|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 9 - 10 listopada 2011 r. w Tuluzie, Francja, odbędą się drugie warsztaty nt. niezawodności człowieka.
Pomyłki będą się nieuchronnie zdarzać w każdym systemie, w który zaangażowany jest człowiek. Kosmos to jednak środowisko stawiające wysokie wymagani... Połączenie nowiu Księżyca i aktywności kilku ciekawych rojów meteorów powoduje, że koniec lipca jest doskonałym czasem do obserwacji tych efektownych zjawisk - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Tegoroc... W dniach 28-29 października 2010 r. w Tuluzie, Francja, odbędą się drugie, międzynarodowe warsztaty nt. ładunków użytecznych do pokładowej kompresji danych.
Kolejna generacja przyrządów, które znajdą się na pokładzie statków kosmicznych, zbierać będzie ogromne ilości informacji w coraz szybszym tempie ... W dniach 25 - 27 czerwca 2012 r. w Tuluzie, Francja, odbędzie się wydarzenie pt. "Technologia współpracy na potrzeby koordynowania zarządzania kryzysowego".
W sytuacji kryzysowej rozmaite podmioty muszą działać równolegle, aby zredukować potencjalne skutki sytuacji. W tym celu różne jed... British Council we współpracy z ambasadą Wielkiej Brytanii w Warszawie, Wydziałem Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, Biblioteką Uniwersytecką w Warszawie, Warszawskim Festiwalem Nauki oraz Szkołą Festiwalu Nauki zapraszają wa...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Pepin LongobardzkiCzy wiesz że...? Wolny Kraj Saksonia (śrdw.-łac. Saxonia, kraina Sasów; niem. Freistaat Sachsen, górnołuż. Swobodny stat Sakska, dolnołuż. Zwězkowy kraj Sakska) – kraj związkowy w Niemczech graniczący z Polską, Czechami i z następującymi krajami związkowymi: Bawaria, Turyngia, Saksonia-Anhalt i Brandenburgia. Jego obszar wchodził w skład Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Został utworzony w 1990 roku po zjednoczeniu Niemiec. Obejmuje on w przybliżeniu obszar dawnego elektoratu a później królestwa Saksonii (patrz historia poniżej). Pod względem powierzchni Saksonia jest dziesiątym, a pod względem liczby ludności, szóstym spośród 16 niemieckich krajów związkowych. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa saxum - skała z powodu charakterystycznych czarnych saksońskich skał. Pepin Garbaty (ur. przed 770, zm. 813) – najstarszy syn Karola Wielkiego i jego konkubiny (lub żony) Himiltrudy. Przydomek związany z fizyczną deformacją jego ciała. Ojciec wychowywał go z młodszymi braćmi na swoim dworze i traktował zawsze dobrze. Pepin Longobardzki (Pepin z Italii) (ur. w kwietniu 773, zm. 8 lipca 810) – trzeci syn Karola Wielkiego i jego żony Hildegardy. ŻyciorysPo urodzeniu nosił imię Karlomana, jednakże w 780 roku po wydziedziczeniu Pepina Garbatego otrzymał imię Pepin. W 781 roku został koronowany przez papieża Hadriana I na króla Longobardów. Jako król Italii prowadził aktywną politykę, zwłaszcza w zakresie ekspansji imperium. W 791 roku dokonał na polecenie ojca inwazji na państwo Awarów. Wkroczył on do doliny Drawy i dokonał najazdu na Panonię, a jego ojciec wkroczył do doliny Dunaju. W 792 roku Karol Wielki udał się do Saksonii by stłumić wybuchłą rewoltę, zostawił dowództwo młodemu Pepinowi oraz Erykowi księciu Friuli. Zdobyli oni w czasie tej kampanii dwukrotnie Wielki Ring Awarów. Wziętych zakładników Pepin przesłał ojcu do Akwizgranu. Panonia (łac. Pannonia) – w starożytności prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem; dzisiejsze tereny zachodnich Węgier, wschodniej Austrii, Chorwacji, Słowenii oraz Serbii i Czarnogóry.
