|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Blisko 13 tys. zakażeń wirusem HIV i ponad 2,3 tys. zachorowań na AIDS wykryto w Polsce od początku epidemii w połowie lat 80. Szacuje się, że zakażeń jest co najmniej dwa razy więcej. 1 grudnia obchodzimy Światowy Dzień AIDS. Od 1985 r., ... Ostatnie posiedzenie Komisji Krajowej przebiegało w gorącej atmosferze. Członkowie najwyższego statutowego ciała „Solidarności” mieli poczucie, że polityka szukania kompromisu z władzami komunistycznymi nie sprawdza się... Piotr O... Prezentacja najnowszych technologii sieciowych wraz z przykładami zastosowania innowacji technologicznych w różnych projektach będą głównym tematem seminarium Cisco Student Day, które odbędzie się 15 grudnia na Politechnice Warszawskiej.Głównymi organizator... Choć z kalendarza Majów nie wynika, że za rok nastąpi koniec świata, to lęk przed tym, co ma nastąpić 21 grudnia 2012 r. świetnie wpisuje się w popularyzację kultury Majów - uważa dr Stanisław Iwaniszewski z Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie.W rozmow... Zimorodek, który pod koniec października przyleciał do rezerwatu w hrabstwie Suffolk w Wielkiej Brytanii, został zaobrączkowany w Drawieńskim Parku Narodowym - poinformował PAP współpracownik Stacji Ornitologicznej MiIZ PAN w Gdańsku, Roman Kucharski...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Philip Yorke, 1. hrabia HardwickeCzy wiesz że...? Wielka Brytania (), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania, Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Guernsey, Jersey i Wyspa Man, posiadają odrębny status dependencji Korony brytyjskiej i nie wchodzą w skład Zjednoczonego Królestwa. Okręg wyborczy Lewes powstał w 1295 r. i wysyłał do angielskiej, a następnie brytyjskiej, Izby Gmin dwóch deputowanych. W 1868 r. liczbę deputowanych przypadających na okręg zmniejszono do jednego. Okręg obejmuje miasto Lewes w hrabstwie East Sussex, wraz z większością dystryktu Lewes oraz częścią dystryktu Wealden. Thomas Pelham-Holles, 1. książę Newcastle KG (ur. 21 lipca 1693 w Londynie, zm. 17 listopada 1768 tamże) – brytyjski arystokrata i polityk, dwukrotny premier w latach 1754–1756 i 1757–1762. 
 Philip Yorke, 1. hrabia Hardwicke (ur. 1 grudnia 1690 w Dover, zm. 6 marca 1764 w Londynie) - brytyjski arystokrata, prawnik i polityk, bliski współpracownik dwukrotnego premiera Wielkiej Brytanii księcia Newcastle, Lord Kanclerz w latach 1737-1756. BiografiaBył synem prawnika Philipa Yorke'a i Elizabeth Gibbon, córki Richarda Gibbona. W wieku 14 lat, po ukończeniu nauki w prywatnej szkole w Bethnal Green, rozpoczął pracę w biurze prawniczym w Londynie. Dzięki protekcji swojego przełożonego został w listopadzie 1708 r. przyjęty do Middle Temple. W 1715 r. rozpoczął praktykę adwokacką. W 1718 r. zaprzestał prowadzenia spraw przed Sądem Ławy Królewskiej i przeniósł się do Sądu Kanclerskiego. Dzięki protekcji Lorda Kanclerza lorda Macclesfielda został w 1719 r. wybrany do Izby Gmin z okręgu Lewes. John Wilkes (ur. 17 października 1725, zm. 26 grudnia 1797) – był dziennikarzem i członkiem opozycyjnej partii wigów, na której czele w parlamencie stał William Pitt. W gorącym klimacie politycznym, jaki narastał po wojnie siedmioletniej, zaostrzającym niezadowolenie z powodu nowych podatków, które uderzyły szczególnie w sytuację ludu, 23 kwietnia 1763 Wilkes opublikował w North Briton ostry w tonie artykuł, określający pokój w Paryżu jako "najbardziej absurdalny przykład zniewagi ministerialnej, która nigdy nie położy podwalin pod humanitarność".
