|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Pokazy, eksperymenty, prezentacje naukowe i spotkania z uniwersyteckimi naukowcami czekają na uczestników Uniwersalnej Strefy Nauki - festiwalu naukowego, który od 20 do 24 stycznia odbędzie się w Galerii Bałtyckiej w Gdańsku. Imprezę... Trzy rodzaje komórek w naszym mózgu współdziałają hamując pragnienie podczas nocnego snu, a jednocześnie zapobiegając odwodnieniu organizmu - informują naukowcy z Kanady na łamach pisma "Nature Neuroscience".
... Po hasłem "Woda a bezpieczeństwo żywnościowe" po raz pierwszy na Dolnym Śląsku obchodzony jest przypadający 22 marca Światowy Dzień Wody. W programie dwudniowej, rozpoczętej w środę imprezy, znalazły się dyskusje, wykłady, z... Duńscy badacze zastosowali zaawansowaną technologię w celu określenia granicznej temperatury życia dorsza. Przedstawione w czasopiśmie Marine Ecology Progress Series odkrycia stanowią wynik projektu CODYSSEY ("Dynamika przestrzenna i ruchy pionowe do... Właśnie zakończył się duży, czteroletni projekt unijny poświęcony światowym zasobom wody, z którego opublikowano raport zawierający końcowe wnioski.
Projekt WATCH (Woda a zmiany globalne), realizowany od lutego 2007 r. do lipca 2011 r.,...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
PelagialCzy wiesz że...? Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Nekton (gr. nēktón – pływające) – wszystkie zwierzęta zdolne do poruszania się wbrew prądom wodnym (w przeciwieństwie do swobodnie unoszącego się planktonu), występujące w przybrzeżnych i w otwartych wodach jezior, mórz i oceanów. Pelagial, wody pelagialne, strefa pelagialna, toń wodna (od gr. πέλαγος, pélagos - morze) – wody otwarte oceanów, mórz i wielkich jezior oddzielone od brzegów strefami litoralu i sublitoralu. Obejmuje naświetloną warstwę wody do 200 m od powierzchni (epipelagial) oraz coraz głębsze warstwy: mezopelagial, batypelagial i abisopelagial. Poniżej strefy abisopelagialnej znajduje się strefa denna (bental) lub głębia rowów oceanicznych (hadal – poniżej 6000 m p.p.m.). Plankton (gr. planktós – błąkający się[1]) – zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie. Nawet jeśli mają narządy ruchu, to są one zbyt słabe, by organizmy te mogły się aktywnie przeciwstawić prądom wodnym i wiatrom, wystarczą natomiast do biernego utrzymywania się w stanie zawieszenia. Zazwyczaj plankton stanowią drobne organizmy, ale zalicza się do niego również organizmy pod postacią meduzy, które mogą mieć znaczne rozmiary.
Strefa przybrzeżna, litoral (od. łac. litus – brzeg), strefa litoralna – strefa zbiornika wodnego przylegająca do brzegu, lądu, charakteryzuje się najlepszymi warunkami życia w wodach (dużo światła, tlenu, mniejsze zasolenie, urozmaicona rzeźba dna). Najbardziej podatna jest na niestałość czynników środowiskowych, przede wszystkim na dobową i sezonową zmienność oświetlenia i temperatury, zlodzenie, w tej strefie powstaje największa ilość materii organicznej i zalega największa ilość detrytusu, przez co podlega największym wahaniom stężenia tlenu. Pelagial zasiedlają różne zespoły planktonu i nektonu. Hadal - najgłębsza strefa występująca w oceanach. Hadal zaczyna się od głębokości 6000 metrów, charakteryzuje się specyficzną, głębinową fauną i florą.
p.p.m. – skrót używany w geografii do określenia terminu pod poziomem morza lub poniżej poziomu morza, czyli poniżej umownej granicy 0 m, na której znajduje się przyjęty poziom morza. Zobacz teżAbisal, abysal, strefa głębinowa, strefa abysalna (od gr. ábyssos - bezdenna głębia, otchłań) - strefa głębokościowa mórz, oceanów i głębokich jezior pomiędzy strefą batialną a hadalną (głębokości od ok. 3000-4000 m pod poziomem lustra wody aż po ok. 6000 m). Najuboższa w składniki pokarmowe, pozbawiona światła, charakteryzuje się niską temperaturą (ok. 2 °C) i wysokim ciśnieniem wody (ok. 200-600 atmosfer).
Sublitoral – strefa dna zbiornika wodnego granicząca z litoralem, poniżej granicy występowania roślinności. To strefa tuż poniżej litoralu, często w miejscu gdzie zaczyna się bardziej (niz w litoralu) gwałtowny spadek dna. Na tym stoku gromadzi się dużo szczątków pochodzenia litoralnego - trudniej rozkładalne części roślinności twardej, muszle mięczaków itp. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |