|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W ramach przełomowych badań prowadzonych pod kierunkiem Massachusetts Institute of Technology (MIT) w USA naukowcy odkryli ewolucyjne powiązanie między ptakami a ssakami. Pomimo znacznych różnic anatomicznych w budowie kory mózgu, ptaki i ssaki korzysta... Żurawie, skowronki, szpaki, czajki i gęsi, to niektóre ptaki, które zlatują na Suwalszczyznę zwaną polskim biegunem zimna. Nie ma jeszcze bocianów, ale ornitolodzy ,,wróżą", że przylecą lada chwila. Na polski biegun zimna ptaki zlatują najpóźniej, nie tyl... Wyniki szwedzkich badań wykazały, że duża liczba ptaków z regionu Morza Bałtyckiego ginie z powodu udaru wywoływanego niedoborem tiaminy, popularnie zwanej witaminą B1. Wyniki badań, opublikowane w czasopiśmie Proceedings of the National Academ... Jerzyki, kawki, gołębie i wróble to ptaki chronione prawnie, które giną w nieprawidłowo modernizowanych budynkach. O zwracanie uwagi na siedliska tych zwierząt apelowali ekolodzy w czasie środowej konferencji Stołecznego Towarzystwa Ochrony Ptaków.W czasie s... Ponad 300 okazów spreparowanych ptaków z całego świata będzie można oglądać od wtorku na wystawie w Galerii Warsztat w Stalowej Woli (Podkarpackie). Eksponaty wypożyczy Instytut Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN w Krakowie. Organiz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 PióroTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Pustułka (Falco tinnunculus) – gatunek średniej wielkości ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae), zamieszkujący prawie całą Europę i Azję z wyjątkiem koła podbiegunowego. W Polsce dawniej średnio liczny, obecnie nieliczny ptak lęgowy, rozpowszechniony w całym kraju. Od lat 60. i 70. XX wieku jej liczebność spada. W 2006 w Polsce stwierdzono około 2000 par pustułek, podczas gdy w całej Europie około 200 tysięcy par. Spośród ptaków drapieżnych łatwa do obserwacji, lecz pomimo to bardzo często mylona z krogulcem lub kobuzem. Gęsie pióro to obiegowe określenie używanych w przeszłości piór ptasich odpowiednio przyciętych, by mogły służyć jako przyrządy do pisania. Do celu tego służyły lotki dużych ptaków. Pióra takie wykorzystywano do pisania atramentem przed wynalezieniem stalówki, wiecznego pióra i – w końcu – długopisu. Dzisiaj ręcznie przycinane gęsie pióra są używane jedynie przez miłośników kaligrafii, głównie dlatego, że obecnie produkowany papier jest sporządzany przeważnie z miazgi drzewnej, co powoduje szybkie zużycie ostrza pióra. Niemniej jednak nieliczni zwolennicy gęsich piór przedkładają je nad stalówki ze względu na ich giętkość. Puste wnętrze trzonu pióra (calamus) staje się zbiornikiem atramentu, który spływa ku końcówce (wykorzystywane jest tu zjawisko kapilarne). 
 Pióro (łac. penna) – twory nabłonkowe pokrywające ciała ptaków , a w czasach prehistorycznych niektórych dinozaurów, przede wszystkim z grupy teropodów, zwłaszcza celurozaurów. Podobnie jak łuski u gadów, pióra zachodzą na siebie dachówkowato. Wyrastają z brodawek skórnych zbudowanych z komórek mezodermalnych, w których formują się najpierw pióra puchowe (embrionalne), a następnie pióra ostateczne (penna). Żako, papuga popielata (Psittacus erithacus) – średni ptak z rodziny papugowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Psittacus. Zamieszkuje środkową Afrykę, od Sierra Leone na zachodzie po Kenię i Tanzanię na wschodzie. Jest jedynym przedstawicielem monotypowego rodzaju Psittacus.
Plama lęgowa (area incubationis) – nieopierzone miejsce na brzuchu ptaków lęgowych, pojawiające się na czas sezonu lęgowego, które jest bardzo dobrze ukrwione i służy do wylęgu jaj. Umożliwia przeniesienie ciepła wylęgującego ptaka bezpośrednio na skorupę, unikając izolującego działania piór. Niektóre gatunki maja jedną plamę (np. jastrzębie, gołębiowate, wiele śpiewających), inne dwie (np. siewkowce, alki, wydrzyki) lub trzy (np. mewy). Specyficzną plamę lęgową mają pingwiny niegniazdujące, tj. pingwin cesarski i królewski, u których jest ona przykryta fałdem skóry. Z kolei niektóre ptaki jej nie mają w ogóle, ogrzewając jaja stopami (wielu przedstawicieli pełnopłetwych, z rodzin takich jak pelikanowate, głuptakowate czy kormoranowate) lub nie ogrzewając ich samodzielnie (np. pasożyty lęgowe). Budowa
Pióro ptaka składa się z elastycznej osi (łac. scapus) stanowiącej punkt przyczepu jednopłaszczyznowej chorągiewki (vexillum), w której wyróżniana jest chorągiewka zewnętrzna (vexillum externum) i wewnętrzna (vexillum internum). Górna część osi pióra, o przekroju czworokątnym, nosi nazwę stosiny (rachis) i zbudowana jest z kory (cortex) i rdzenia (medulla). Dolna – o przekroju owalnym – znajdująca się poniżej chorągiewki, nazywana dudką (calamus), jest zanurzona w skórze. Wewnętrzna część dudki zbudowana z delikatnych łuseczek rogowych nosi nazwę duszy. Chorągiewki pióra składają się z promieni (rami) wyrastających z obydwu stron stosiny. Od promieni tych wyrastają z kolei na dwie strony promyki (radius, pl. radii), które łączą się ze sobą delikatnymi haczykami (hamulus, pl. hamuli). Liczba mnoga - forma fleksyjna, tj. przypadek w deklinacji i w koniugacji, oznaczający wiele przedmiotów lub osób, a także w przypadku przedmiotów zbiorowych - grupy tych przedmiotów (np. piasek w liczbie pojedynczej oznacza wiele ziaren piasku, ale istnieje też forma w liczbie mnogiej - piaski - mogąca się odnosić do większych zbiorów - np. piaski pustyni; podobnie armia to grupa ludzi, gramatycznie liczba pojedyncza, istnieje jednak rzeczownik armie w liczbie mnogiej).
