Philipp Bouhler - Polski Serwis Naukowy

Philipp Bouhler

Philipp Bouhler (ur. 11 września 1899 w Monachium – zm. 19 maja 1945 na terenie obozu KL Dachau) – urzędnik rządu III Rzeszy, SS-Obergruppenführer, szef kancelarii Adolfa Hitlera, a także czołowa postać programu "eutanazji" osób upośledzonych w nazistowskich Niemczech, nazwanej "Aktion T4".

Zaburzenia psychiczne - utrudnienia funkcjonowania społecznego lub psychicznego jednostki, noszące znamiona cierpienia, zlokalizowane wokół objawu osiowego. Posiadają określoną dynamikę, etiologię, patogenezę, symptomatykę.

Pucz monachijski — nieudana próba przejęcia władzy w Niemczech przez Adolfa Hitlera i gen. Ericha Ludendorffa, zorganizowana w nocy z 8 na 9 listopada 1923 r. przy pomocy bojówek partyjnych SA; zakończona rozwiązaniem NSDAP i skazaniem Hitlera na 5 lat więzienia.

Biografia

Bouhler urodził się w Monachium jako syn emerytowanego pułkownika. Spędził 5 lat w Bawarskim Królewskim Korpusie Kadetów. Brał udział w I wojnie światowej, w której został ciężko ranny. W latach 1919-1920 studiował filozofię przez cztery semestry a w 1921 został współpracownikiem wydawnictwa, w którym wychodził Völkischer Beobachter. Jesienią 1922 został drugim sekretarzem NSDAP. Po fiasku Puczu monachijskiego, a po reaktywowaniu NSDAP w 1925 został Sekretarzem Rzeszy. Po przejęciu władzy w 1933, został członkiem Reichstag z Westfalii.

Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (niem. Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP) — niemiecka partia polityczna, zwana potocznie nazistowską, sprawująca totalitarną władzę w III Rzeszy w latach 1933–1945 z Adolfem Hitlerem jako kanclerzem Rzeszy (od 30 stycznia 1933), a od sierpnia 1934 Führerem i kanclerzem Rzeszy. Podczas procesów norymberskich partia została uznana za organizację zbrodniczą odpowiedzialną za szereg zbrodni przeciwko ludzkości.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Rok później, został Szefem Policji w Monachium, a po miesiącu na tym stanowisku został powołany na stanowisko szefa kancelarii Adolfa Hitlera, urzędu utworzonego 17 listopada 1934. Był także Przewodniczącym Oficjalnej Komisji Inspekcyjnej NSDAP dla Ochrony Literatury Narodowo Socjalistycznej (Oficjalna nazwa niemiecka to: Der Chef der Kanzlei des Führers und Vorsitzender der Parteiamtlichen Prüfungskommission zum Schutze des NS-Schrifttums), która decydowała jakie dzieła są odpowiednie dla nazistowskiej społeczności.

Niepełnosprawność – długotrwały stan, w którym występują pewne ograniczenia w prawidłowym funkcjonowaniu człowieka. Ograniczenia te spowodowane są na skutek obniżenia sprawności funkcji fizycznych lub psychicznych. Jest to także uszkodzenie, czyli utrata lub wada psychiczna, fizjologiczna, anatomiczna struktury organizmu. Utrata ta może być całkowita, częściowa, trwała lub okresowa, wrodzona lub nabyta, ustabilizowana lub progresywna.

Obergruppenführer- stopień paramilitarny obowiązujący w SS i SA. Jego odpowiednikiem w siłach lądowych i powietrznych Wehrmachtu był stopień generała. Od roku 1942 poprzedzał stopień Oberstgruppenführera.

Urząd Bouhlera odpowiadał za korespondencję przychodzącą do Hitlera. Zajmował się listami od zwykłych ludzi zawierających prośby o pomoc materialną, pomoc w zdobyciu pracy, o łaskę, ponowne przyjęcie do lub życzenia urodzinowe dla Hitlera. Dodatkowo był odpowiedzialny za prywatną korespondencję Hitlera.