Awarowie – koczowniczy lud mieszanego pochodzenia ugro-ałtajskiego, który w połowie VI wieku pojawił się Europie. Utworzone przez Awarów wspólnie z Kutigurami państwo Kaganat Awarów zasłynęło na przełomie VI i VII wieku łupieżczymi wyprawami głównie przeciw Bizancjum. Po upadku kaganatu na początku IX wieku Awarowie stopniowo zaniknęli. W 810 roku prowadził długie sześciomiesięczne i nieudane oblężenie Wenecji. On i jego armia stacjonowała na miejscowych bagnach i mokradłach, co podkopało jego zdrowie i wyniszczyło armię. Wkrótce Pepin zmarł. Pepin ożenił się z Bertą córką Wilhelma z Gellony hrabiego Tuluzy. Pepin z tego związku miał pięć córek - Adelajdę, Atalę, Gundradę, Bertę i Tetradę. Pepin miał również nieślubnego syna Bernarda. Dunaj (łac. Danubius, ang. Danube, niem. Donau, słow. Dunaj, węg. Duna, chorw. Dunav, serb. i buł. Дунав, rum. Dunărea, ukr. Дунай gr. Ίστρος Istros) – po Wołdze druga co do długości rzeka w Europie.
Hildegarda (ur. ok. 758, zm. 30 kwietnia 783 w Thionville) – królowa Franków, córka hrabiego Vizgau Gerolda i Emmy (Immy) z Alemanii, wnuczka księcia alemańskiego Gottfrieda.
Czy wiesz że...? beta Longobardowie, Langobardowie (łac. Langobardi, starsza nazwa Wannilowie) – lud zachodniogermański. Ich nazwa pochodzi od łac. longa barba czyli długa broda, gdyż w przeciwieństwie do romańskiej ludności Italii nosili właśnie długie, barbarzyńskie brody. Inna wersja pochodzenia nazwy Długobrodzi, przytoczona przez Pawła Diakona, mówi, że przed walką z Wandalami Wannilowie-Longobardowie użyli podstępu, który miał zwiększyć ich pozorną liczebną przewagę. Ich ówcześni wodzowie – Ibor i Agio – nakazali kobietom przebrać się za wojowników, rozpuścić włosy i spiąć je w taki sposób, by przypominały brody.
Karol Wielki (łac. Carolus Magnus , fr. Charlemagne, niem. Karl der Große) (ur. 2 kwietnia 742 lub 747, zm. 28 stycznia 814 w Akwizgranie) – król Franków i Longobardów, od 25 grudnia 800 roku cesarz Imperium Rzymskiego. Wnuk Karola Młota.
Drawa (niem. Drau, serb. Drava, czes. i węg. Dráva) – rzeka w północnych Włoszech, południowej Austrii, wschodniej Słowenii i północnej Chorwacji, (Slawonii), prawy dopływ Dunaju. Jej długość wynosi 725 km, powierzchnia zlewni – 40 tys. km².
Eryk (również Heirichus lub Ehericus) (ur. ? – zm. 799) był księciem Friuli (dux Foroiulensis) w latach 789-799. Był najstarszym synem Gerolda z Vinzgouw.
Wenecja (wen. Venezsia/Venexia, wł. Venezia, łac. Venetia) – miasto i gmina na północy Włoch nad Adriatykiem, stolica regionu Wenecja Euganejska. Ludność Wenecji w granicach administracyjnych wynosi około 270 tys. mieszkańców, z czego większość (176 tys.) mieszka na lądzie stałym, a historyczne centrum zamieszkuje niecałe 60 tys., natomiast pozostałe wyspy laguny jest zamieszkane przez 31 tys. mieszkańców (2011). Przez ponad tysiąc lat (726-1797) miasto było stolicą niezależnej Republiki Weneckiej, która była jedną z morskich i handlowych potęg Morza Śródziemnego. Z okresu największego rozkwitu Republiki (XIII-XVI wiek) pochodzą liczne zabytki miasta, których bogactwo i forma decyduje o pierwszorzędnym znaczeniu Wenecji jako ośrodka turystyki nie tylko w skali Włoch, ale też w skali ogólnoświatowej. Zabytki te tworząc unikalny zespół urbanistyczny miasta kanałów i mostów, stanowią o uznaniu Wenecji za jedną z najcenniejszych pozycji na liście światowego dziedzictwa ludzkości. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
