Pete Fenson - Polski Serwis Naukowy

Pete Fenson (ur. 29 lutego 1968 w Bemidji, Minnesota), amerykański curler, olimpijczyk, wielokrotny reprezentant Stanów Zjednoczonych w curlingu. Gra w Bemidji Curling Club. W 2003 i 2005 Amerykańska Federacja Curlingu wybrała go zawodnikiem roku. Jest żonaty, ma dwójkę synów Alexa i Graema. Mierzy 1,85 m, waży 75 kilogramów.

Duluth – miasto w północnej części kontynentalnych Stanów Zjednoczonych, w stanie Minnesota. Ważny port śródlądowy i morski nad Jeziorem Górnym, połączony z Atlantykiem Drogą Wodną Świętego Wawrzyńca.

Curling należy do sportów zespołowych, podobnych do pétanque czy bocce. Jest on rozgrywany na prostokątnej tafli lodu. W rywalizacji biorą udział dwie drużyny liczące po 4 zawodników. Do gry używa się ciężkich granitowych kamieni, które są wypuszczane na lodzie w kierunku celu zwanego domem. Liczba przyznanych punktów zależy od ilości kamieni znajdujących się najbliżej środka domu. Poziom umiejętności, precyzja i złożoność wykonywanych zagrań oraz odpowiednia strategia sprawiają, że curling jest nazywany „szachami na lodzie”.

Fenson w curling zaczął uprawiać w wieku 13 lat, głównie dzięki ojcu, Bobowi, który w 1979 został mistrzem Stanów Zjednoczonych, a obecnie jest trenerem drużyny syna. Jest właścicielem dwóch pizzerii.

W 1986 w wieku 17 lat Fenson zdecydował się na udział w stanowych mistrzostwach juniorów, nie odniósł jednak wówczas większych sukcesów. Rok później wystartował w stanowych kwalifikacjach olimpijskich.

W 1993 dostał propozycję grania w drużynie Scotta Bairda na pozycji trzeciego, którą zaakceptował. Z nową drużyną wygrał Mistrzostwa Minnesoty 1993 i zakwalifikował się do mistrzostw kraju, które wygrał. Na Mistrzostwach Świata 1993 Stany Zjednoczone wygrały w Round Robin 5 meczów na 9, doprowadziło to do tie-breakerów z Danią i Szwajcarią. Ostatecznie po fazie grupowej Amerykanie znaleźli się na 4. miejscu, następnie przegrali półfinał z Kanadą 5:6 co dało im brązowy medal.

Mistrzostwa Świata Mężczyzn w Curlingu 2006 odbyły się na terenie Stanów Zjednoczonych w Lowell, Massachusetts. Trwały od 1 do 9 kwietnia na "Tsongas Arena" mogącej pomieścić 6 500 osób. W Polsce imprezę transmitował Eurosport i Eurosport 2.

Mistrzostwa Świata Mężczyzn w Curlingu 2005 odbyły się w dniach 2 - 10 kwietnia w kanadyjskiej Victorii (Kolumbia Brytyjska). Po raz pierwszy od 1975 roku MŚ Mężczyzn i MŚ Kobiet zostały rozdzielone na dwie osobne imprezy.

W następnym roku drużyna Bairda występ w mistrzostwach kraju miała zapewniony jako Team USA. Zespół obronił tytuł mistrzowski, w Mistrzostwach Świata 1994 również musiał rozgrywać tie-breaker. Wówczas Stany Zjednoczone przegrały z Niemcami i Szwecją i zostały ostatecznie sklasyfikowane na 5. miejscu.

Światowa Federacja Curlingu (ang. World Curling Federation, WCF) – mająca za zadanie dbanie o rozwój curlingu i curlingu na wózkach na świecie, organizowanie zawodów, formalizowanie przepisów oraz precyzowanie zasad.

