Zapasy Peleusa i Atalanty

Peleus (gr. Πηλεύς Pēleús, łac. Peleus) – w mitologii greckiej król Ftyi w Tesalii, Argonauta, ojciec Achillesa.

Uchodził za syna Ajakosa i Endeis. Peleus razem z bratem Telamonem zabił pod wpływem gniewu (w trakcie gry w kości) swojego przyrodniego brata Fokosa syna Pasmanthei, wskutek czego zmuszony był do ucieczki z Eginy. We Ftyi, Peleus został oczyszczony ze zbrodni przez Eurytiona i poślubił Antygonę, córkę Eurytiona. Peleus przypadkowo zabił Eurytiona podczas polowania na dzika kalidońskiego.

Z zabójstwa Eurytiona został oczyszczony w Jolkos przez króla Akastosa. W Peleusie zakochała się żona Akastosa, Astydamia, on jednak odrzucił jej miłość. Urażona Astydamia wysłała posłańca do Antygony z wiadomością, że Peleus ma poślubić córkę Akastosa, Steropeję. Antygona na wieść o tym powiesiła się. Odrzucona Astydamia oczerniła Peleusa przed mężem, że nastaje na jej cześć. Akastos zabrał Peleusa na polowanie na górę Pelion i pozostawił śpiącego w chwili ataku grupy centaurów. Wcześniej jednak ukrył cudowny miecz Peleusa, podarunek Hefajstosa. Centaur Chiron pomógł jednak Peleusowi odzyskać miecz i umożliwił mu ucieczkę. Mszcząc się Peleus spustoszył Jolkos, zabił Astydamię a następnie poćwiartował jej ciało.

Po śmierci Antygony poślubił nereidę morską Tetydę, z którą miał syna Achillesa. Na wesele Peleusa i Tetydy przybyli wszyscy bogowie. Posejdon ofiarował Peleusowi dwa nieśmiertelne konie: Baliosa i Ksantosa. Niezaproszona Eris, bogini niezgody, rzuciła jabłko z napisem „dla najpiękniejszej” co doprowadziło do sporu między boginiami rozstrzygniętego przez Parysa.