego zanieczyszczenia powietrza, który szczególnie latem powoduje powstawanie smogu. Zanieczyszczenia te są skutkiem dużej koncentracji przemysłu i komunikacji. Plagą metropolii stał się piasek, nawiewany z pustynnych rejonów północnej i północno-zachodniej części ChRL. Ostatnio jednak poczyniono pewne postępy w celu zmniejszenia zanieczyszczenia, z powodu organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2008 r.

Wietnam (oficjalnie: Socjalistyczna Republika Wietnamu, wiet.: Cộng hòa xã hội chủ nghĩa Việt Nam) − państwo w Azji Południowo-Wschodniej. Graniczy z Chinami, Laosem i Kambodżą. Z liczbą ludności ponad 86 mln, jest 13. co do wielkości populacji państwem świata.
29. Letnie Igrzyska Olimpijskie w 2008 rozgrywały się w Pekinie, stolicy Chin, od 8 do 24 sierpnia (niektóre mecze piłki nożnej odbyły się 6 i 7 sierpnia, czyli przed oficjalnym otwarciem).

Pekin nocą

Widok na nowoczesną dzielnicę Pekinu

Księgarnia w Xidan

Podział administracyjny

Miasto podzielone jest na 16 okręgów administracyjnych: 14 dzielnic i 2 powiaty

Dzielnice miejskie i podmiejskie

Dongcheng (东城区: Dongchéng Qu)

Xicheng (西城区: Xichéng Qu)

Chaoyang (朝阳区: Cháoyáng Qu)

Haidian (海淀区: Haidian Qu)

Fengtai (丰台区: Fengtái Qu)

Shijingshan (石景山区: Shíjingshan Qu)

Inne dzielnice

Są to nazwy odległych przedmieść, miejscowości strefy podmiejskiej czy miast satelitarnych. Niektóre z nich to dzielnice wiejskie.

Yuan (chin. trad. 圓 lub 圆, chin. upr. 元, pinyin yuán) －waluta Chińskiej Republiki Ludowej, nazywana oficjalnie Renminbi (chiń. trad. 人民幣, chiń. upr. 人民币, pinyin rénmínbì, wym. żen-min-pi; dosłownie: waluta ludowa) . Kod ISO 4217 to CNY, ale często oznacza się ją także skrótem RMB.
Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna (kor. 조선민주주의인민공화국, hancha 朝鮮民主主義人民共和國, MCR. Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk, Korea Północna, w skrócie KRLD) – komunistyczne państwo totalitarne, powstałe w północnej części Półwyspu Koreańskiego po II wojnie światowej na terenach zajętych przez Armię Czerwoną. Totalitarną władzę sprawuje oparta na idei dżucze monopartia, Koreańska Partia Pracy. Graniczy z: Rosją na północnym wschodzie, Chinami na północy, Republiką Korei (Koreą Południową) od południa. W Chinach oraz w samej Korei Północnej kraj zwany jest Pukchosŏn ("Północny Chosŏn"; 북조선; 北朝鮮). Bukhan ("Północny Han"; 북한; 北韓) to nazwa popularna wśród mieszkańców Korei Południowej.

Mentougou (门头沟区: Méntóugou Qu)

Fangshan (房山区: Fángshan Qu)

Tongzhou (通州区: Tongzhou Qu) — do 1997 Tong

Shunyi (顺义区: Shunyi Qu)

Changping (昌平区: Changpíng Qu)

Daxing (大兴区: Daxing Qu)

Pinggu (平谷区: Pínggu Qu)

Huairou (怀柔区: Huáiróu Qu)

Powiaty

Miyun (密云县: Miyún Xian)

Yanqing (延庆县: Yánqing Xian)

Powyższe dzielnice dzielą się na 273 okręgi miejskie: 119 gmin miejskich, 24 gminy, 5 gmin narodowościowych i 125 subdystryktów.

Produkt Krajowy Brutto (PKB, ang. GDP – Gross Domestic Product) – pojęcie ekonomiczne, oznaczające jeden z podstawowych mierników dochodu narodowego stosowanych w rachunkach narodowych. PKB opisuje zagregowaną wartość dóbr i usług finalnych wytworzonych na terenie danego kraju w określonej jednostce czasu (najczęściej w ciągu roku).
Dialekt pekiński (chin. upr.: 北京话; chin. trad.: 北京話; pinyin: Běijīnghuà) – dialekt języka chińskiego, należący do tzw. języków mandaryńskich. Oparto na nim oficjalny język Chin, czyli standardowy język mandaryński. Dialekt pekiński jest używany w Pekinie i okolicach.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)