Następnym sukcesem zespołu Bairda było mistrzostwo stanu w 1997, zawody krajowe ukończyli z bilansem 5-5. Rok później skip podjął decyzję o zakończeniu kariery. Pete Fenson stworzył wówczas nową drużynę, z którą wystartował w kwalifikacjach stanowych, wygrał je a mistrzostwa Stanów Zjednoczonych zakończył w półfinale. Rok później również reprezentował Minnesotę na mistrzostwach kraju, turniej ten zakończył z 7 zwycięstwami i 4 porażkami. W 2001 drużyna Fensona wystąpiła na mistrzostwach kraju, gdzie rozgrywała tie-breaker. W 2003 Fenson dostał się do mistrzostw ogólnokrajowych poprzez turniej drugiej szansy, zdobył złoty medal i jego drużyna wyjechała na Mistrzostwa Świata 2003. Turniej ten zakończyła na 8. miejscu z bilansem 2-7, zwyciężyła jedynie z Niemcami i Koreą.

Jako obrońcy tytułu mistrzowskiego Fenson wystąpił na Mistrzostwach USA 2004, dotarł tam do finałów jednak nie sprostał drużynie Jasona Larwaya. Odzyskał tytuł mistrzowski rok później. W Mistrzostwach Świata 2005 jego drużyna spisywała się dobrze i jak 6 innych zakończyła fazę grupową bilansem 8-3, kolejnie Fenson zmierzył się w przegranym 6:10 tie-breakerze z Norwegami. Stany Zjednoczone zdobyły 6. pozycję. W tym samym roku wygrał kwalifikacje do Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006.

W styczniu 2006 drużyna Fensona obroniła tytuł mistrzowski w rozgrywkach krajowych. W następnym miesiącu rozgrywała turniej olimpijski we włoskim Pinerolo. Reprezentacja USA z bilansem 6-3 zajęła 3. miejsce po Round Robin, w półfinale przegrała z późniejszymi mistrzami Kanadyjczykami 5:11. W meczu o brązowy medal zespół pokonał 8:6 Szkotów. Po sukcesie na igrzyskach przyszedł występ na Mistrzostwach Świata 2006, Amerykanie zakończyli fazę grupową bilansem 7-4 i wystąpili w dolnym meczu play-off. Przegrali tam z Norwegami 5:8 i zajęli 4. miejsce. Amerykański Komitet Olimpijski ogłosił drużynę Pete Fensona drużyną roku 2006.

Latem 2006 otwierający John Shuster przeprowadził się do Duluth i był zmuszony opuścić drużynę. Jego miejsce zajął Doug Pottinger a następnie Tom O'Connor. Po zmianach drużyna zajmowała w krajowych mistrzostwach 2007 i 2008 odpowiednio 5. i 6. miejsce. Do zespołu w sezonie 2009/2010 dołączył Tyler George, drużyna wygrała mistrzostwa USA. W MŚ Fenson awansował do fazy play-off, jednak przegrał tam pierwszy mecz i mały finał przeciwko Szkotom (David Smith) 4:6. Rok później Amerykanie zajęli odległe 10 miejsce wygrywając tylko 3 spotkania.

Drużyna

Shawn Rojeski – trzeci, wicekapitan

Joe Polo – drugi

Ryan Brunt – otwierający

Byli zawodnicy

Scott Baird – skip

Eric Fenson – trzeci

Rick Fenson – otwierający

Tyler George – otwierający

Mark Haluptzok – trzeci, drugi

Chase Jackson – otwierający

Tim Johnson – otwierający

Jason Larway – drugi

Joel Larway – otwierający

Doug Pottinger – otwierający

Tom O'Connor – otwierający

John Shuster – otwierający

Przypisy

Linki zewnętrzne

Pete Fenson w bazie Światowej Federacji Curlingu

Oficjalna strona drużyny Fensona (ang.)

Profil na stronie Amerykańskiej Federacji Curlingu (ang.)