Philippe Ariès - Polski Serwis Naukowy

Philippe Ariès fr: filip ariɛs (ur. 21 lipca 1914 w Blois, zm. 8 lutego 1984 w Paryżu) - historyk francuski.

Specjalista w zakresie historii średniowiecza (mediewista). Historyk rodziny i dzieciństwa piszący w stylu Georges'a Duby.

Po studiach historycznych na Sorbonie pracował jako specjalista w zakresie technik informacyjnych wchodzących w skład nauk o rolnictwie strefy tropikalnej, publikując jednocześnie prace dotyczące eseistyki historycznej.

Ariès jest autorem wielu książek o życiu codziennym. W swoich pracach opisał m. in. zmiany, w zachodnim społeczeństwie, w podejściu do śmierci. Jest autorem książki Człowiek i śmierć dotyczącej śmierci rozpatrywanej w kategoriach psychologii jednostki, socjologii, obyczajów z nią związanych.

Wydawnictwo Naukowe PWN SA – polskie wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Jednostka dominująca grupy kapitałowej, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.

Międzynarodowy alfabet fonetyczny, MAF (ang. International Phonetic Alphabet, IPA, fr. Alphabet phonétique international, API) – alfabet fonetyczny, system transkrypcji fonetycznej przyjęty przez Międzynarodowe Towarzystwo Fonetyczne jako ujednolicony sposób przedstawiania głosek wszystkich języków. Składają się na niego zarówno symbole alfabetyczne jak i symbole niealfabetyczne oraz ok. 30 znaków diakrytycznych.

Wydał m. in. następujące publikacje:

Les Traditions sociales dans les pays de France, 1943

Western attitude towards death, 1974

Tłumaczenia prac na j. polski

Czas historii, Gdańsk-Warszawa 1996, Wydawnictwo Marabut koedycja z Oficyną Wydawniczą Volumen (Le Temps de l'histoire 1954)

Historia dzieciństwa. Dziecko i rodzina w dawnych czasach, Gdańsk 1995, Wydawnictwo Marabut ISBN 83-85893-26-1 (L'Enfant et la vie familiale sous l'Ancien Régime 1960)

Rozważania o historii śmierci, Warszawa 2007, Oficyna Naukowa, ISBN 978-83-7459-047-1 (Essais sur l'histoire de la mort en Occident: du Moyen Âge à nos jours 1975)

Człowiek i śmierć, Warszawa 1989, 1992, Państwowy Instytut Wydawniczy (L'Homme devant la mort 1977)

(red. t. 1-5 z Georges Duby) Historia życia prywatnego, Wrocław 1999, 2006, Zakład Narodowy im. Ossolińskich ( Histoire de la vie privée 1985-1986-1987)

Antropologia śmierci. Myśl francuska, wyboru dokonali i przełożyli Stanisław Cichowicz, Jakub M. Godzimirski, wstępem opatrzył Stanisław Cichowicz, antologia tekstów autorstwa Philippe Ariès i innych, Warszawa 1993, Wydawnictwo Naukowe PWN, seria Logos

Śmierć (łac. mors, exitus letalis) – stan charakteryzujący się ustaniem oznak życia, spowodowany nieodwracalnym zachwianiem równowagi funkcjonalnej i załamaniem wewnętrznej organizacji ustroju.

Do graficznego zapisu wymowy stosuje się znaki międzynarodowego alfabetu fonetycznego (MAF), umieszczane między nawiasami kwadratowymi Uwaga 1. W języku francuskim akcent toniczy pada zawsze na ostatnią sylabę. Uwaga 2. Dwukropek po literze oznacza jej wydłużenie, np. âne [ɑ:n] - osioł. Uwaga 3. Dla oznaczenia podziału na sylaby stosuje się kropkę (np. Amérique [a.me.ʀik]). Wzór wymowy można znależć na różnych witrynach internetowych, np. tu: [9], a całych wyrazów tu: [10] Artykuł Klasyfikacja spółgłosek omawia spółgłoski w przekroju międzynarodowym, a Klasyfikacja samogłosek omawia samogłoski w przekroju międzynarodowym, odsyła do przykładów w kilku językach.

Linki zewnętrzne

Okładka książki ze zdjęciem Philippe Ariès