John Stuart, 3rd Earl of Bute, Hrabia Bute (ur. 25 maja 1713 w Edynburgu, zm. 10 marca 1792 w Londynie) – premier w latach 1762-1763. Bute był nauczycielem Jerzego III i miał największy wpływ na politykę królewską od czasu jego wstąpienia na tron w roku 1760. Zakończył wojnę siedmioletnią, jednak pod naciskiem opinii publicznej podał się do dymisji. Już w 1720 r. został radcą generalnym Anglii i Walii. W 1722 r. zmienił okręg wyborczy na Seaford. Rok później został prokuratorem generalnym. Po upadku Macclesfielda oskarżonego w 1725 r. o korupcję i przywłaszczenie pieniędzy publicznych Yorke znalazł sobie nowego protektora w postaci księcia Newcastle. W 1733 r. został Najwyższym Sędzią Sądu Ławy Królewskiej i otrzymał tytuł barona Hardwicke. W 1737 r. objął stanowisko Lorda Kanclerza. Pozostał na tym stanowisku po upadku gabinetu Roberta Walpole'a i utrzymał się na nim aż do 1756 r. William Pitt, 1. hrabia Chatham (ur. 15 września 1708 w Londynie, zm. 11 maja 1778 w Hayes, Kent) – brytyjski polityk z partii Wigów. Często zwany Williamem Pittem starszym (William Pitt the Elder), by odróżnić go od jego syna Williama Pitta młodszego (William Pitt the Younger), który był premierem w latach 1783-1801 i ponownie 1804-1806.
Izba Gmin – izba niższa dwuizbowego parlamentu brytyjskiego, odgrywa jednak rolę nadrzędną wobec Izby Lordów. W obecnej kadencji (2005-2010) w jej skład wchodzi 646 deputowanych (MPs od angielskiego Member of Parliament - "członek parlamentu"), wybieranych przez całość obywateli Zjednoczonego Królestwa w powszechnych, czteroprzymiotnikowych wyborach. Począwszy od następnej kadencji, której rozpoczęcie planowane jest na połowę maja 2010, liczba członków Izby wzrośnie do 650. W okresie swojego urzędowania na stanowisku Lorda Kanclerza Hardwicke wydał wiele orzeczeń, które stanowiły podstawę angielskiego prawa spółek (sprawy Prokurator generalny vs. Davy z 1741 r., The Charitable Corporation vs. Sutton z 1742 r. i Whelpdale vs. Cookson z 1747 r.). Prowadził również procesy jakobitów po przegranym powstaniu 1745 r. W 1753 r. doprowadził do przyjęcia Marriage Act, który wymagał oficjalnej formy zawarcia małżeństwa i ustalał minimalny wiek wymagany do tego by małżeństwo było legalne na 21 lat. Chronologiczna lista premierów Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (The United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, Britain, UK):
Okręg wyborczy Seaford powstał w 1641 r. i wysyłał do angielskiej, a następnie brytyjskiej, Izby Gmin dwóch deputowanych. Okręg obejmował parafię Seaford w hrabstwie East Sussex. Został zlikwidowany w 1832 r. Kiedy w 1754 r. nowym premierem został książę Newcastle jego Lord Kanclerz otrzymał dodatkowe tytuły hrabiego Hardwicke i wicehrabiego Royston. Lord Hardwicke utracił stanowisko po upadku gabinetu w 1756 r. Brał następnie udział w negocjacjach, którego doprowadziły do powołania w 1757 r. koalicyjnego gabinetu zwolenników Newcastle'a i Williama Pitta Starszego, ale nie otrzymał w nim żadnego stanowiska. Był przeciwnikiem rządu lorda Bute'a powołanego w 1762 r. oraz jego planom pokoju z Francją. W sprawie Wilkesa krytykował działania rządu. Lord Hardwicke zmarł w 1764 r. Tytuły parowskie odziedziczył jego najstarszy syn, Philip. Rodzina16 maja 1719 r. poślubił Margaret Cocks (zm. 10 września 1761), wdowę po Johnie Lygonie, córkę Charlesa Cocksa i Mary Somers, córki Johna Somersa. Philip i Margaret mieli razem pięciu synów i dwie córki: Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
