|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: O muzyce spektralnej i elektroakustycznej oraz o wykorzystaniu zjawisk fizycznych w komponowaniu utworów opowie Jan Topolski 23 marca w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Będzie to trzeci wykład z serii "Pocztówki z muzyki współczesnej&q... Na mocy decyzji ministra zdrowia, kopalnia soli w Wieliczce uzyskała status sanatorium uzdrowiskowego w urządzonych podziemnych wyrobiskach górniczych. Będzie to pierwsze w Polsce podziemne uzdrowisko - poinformowały władze kopalni. "Podstawą do ubiegania s... [size=11][i]Zaprosiliśmy do współpracy czołowe firmy rynku informatycznego, porozumieliśmy się z firmami doradczymi i finansowymi. W ten sposób przystąpiliśmy do zorganizowania konferencji, przeznaczonej dla menedżerów i specjalistów branży med... Ogłoszono pierwszą serię zadań I stopnia LIV Olimpiady Astronomicznej. Przeznaczona jest dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Organizatorem olimpiady jest Planetarium Śląskie. Olimpiada przebiega w trzech etapach. Zadania zawodów I stopnia są rozwiąz... Wykład poświęcony działalności kompozytora Alessandro Bosettiego odbędzie się 21 września w kluboksięgarni Bílý Koníček, w siedzibie Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie. Piotr Tkacz, absolwent kulturoznawstwa Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Pozn...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Philippe JarousskyTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? L’Arpeggiata – międzynarodowy zespół wokalno-instrumentalny, powstały w 2000 z inicjatywy Christiny Pluhar. Specjalizuje się w wykonaniach muzyki XVII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki włoskiej, hiszpańskiej, francuskiej i neapolitańskiej. Europa Galante – włoski zespół instrumentalistów specjalizujący się w wykonaniach muzyki dawnej, zwłaszcza barokowej. Został założony w 1990 z inicjatywy Fabio Biondiego. Philippe Jaroussky (ur. 13 lutego 1978 roku w Maisons-Laffitte) – francuski śpiewak operowy, kontratenor. BiografiaWykształcenie muzyczne zdobywał w konserwatorium w Wersalu, gdzie studiował grę na skrzypcach i fortepianie, harmonię i kontrapunkt. Zafascynowany występem kontratenora Fabrice'a di Falco, którego miał okazję wysłuchać na koncercie muzyki barokowej w jednym z kościołów w Paryżu, postanowił bliżej poznać ten rodzaj śpiewu. W 1996 roku rozpoczął naukę śpiewu u Nicole Fallien, następnie kształcił się w tym kierunku na wydziale muzyki dawnej w konserwatorium paryskim u Michela Laplenie, Kennetha Weissa i Sophie Boulin. Antonio Lucio Vivaldi zwany Il Prete Rosso, co po polsku znaczy "Rudy Ksiądz" (ur. 4 marca 1678 w Wenecji, zm. 28 lipca 1741 w Wiedniu) – włoski skrzypek i kompozytor.
Harmonia — jedna z dyscyplin teoretycznych, stanowiąca wspólnie z Kontrapunktem, Nauką o formach muzycznych oraz Instrumentoznawstem kanon wykształcenia muzycznego. Harmonia jest nauką o łączeniu akordów. Jako kontratenor zadebiutował w roku 1999 na festiwalu w Royaumont partią Ismaela w oratorium Alessandra Scarlattiego „Sedecia, rè di Gerusalemme”. Występ Jaroussky'ego został znakomicie przyjęty przez publiczność i zaowocował kontraktem z wytwórnią płytową Virgin Classics. Kilka lat później wyjątkowe możliwości wokalne śpiewaka doceniło także jury Victoires de la Musique Classique, przez które został ogłoszony operową rewelacją roku 2004. Kontrapunkt (z łaciny punctus contra punctum, w dosłownym tłumaczeniu: nuta przeciw nucie). Jest to technika kompozytorska, która polega na prowadzeniu kilku niezależnych linii melodycznych (polifonia) zgodnie z określonymi zasadami harmonicznymi i rytmicznymi.
