Peter Grant - Polski Serwis Naukowy

Peter Grant (ur. 5 kwietnia 1935, zm. 21 listopada 1995), brytyjski menedżer takich zespołów jak The Yardbirds, Led Zeppelin i Bad Company. Kierował także założoną przez Led Zeppelin wytwórnią Swan Song Records. Dzięki niemu w świecie muzyki zaszła rewolucja związana z podwyższeniem płac dla zespołów, gdyż potrafił twardo negocjować z promotorami.

Jeff Beck (ur. 24 czerwca 1944 w Wallington w Anglii) – brytyjski gitarzysta rockowy związany z takimi gatunkami i stylami muzycznymi jak psychodeliczny rock, hard rock, heavy metal, jazz rock, blues rock.

Sussex jest historycznym hrabstwem w południowo-wschodniej Anglii nad Kanałem La Manche, które zbliżone jest dawnego Królestwa Sussex. Graniczy od północy z hrabstwem Surrey, od północnego wschodu z hrabstwem Kent i od zachodu z hrabstwem Hampshire. Ze względów administracyjnych dzieli się na West Sussex i East Sussex oraz City of Brighton i Hove. Hove zostało wydzielone w 1997 r. a status City uzyskało w 2000. Do tego czasu tylko Chichester było city w hrabstwie Sussex.

Grant najbardziej znany jest ze współpracy z Led Zeppelin, którym "ojcował" przez cały czas trwania ich kariery. To m.in. dzięki jego menedżerskiemu talentowi i sile perswazji Zeppelini zaszli tak wysoko.

Biografia przed-zeppelinowa

Urodzony na przedmieściach Londynu, uczył się do wieku trzynastu lat, by następnie podjąć pracę. Pracował w fabryce, następnie przeniósł się do branży rozrywkowej. Był także wrestlerem o pseudonimie Count Massimo i występował w programach telewizyjnych. Obudziło to w nim miłość do aktorstwa, co zaowocowało małymi rolami w kilku filmach: A Night to Remember (1958), The Guns of Navarone (1961), Cleopatra (1963), a także w telewizji.

James Patrick Page, OBE (ur. 9 stycznia 1944) – gitarzysta rockowy, współtwórca zespołu Led Zeppelin. W plebiscycie magazynu Rolling Stone zajął 9 miejsce na liście 100 największych gitarzystów wszech czasów.

Richard Wayne Penniman znany jako Little Richard (Mały Richard) (ur. 5 grudnia 1932 Macon, Georgia) – amerykański piosenkarz, pianista, osobowość sceniczna, pastor.

W 1963 Grant został menedżerem tras koncertowych takich gwiazd jak Bo Diddley, The Everly Brothers, Little Richard, Brian Hyland, Chuck Berry, Eddie Cochran, Gene Vincent, The Animals. Od 1964 został menedżerem The Nashville Teens, The Flinstones, She Trinity, The New Vaudeville Band, Jeffa Becka i Terry'ego Reida.

The Everly Brothers - amerykański duet wokalny śpiewający wczesnego rock and rolla oraz folk rock i country rock. Duet tworzyli bracia Don Everly (ur. 1 lutego 1937 w Brawnie, Kentucky) i Phil Everly (ur. 19 stycznia 1939 w Chicago). Duet ten, obecnie praktycznie zapomniany, miał rewolucyjny wpływ na rozwój rock and rolla i muzyki country.

Vincent Eugene Craddock znany jako Gene Vincent (11 lutego 1935 - 12 października 1971) piosenkarz i gitarzysta rockowy, przedstawiciel rock and rolla i rockabilly. Choć współcześnie postrzegany jest jako piosenkarz jednego przeboju, którym był jeden z najsłynniejszych standardów rockowych Be-Bop-a-Lula, to w końcu lat pięćdziesiątych zdołał sobie zapewnić sporą popularność. Muzyka grana przez Vincenta, znalazła także wielu naśladowców. Charakteryzowała się ostrymi gitarowymi riffami, intensywnym użyciem werbli, ekspresyjnym śpiewem i kreatywnym użyciem echa. Innymi przebojami Vincenta były Race With the Devil, Bluejean Bop, B-I-Bickey, Lotta Lovin i Bi, Bo-Bo-Go. Alkoholizm, nieudane małżeństwo i problemy zdrowotne spowolniły karierę Vincenta w połowie lat sześćdziesiątych. Artysta zmarł w wieku 36 lat na powikłania związane z wrzodem żołądka.

