|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Nad skonstruowaniem czujnika przeznaczonego do szybkiego i bezznacznikowego rozpoznawania wirusów pracuje dr Joanna Niedziółka-Joensson z Instytutu Chemii Fizycznej PAN. Urządzenie może sprawić, że pacjenci będą przyjmowali mniej antybiotyków zapisanych... Backup danych to temat coraz częściej poruszany zarówno w środowisku biznesowym, jak i domowym zaciszu. Realnie patrząc – wiele jest osób, które na własnej skórze przekonały się jak łatwo można stracić wartościowe pliki przechowywane na ko... Dr hab. Barbara Rys, kierownik Zakładu Chemii Organicznej Wydziału Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, na temat osiągnięć tegorocznych laureatów Nagrody Nobla z chemii - Amerykanina Richarda F. Hecka oraz Japończyków - Ei-ichi Negishi i Akiry Suzuki:"... W trakcie ostatnich badań finansowanych ze środków unijnych, a prowadzonych przez międzynarodowy zespół pod kierownictwem szwajcarskim, odkryto, że nowy lek syntetyczny opracowany przez naukowców w USA chroni przed otyłością związaną z dietą. Jednocześnie poprawia to... Zespół naukowców, którego prace są finansowane ze środków unijnych, z powodzeniem bada, jaki wpływ na noworodki mają środowiskowe i żywieniowe chemiczne substancje toksyczne w okresie ciąży oraz jaki mają one wpływ na pojawianie się nowotworów wieku dziecięcego...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 PeriostracumCzy wiesz że...? Konchiolina (C32H48N2O11) (łac. conchyolinum) – substancja organiczna tworząca zewnętrzną warstwę ochronną muszli mięczaków. Jest również, razem z aragonitem (węglan wapnia), składnikiem pereł. Nierozpuszczalna w wodzie, alkoholu i eterze. Mezostrakum (mesostracum, z gr. mesos – środek; ostrakon – muszla) – środkowa, w przekroju poprzecznym, porcelanowa warstwa muszli mięczaków zbudowana z prostopadle do powierzchni muszli ułożonych pryzmatów wapiennych – aragonitu lub kalcytu. 
 Periostrakum (łac. periostracum), tzw. warstwa rogowa – zewnętrzna, złożona z substancji organicznej – konchioliny – cienka warstwa muszli muszlowców i ramienionogów, która ma za zadanie zabezpieczać muszlę przed rozpuszczaniem. Ramienionogi (Brachiopoda, z gr. brachion – ramię + pous – noga) – typ drobnych morskich bezkręgowców, podobnych z wyglądu do małży. W zapisie kopalnym znane są z wczesnego kambru.
Muszlowce, skorupowce (Conchifera) – podtyp w obrębie typu mięczaków (Mollusca), tradycyjnie przeciwstawiany obunerwcom (Amphineura), wyróżniany przez część systematyków na podstawie obecności zewnętrznego szkieletu w postaci jedno- lub dwuczęściowej muszli. U niektórych grup muszla uległa częściowej lub całkowitej redukcji. W zapisie kopalnym znane są z osadów kambryjskich. Conchifera obejmuje ponad 125 tys. gatunków, tj. większość mięczaków, znacznie różniących się morfologicznie, ale wykazujących typowy dla mięczaków plan budowy ciała. W analizach filogenetycznych muszlowce klasyfikowane są jako grupa siostrzana igłoskórych (Aculifera). Zobacz teżBibliografiaHipostrakum (hypostracum) – najbardziej wewnętrzna, perłowa warstwa muszli mięczaków wytwarzana całą powierzchnią płaszcza, w formie delikatnych płytek wapiennych, zwykle aragonitowych. Nadaje wnętrzu muszli opalizujący połysk.
Wydawnictwo Naukowe PWN SA – polskie wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Jednostka dominująca grupy kapitałowej, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.
Czy wiesz że...? beta Muszla – wapienny szkielet zewnętrzny muszlowców. W przekroju muszli można wyróżnić trzy wyraźne warstwy: zewnętrzną konchiolinową - periostracum, środkową porcelanową – ostracum i wewnętrzną perłową – hypostracum, zbudowaną z licznych drobnych blaszek wapiennych. Masa perłowa może być odkładana przez płaszcz także wokół drobin np. ziarenek piasku, które dostaną się do wnętrza muszli. Wtedy tworzą się zazwyczaj regularne grudki masy perłowej – perły.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