Słowo filozofia (gr. φιλοσοφία, łac. philosophia) pochodzi (prawdopodobnie) od matematyka i filozofa Pitagorasa żyjącego w VI wieku p.n.e. Pierwotnie miało sens dosłowny i oznaczało poszukiwanie, umiłowanie mądrości lub posiadanie mądrości (gr. φιλέω phileo – kochać, σοφία sophia – mądrość). Obecnie terminu filozofia używa się w różnych znaczeniach. Trudno o jego definicję, gdyż zakres rozważań filozoficznych i ich metoda ulegały zmianom w historii, a rozumienie filozofii jest uzależnione od wielu czynników, w tym od przyjętej tradycji filozoficznej. W uproszczeniu można powiedzieć, że filozofia zajmuje się ogólnymi, podstawowymi zagadnieniami dotyczącymi natury świata i człowieka. Filozofowie rozważają kwestie natury istnienia, rozumienia bytu i rzeczywistości (ontologia, metafizyka, teoria bytu), poznawalności rzeczywistości i prawdy (epistemologia czyli teoria poznania), moralności, powinności i koncepcji wartości (etyka oraz aksjologia czyli teoria wartości), także zagadnienia dotyczące człowieka antropologia filozoficzna, a także kwestie społeczne, prawne, kulturowe, teologiczne i inne.

Aktion Reinhard, Einsatz Reinhard, także Reinhardt (pl. Akcja Reinhard, Operacja Reinhard) – kryptonim akcji zagłady Żydów w Generalnym Gubernatorstwie i regionie białostockim, przeprowadzonej w ramach tzw. ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej (niem. Endlösung der Judenfrage).

Bouhler był także odpowiedzialny za zabijanie ludzi. Nadzorował rozwój i wdrożenie nazistowskiego programu eutanazji ("Aktion T4"), nastawionego na eksterminację ludzi chorych psychicznie i niepełnosprawnych. Próbowano różnych metod zabijania. Wiedza zdobyta w czasie trwania Akcji T4 została wykorzystana w podczas Akcji Reinhard przeprowadzonej w ramach tzw. ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej.

Na mapach: 48°16′13″N 11°28′05″E / 48.27028, 11.46806 KL Dachau, Konzentrationslager Dachau – niemiecki obóz koncentracyjny, założony wiosną 1933 roku w opuszczonej fabryce amunicji na obrzeżach miasta Dachau, na północ od Monachium, w południowych Niemczech. Funkcjonował do końca II wojny światowej.

Aktion T4, E-Aktion (niem.) – nazwa programu realizowanego w III Rzeszy w latach 1939–1944 polegającego na fizycznej eliminacji (zabijaniu) ludzi niedorozwiniętych psychicznie, przewlekle chorych psychicznie i neurologicznie (schizofrenia, niektóre postacie padaczki, otępienie, pląsawica Huntingtona, stany po zapaleniu mózgowia, ludzie niepoczytalni, chorzy przebywający w zakładach opiekuńczych ponad 5 lat) oraz z niektórymi wrodzonymi zaburzeniami rozwojowymi (niem. "Vernichtung von lebensunwertem Leben" – "likwidacja życia niewartego życia"). Szacuje się, że w okresie szczytowym tego programu, tj. w latach 1940–1941, zabito w jego ramach ponad 70 tys. chorych i niepełnosprawnych, w tym także pensjonariuszy szpitali psychiatrycznych na terenach okupowanych. Od kwietnia 1941 r. program ten rozszerzono o "akcję 14f13" (niem." Aktion 14f13"), obejmującą chorych psychicznie i niepełnosprawnych nie-niemieckich więźniów obozów koncentracyjnych, w ramach której wymordowano ok. 20 tys. osób.

W 1942 Bouhler wydał książkę Napoleon – Kometenpfad eines Genies, która stała się jedną z ulubionych lektur Hitlera. Wydał także publikację narodowo-socjalistyczną Kampf für Deutschland (Walka dla Niemiec) w 1938.

Bouhler wraz z żoną popełnili samobójstwo 19 maja 1945 zaraz po aresztowaniu przez oddziały amerykańskie i przewiezieniu do KL Dachau, który był używany jako wiezienie dla Nazistów po wyzwoleniu go przez Amerykanów pod koniec II wojny światowej.

Linki zewnętrzne

Zeskanowane niemieckie dokumenty