Czasy Led Zeppelin (1966-1980)

W 1966 Grant zastąpił Simona Napier-Bella na stanowisku menedżera The Yardbirds. Nie udało mu się uratować zespołu przed rozpadem, ale na jego bazie wspólnie z Jimmym Pagem stworzył przyszłą megagwiazdę - Led Zeppelin. To dzięki niemu The Yardbirds w końcu zaczęli otrzymywać na czas godziwe zapłaty za koncerty, co później przeniosło się na inne zespoły.

Eddie Cochran (ur. 3 października 1938 w Minnesota, zm. 17 kwietnia 1960 w Chippenham, Wiltshire, Anglia) – amerykański piosenkarz, gitarzysta i kompozytor, przedstawiciel białego nurtu we wczesnym rock and rollu. Reprezentował styl rockabilly wywodzący się z muzyki country. Jego wielki przebój Summertime Blues stał się wiodącym utworem nie tylko stylu muzycznego zwanego rockkabilly, lecz stylu życia młodzieży amerykańskiej z charakterystycznymi fryzurami i stylem ubierania się. Był też jednym z pierwszych, którzy rozpoczęli eksport rock and rolla do Europy, to jego muzyki słuchali w młodości Jimi Hendrix (dla którego był jedną z inspiracji) czy Beatlesi.

Led Zeppelin – brytyjska grupa będąca jednym z pionierów hard rocka założona w Londynie. Uważana za jeden z najbardziej znaczących zespołów muzycznych w historii. Jej muzyka stanowi połączenie rocka, folku i bluesa z mniejszymi, lecz zauważalnymi, wpływami rockabilly, reggae, soulu, funku, muzyki klasycznej, celtyckiej, indyjskiej, arabskiej, popu, muzyki latynoskiej i country. Zespół sprzedał ponad 300 milionów płyt na całym świecie i ponad 111 milionów w samej Ameryce.

Dla Led Zeppelin Peter Grant był jak ojciec, niemalże jak członek zespołu. Jeździł z nimi we wszystkie trasy, zajmował się finansami, negocjował tak długo aż zespół uzyskał godziwe warunki. Gdy trzeba było, dzięki swojej wielkiej posturze, umiał nastraszyć nieuczciwego promotora i wymusić na nim uczciwe rozliczenie się. Potrafił narazić własne życie dla dobra zespołu.

Wrestling (ang. professional wrestling, pro-wrestling) – to zawodowa odmiana zapasów, ciesząca się największą popularnością w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Kanadzie, Meksyku i Wielkiej Brytanii. W gruncie rzeczy to często niebezpieczny sport pokazowy, "żyjący" ze swojej widowiskowości, którą gwarantują zawodnicy często przyjmujący środki przeciwbólowe i sterydy (dla zwiększenia muskulatury oraz siły np. przy podnoszeniach). Rzadziej do ringu stają kobiety, co nie wpływa jednak na oglądalność. We wrestlingu zależność od płci nie jest dużym naciskiem, liczy się efektowna i zarazem burzliwa walka.

