Mecz piłki wodnej Grecja-Węgry na MŚ Juniorów 2004 w Neapolu (Włochy)

Piłka wodna, waterpolo — zespołowa dyscyplina sportu (gra drużynowa), uprawiana na całym świecie – zarówno przez kobiety, jak i przez mężczyzn – w której biorą udział dwie ekipy po 7 zawodników każda (w tym bramkarz). Zawody piłki wodnej (mecz) rozgrywane są w basenie pływackim o głębokości wody minimum 180 cm, w którym wyznacza się pole gry o wymiarach 20 mb x 30 mb oraz ustawia bramki o wymiarach 3 mb x 0,9 mb. Celem gry jest wrzucenie – wyłącznie za pomocą rąk – piłki średnicy 21,6 - 22,6 cm do bramki przeciwnika. O zwycięstwie decyduje większa liczba zdobytych goli.

Od 1900 znajduje się w programie letnich igrzysk olimpijskich i jest uprawiana w ponad 100 państwach świata. Największą popularnością cieszy się głównie w Europie, w szczególności na Węgrzech, w Serbii, Chorwacji, Czarnogórze, Hiszpanii i we Włoszech.

Historia

Piłka wodna, jako dyscyplina sportu powstała pod koniec XIX wieku w Wielkiej Brytanii. Za jej protoplastów uważają się Szkoci. Pierwsze treningi w tej grze miały odbywać się na pływalniach Glasgow po zajęciach pływackich. Jako pierwszy przepisy opracował Szkot William Wilson w roku 1876, a zostały one ogłoszone przez Londyńskie Stowarzyszenie Pływackie. Wówczas też zorganizowano premierowe zawody (turniej w Bournemoth), a podjęło się tego Towarzystwo Wioślarskie. Od 1900 (Letnich Igrzysk w Paryżu) jest dyscypliną olimpijską (w męskim wydaniu). Pierwszy turniej dla kobiet rozegrany został podczas Igrzysk w Sydney w 2000. Od 1926 organizowane są męskie Mistrzostwa Europy (żeńskie od 1985), od 1973 męskie Mistrzostwa Świata (żeńskie od 1986), a od 2002 męska Liga Światowa (żeńska od 2004). Od 1979 rozgrywany jest męski i żeński Puchar Świata. Rozwojem piłki wodnej kieruje Techniczny Komitet Piłki Wodnej przy Światowej Federacji Pływackiej (FINA).