Płomykówka zwyczajna, płomykówka (Tyto alba) – średniej wielkości sowa z rodziny płomykówkowatych. Spośród wszystkich sów najbardziej rozpowszechniony na świecie gatunek. Zamieszkuje wszystkie kontynenty oprócz Antarktyki. W Polsce nieliczny ptak lęgowy (tylko podgatunek T. alba guttata), osiadły. Rodzaje Na różnych częściach ciała ptaka wyrastają różne pióra, które w zależności od pełnionych funkcji mają różny wygląd. Pióro puchowe (pennapula) Posiada cienką oś, długie i miękkie promienie, a promyki nie łączą się ze sobą. Pokrywy (tectrices) Grupy piór przykrywające inne grupy, np. lotki lub otwór uszny. Lotki (remiges) Duże i sztywne pióra umieszczone na tylnej krawędzi skrzydeł. Tworzą powierzchnię nośną skrzydła. Sterówki (rectrices) Pióra wyrastające na ogonie. Pióra pudrowe Występują u niektórych ptaków (żako, czapli, kakadu). Są one bardzo kruche. Ptaki rozkruszają je dziobem, rozprowadzając puder ułatwiający pielęgnację piór. Wszystkie te pióra nadają ciału ptaka kształt i noszą ogólną nazwę piór konturowych. Pióra niektórych ptaków, takich jak strusie i pingwiny, zatracają wszystkie promienie i przy zachowanej stosinie upodabniają się do włosów ssaków. Sójka zwyczajna, sójka (Garrulus glandarius) – średni ptak z rodziny krukowatych, zamieszkujący niemal całą Eurazję i północno-zachodnią Afrykę. Gatunek częściowo osiadły; populacje z północy i wschodu podejmują czasami dalsze wędrówki na południowy zachód; mogą wtedy tworzyć wielkie stada, liczące kilkaset do tysiąca osobników. W Polsce rozpowszechniony, średnio liczny ptak lęgowy.
Gołąb skalny (Columba livia) – średni, osiadły ptak z rodziny gołębiowatych, zamieszkujący południową Europę, północne wybrzeża Francji i Wysp Brytyjskich, południową i środkową Azję oraz północną Afrykę. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Łuski (gr. lapid, łac. squama) – kostne lub rogowe płytki pokrywające ciała wielu zwierząt, takich jak ryby, gady i niektóre bezkręgowce, pełniące funkcje obronne. Są częścią powłok wspólnych organizmu. Wielokrotnie ewoluowały niezależnie.
Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 000 gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.
Apterium – naga powierzchnia skóry ptaka, która nie jest porośnięta piórami albo porośnięta jest tylko piórami puchowymi lub półpuchowymi. Naga skóra najczęściej widoczna jest w okolicach nasady dzioba ptaka lub w okolicach oka. Pozostałe apteria pokryte są najczęściej chorągiewkami piór wyrastających na pteryliach.
Pokrywy, nadlotki (tectrices) – grupa piór przykrywających inne grupy upierzenia lub otwór uszny ptaków. Pokrywami nazwane są grupy piór u skrzydeł, ogona jak i głowy.
Pterylium - powierzchnia (pas) skóry ptaka porośnięta piórami konturowymi. Pterylia piskląt mogą różnić się rozmieszczeniem od pteryliów dorosłych ptaków. Najczęściej rozwijają się w fazie embrionalnej, ale mogą także rozwinąć się już po wylęgu.
Skok – nieumięśniona część kończyny dolnej ptaków, której szkielet tworzy silnie wydłużona kość skokowa. Jest to odcinek nogi ptaka znajdujący się pomiędzy piętą (skierowanym do tyłu stawem skokowym) a śródstopiem zakończonym palcami. Inaczej niż u ludzi, u ptaków długość kości skokowej tworzącej skok ma znaczny wpływ na całkowitą długość kończyny. Skok zazwyczaj pokryty jest podoteką (łuskami rogowymi), rzadziej piórami, a wyjątkowo także skórą (np. u zimorodków). Pomiaru skoku dokonuje się licząc cyrklem długość kości skokowej od stawu skokowego do końca ostatniej łuski u nasady palców.
Ararauna (Ara ararauna) - duża papuga (dł. ciała 80-95cm), z jaskrawoniebieskimi piórami z wierzchu i żółtymi od spodu. Na boku głowy naga biała skóra poprzecinana czarnymi prążkami. Najczęściej żyje w parach, lecz czasami w luźnych grupach powyżej 25 osobników. Lata pewnie, chociaż wolno. Aktywna głównie wczesnym rankiem i późnym popołudniem. Przez większą część dnia żeruje w koronach drzew, gdzie trudno ją dostrzec. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
