Pianista - film - Polski Serwis Naukowy

Pianista (ang. The Pianist) – wyprodukowany w kooperacji francusko-niemiecko-brytyjsko-polskiej w 2002 roku dramat wojenny w reżyserii Romana Polańskiego, oparty na autobiograficznej książce Władysława Szpilmana. Zdjęcia rozpoczęto 19 lutego, a zakończono 16 czerwca 2001.

Pianista otrzymał wiele nagród na międzynarodowych festiwalach, m.in. zdobył 3 Oscary (Reżyseria, Rola Męska, Scenariusz Adaptowany), Złotą Palmę na Festiwalu w Cannes, 2 Nagrody BAFTA (Najlepszy Film, Najlepsza Reżyseria) i 7 Cezarów.

Katarzyna Bargiełowska (ur. 17 marca 1962 w Rudkach) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, spokrewniona z aktorką Barbarą Bargiełowską. Absolwentka Wydziału Aktorskiego PWSFTviT w Łodzi (1987). W latach 1987-1990 występowała w Teatrze STU w Krakowie.
IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.

Opis fabuły

Film Romana Polańskiego, to ekranizacja autentycznych wspomnień Władysława Szpilmana, polskiego pianisty żydowskiego pochodzenia. W roli głównej wystąpił Adrien Brody.

Film rozpoczyna się we wrześniu 1939 roku, gdy w Polskim Radiu 28-letni Szpilman gra pod bombami nokturn cis-moll Chopina. Po wkroczeniu do Warszawy Niemcy wprowadzają restrykcje wobec ludności żydowskiej. Szpilman z rodziną: rodzicami, dwiema siostrami i bratem, przeżywają pasmo upokorzeń. Pozbawieni środków do życia, wyprzedają cały swój majątek za grosze – obrazy, srebro, meble, a w końcu i największy skarb artysty: fortepian.

Powstanie warszawskie () – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji "Burza", połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.
Festiwal Filmowy w Cannes - prestiżowy międzynarodowy festiwal filmowy, który odbywa się od 1946 w położonym na Lazurowym Wybrzeżu Cannes. Festiwal odbywa się co roku (z pewnymi wyjątkami) i gromadzi wiele znanych osób związanych z przemysłem filmowym.

Następuje kulminacja prześladowań: Żydzi zostają umieszczeni za murami getta. Nieludzkie okrucieństwo i niewyobrażalne cierpienia są tam codziennością. Szpilman zarabia na utrzymanie całej rodziny grając w kawiarni, gdzie spotykają się członkowie "elity" getta: spekulanci, prostytutki, sutenerzy. Niemcy zaczynają wywozić Żydów do "obozów pracy" i Szpilmanowie, jak tysiące innych, zostają zagnani do bydlęcych wagonów. Szpilmana w ostatniej chwili wyciąga z szeregu skazańców znajomy żydowski policjant, który rozpoznaje go i ratuje mu życie. Pianiście z pomocą żydowskiego ruchu oporu udaje się uciec z getta. Przechowują go kolejno jego polscy przyjaciele. Kiedy niebawem wybucha powstanie warszawskie, Szpilman ponownie musi walczyć o życie.

Film dramatyczny – gatunek filmowy zawierający najczęściej utwory o charakterze fabularnym, rzadziej także dokumentalnym, których struktura ma za zadanie poruszyć emocje widza. Akcja filmu skupia się wokół głównego konfliktu. W zależności od typu konfliktu i problematyki występują różne odmiany gatunku.
Nokturn (wł. notturno, franc. nocturne, niem. Nachtstück) - bardzo spokojna i zrównoważona oraz równie nastrojowa instrumentalna forma muzyczna inspirowana poetyckim nastrojem ciemnej nocy.

Znajduje schronienie w zrujnowanej willi, nieświadom tego, że mieści się tam główna kwatera wojsk niemieckich. Zostaje nakryty przez niemieckiego kapitana Wilma Hosenfelda, który go przesłuchuje. Gdy Szpilman ujawnia, że jest pianistą, kapitan każe mu zagrać na znajdującym się tam fortepianie. Szpilman gra balladę g-moll Chopina. Wzruszony kapitan postanawia pomóc mu przeżyć.

Maja Ostaszewska (ur. 3 września 1972 w Krakowie) – polska aktorka teatralna i filmowa. Pochodzi z artystycznej rodziny - jej ojciec, Jacek Ostaszewski, jest założycielem legendarnej grupy Osjan. Aktorka w 1996 roku ukończyła krakowską PWST. Ostaszewska była w zespołach Teatru Dramatycznego, TR Warszawa (wcześniej Teatr Rozmaitości), Teatru Narodowego. Od 2008 roku jest w zespole Nowego Teatru Krzysztofa Warlikowskiego.
Andrzej Pieczyński (ur. 17 grudnia 1956 r. w Pobiedziskach, pow. poznański) – wielokrotnie nagradzany aktor teatralny i filmowy. Zajmuje się także reżyserią teatralną. W latach 1975-1977 studiował kulturoznawstwo w Poznaniu, ale go nie ukończył. Następnie uczył się na PWST w Warszawie (1977-1978). Rok później 16 maja zadebiutował na deskach Teatru Narodowego w Warszawie w "Trenach" Jana Kochanowskiego (reż. Adama Hanuszkiewicza). W 1982, egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatu w Warszawie.

Wojna się skończyła. Szpilman znowu pracuje w Polskim Radiu. Dowiaduje się od znajomego o przetrzymywanym w radzieckiej niewoli niemieckim kapitanie, który twierdzi, że uratował Szpilmanowi życie i teraz prosi Szpilmana o pomoc. Gdy jednak Szpilman dociera do wskazanego obozu jenieckiego, znajduje tam już tylko puste pole.

César (pl. Cezar) – prestiżowa nagroda filmowa Francji przyznawana przez Akademię Sztuki i Techniki Filmowej (Académie des Arts et Techniques du Cinema), od 1975 roku . Jej nazwa wywodzi się od Césara Baldacciniego, francuskiego rzeźbiarza, którego postać jest wzorem wręczanej artystom statuetki.
Paweł Burczyk (ur. 17 stycznia 1969 w Elblągu) – polski aktor filmowy. Syn aktorów Stefana Burczyka i Ireny Telesz-Burczyk. Mieszka na warszawskim Tarchominie.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)