Heroina (diacetylomorfina, diamorfina, C21H23NO5) – organiczny związek chemiczny, półsyntetyczny opioid, acetylowa pochodna morfiny, po raz pierwszy zsyntetyzowana w 1874, wykazująca od niej około 3 - 5 krotnie silniejsze działanie przeciwbólowe w przypadku podania dożylnego, lecz krótsze. Heroina jest silnym agonistą receptora opioidowego μ, δ, κ, podobnie jak jej endogenny odpowiednik - endorfina. Dzięki grupom acetylowym heroina szybciej niż morfina przechodzi przez barierę krew-mózg. W mózgu jest enzymatycznie metabolizowana do aktywnych terapeutycznie metabolitów: 6-mono-acetylo-morfiny (6-MAM) i morfiny, stąd można spotkać się w stosunku do heroiny z określeniem proleku. Jest bardzo silnym środkiem narkotycznym, który powoduje euforię i błogą apatię. Prowadzi u stosujących ją osób do rozwinięcia się uzależnienia psychicznego i uzależnienia fizycznego. Może być stosowana dożylnie, do nosa w postaci tabaczki lub palona (wdychanie oparów podgrzewanej heroiny). Ostatnia droga podania do ustroju nazywa się chasing the dragon i jest popularna w krajach azjatyckich. W niektórych krajach (Wielkiej Brytanii, Szwajcarii i Holandii) farmaceutyczna postać heroiny jest stosowana w leczeniu osób silnie od niej uzależnionych i nie reagujących na zastępczą terapię metadonem. W Wielkiej Brytanii heroina (diamorfina) w postaci chlorowodorku, pod nazwą handlową Diagesil®, znajduje się w rejestrze dostępnych leków. Głównym wskazaniem do jej stosowania jest przewlekły ból u pacjentów będących w stanie agonalnym. W Polsce heroina nie jest stosowana w lecznictwie.

Wystąpił także z zespołem w filmie The Song Remains the Same. Razem z Led Zeppelin założył wytwórnię Swan Song Records. Był menedżerem Bad Company i Maggie Bell. Odrzucił ofertę zostania menedżerem Queen. Negocjował także management europejskiej trasy Elvisa Presleya w 1977, jednak trasa się nie odbyła, gdyż Elvis zmarł.

Elvis – imię męskie pochodzące od staroangielskiego Eall-wis, czyli mądrego. Staroangielskie akcentowane "a" często przechodzi w "e", a więc Alvis → Elvis. Czasami w wyjaśnieniach etymologii imienia alternatywne podaje się, że pochodzi ono od nazwiska Elwes, a wiążąc ją z nazwą Alwyn.

Ellas Otha Bates McDaniel, znany jako Bo Diddley (ur. 30 grudnia 1928 w McComb, zm. 2 czerwca 2008 w Archer) – afroamerykański muzyk, śpiewak, skrzypek i gitarzysta związany z takimi gatunkami jak elektryczny blues, rock and roll i rhythm and blues. Bo Diddley ma na swoim koncie zaledwie kilka przebojów, jednakże jego wkład w rozwój rock and rolla jest nie do przecenienia. Jego brzmienie wywarło wpływ na wielu brytyjskich gitarzystów. Był tym, który zdefiniował rolę sekcji rytmicznej. Od niego wywodzi się większość schematów rytmicznych (które naśladowali później niezliczeni gitarzyści mniejszego formatu) używanych w rocku do dziś. Używał produkowanych na zamówienie gitar, o prostokątnym pudle rezonansowym. Wywarł znaczący wpływ na twórczość Jimiego Hendriksa.

W 1980 po śmierci Johna Bonhama, Led Zeppelin się rozpadł, a Grant przeszedł na muzyczną emeryturę.

Biografia post-zeppelinowa

Po rozpadzie Led Zeppelin zdrowie Granta uległo znacznemu pogorszeniu. Spowodowane to było śmiercią Bonhama, który był dla Petera bardzo bliski, problemami materialnymi oraz uzależnieniem od heroiny. Mimo wszystko próbował walczyć z nałogiem, co spowodowało duży spadek wagi. W 1992 wystąpił w Carry On Columbus.

21 listopada 1995 jadąc z synem Warrenem do swego domu w Horselungs Manor (Sussex) miał atak serca i zmarł. Został pochowany 4 grudnia 1995 na cmentarzu św. Piotra i Pawła w Hellingly w (Sussex). Jak na ironię ta data to piętnasta rocznica rozpadu Led Zeppelin.