Jerzy Fryderyk Händel (Haendel) (ur. 23 lutego 1685 w Halle, zm. 14 kwietnia 1759 w Londynie) – niemiecki kompozytor i organista. Ze względu na to, że przez dłuższy czas przebywał i pracował w Londynie, gdzie był znany pod nazwiskiem George Frideric Haendel, uważany jest niekiedy za kompozytora angielskiego. W 1727 roku otrzymał obywatelstwo brytyjskie. W 2009 roku jury festiwalu towarzyszącego Międzynarodowym Targom Muzycznym MIDEM w Cannes przyznało mu Midem Classical Awards 2009 w dwóch kategoriach: Artysta roku oraz Muzyka barokowa (za album Carestini - The Story of a Castrato). W repertuarze Jaroussky'ego znajdują się utwory Monteverdiego, Händla i Vivaldiego. Regularnie współpracuje z Jeanem Tubérym, Markiem Minkowskim, René Jacobsem, Fabiem Biondim i zespołami Ensemble La Fenice, Ensemble Matheus, Les Arts Florissants, Les Musiciens du Louvre oraz Europa Galante. Jest współzałożycielem Artaserse Ensemble. Koncertuje w największych salach operowych na całym świecie. Kontratenor – śpiewak posługujący się techniką śpiewu umożliwiającą śpiewanie przez mężczyznę wysokim głosem o barwie zbliżonej do kobiecego. Dlatego też sposród kontratenorów rozróżnia się kontratenor sopranowy, mezzosopranowy i altowy. Technika śpiewania głosem kontratenorowym przypomina śpiewanie falsetem.[potrzebne źródło] Dziś śpiewacy operujący tą techniką wykonują partie przeznaczone dla kastratów, którzy byli popularni zwłaszcza w epoce baroku. Słynnymi kontratenorami są: Philippe Jaroussky, David Daniels, Andreas Scholl, Paul Esswood, David James, Klaus Nomi (właśc. Klaus Sperber). Z polskich kontratenorów największe uznanie zdobyli Dariusz Paradowski, Jacek Laszczkowski i Artur Stefanowicz.
Claudio Giovanni Crettinnieo Antonio Monteverdi (ur. 15 maja 1567 w Cremonie, zm. 29 listopada 1643 w Wenecji) – włoski kompozytor, skrzypek (grał na violi da braccio) i śpiewak. Pierwszy wielki twórca oper. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Christoph Willibald Ritter von Gluck (ur. 2 lipca 1714 w Erasbach koło Berching, zm. 15 listopada 1787 w Wiedniu) – niemiecki kompozytor okresu klasycyzmu.
Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
Zamek w Pszczynie – dawna rezydencja magnacka w Pszczynie na Górnym Śląsku, powstała w XI lub XII w., od tego czasu wielokrotnie przebudowywana. W średniowieczu własność między innymi książąt opolsko-raciborskich, książąt opawskich i książąt cieszyńskich. W latach 1548–1765 należał do śląskiego rodu Promnitzów, 1765–1847 książąt Anhalt-Köthen-Pless a od 1847 książąt Hochberg von Pless z Książa. W latach 1870–1876 dokonali oni przebudowy zamku, na skutek której uzyskał on swój obecny kształt architektoniczny w stylu neobarokowym. Wraz z zabytkowym parkiem krajobrazowym w stylu angielskim o powierzchni 156 ha tworzy zespół pałacowo-parkowy. W 1946 zamieniony na muzeum, obecnie działające pod nazwą Muzeum Zamkowe w Pszczynie. W przeciwieństwie do wielu innych zamków i pałaców na Śląsku, zniszczonych na skutek działań II wojny światowej i bezpośrednio po niej, w Zamku w Pszczynie zachowało się oryginalne wyposażenie i meble, które sprawiają, że jest on obecnie jednym z najcenniejszych zabytków architektury rezydencjonalnej w Polsce.
Johann Sebastian Bach (ur. 21 marca 1685 w Eisenach, zm. 28 lipca 1750 w Lipsku) – kompozytor niemiecki epoki baroku, jeden z najwybitniejszych artystów w dziejach muzyki.
René Jacobs (ur. 30 października 1946 w Gandawie) – belgijski kontratenor i dyrygent. Specjalizuje się w repertuarze barokowym i klasycznym, jest przedstawicielem autentyzmu w wykonawstwie.
Festiwal Misteria Paschalia – festiwal muzyki dawnej odbywający się w Krakowie w okresie Świąt Wielkanocnych. Jego organizatorem jest Krakowskie Biuro Festiwalowe.
Cannes (prowansalski Canas) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie na Lazurowym Wybrzeżu. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
