|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wilhelm Conrad Roentgen, odkrywca promieni X, urodził się w 1845 r. w Lennep w Niemczech. W 1869 r. uzyskał doktorat na uniwersytecie w Zurychu. Przez następne dziewiętnaście lat pracował na paru uniwersytetach, zyskując so... W Polsce na depresję cierpi nawet 1,5 mln osób. Profilaktyka tej choroby zaczyna się od dziecka - dzięki mądremu wychowaniu ludzie łatwiej radzą sobie z depresją. Przy okazji 6. Ogólnopolskiego Dnia Walki Depresją PAP rozmawia z psychologiem Ewą Woydyłło. &q... Mężczyźni regularnie pijący kawę - z kofeiną lub bez - mają mniejsze ryzyko zachorowania na agresywnego raka prostaty - sugerują badania przeprowadzone wśród niemal 48 tys. mężczyzn z USA.Publikację na ten temat zamieszcza internetowe wydanie pisma "Jour... Zespół amerykańskich, hiszpańskich i kanadyjskich naukowców rzucił światło na to, co daje roślinom impuls niezbędny, by chroniły się przed surowymi warunkami pogodowymi takimi jak susza. Wyniki ich badań, opublikowane w czasopiśmie Science, pomogą odpowiedzieć na... Substancję feromonową, która pozwoli lepiej chronić lasy bukowe, dębowe, brzozowe i inne przed jednym ze szkodników, opracowali naukowcy z Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie - poinformował Instytut w przesłanym PAP komunikacie. Drwalnik bukowie...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Pierścień gardłowy WaldeyeraCzy wiesz że...? Błona śluzowa, śluzówka (gr. mucosa) - wyściółka przewodów i jamistych narządów wewnętrznych mających kontakt ze środowiskiem zewnętrznym organizmu kręgowca. Składa się z dwóch zasadniczych warstw: nabłonka i pokrytej przezeń tkanki łącznej zwanej blaszką właściwą zawierającej naczynia krwionośne i limfatyczne, nerwy, często różne receptory, gruczoły czy mięśnie gładkie. Angina – w najczęstszym rozumieniu ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła, wywołane przez bakterie paciorkowce β-hemolizujące z grupy A. Migdałek językowy (łac. tonsilla lingualis) – to skupisko tkanki limfatycznej znajdujące się na podstawie języka. Wchodzi on w skład pierścienia Waldeyera. Składa się z licznych mieszków językowych (łac. folliculi linguales). Pojedynczy mieszek językowy jest wyniosłością owalnego kształtu, wielkości 1-4 mm. Na jego szczycie znajduje się otwór prowadzący do ślepo zakończonej zatoki migdałkowej (łac. sinus tonsillaris). Na przekroju poprzecznym mieszka językowego widoczne są liczne grudki chłonne, tworzące wyniosłość mieszka. Pokryte są one nabłonkiem wielowarstwowym płaskim. Migdałek językowy ku tyłowi rozciąga się do dołeczków zajęzykowych, będących granicą pomiędzy językiem a nagłośnią. Może być on miejscem rozwoju nowotworów złośliwych np. chłoniaków lub stanów zapalnych (angina migdałka językowego). Na skutek powiększenia migdałka językowego może wystąpić dysfagia. Pierścień gardłowy Waldeyera zwany również pierścieniem chłonnym gardła to nagromadzenie tkanki chłonnej w gardle, które ma znaczenie ochronne przed bakteriami i innymi czynnikami chorobotwórczymi, chroniące przed ich penetracją do dalszych odcinków układu oddechowego i pokarmowego. Pojęcie limfatycznego pierścienia twarzowego wprowadził do anatomii niemiecki patolog Heinrich Wilhelm Gottfried von Waldeyer-Hartz (1836-1921) w 1884 roku. Migdałek gardłowy (łac. tonsilla pharyngea) lub wyrośla adenoidalne (łac. vegetationes adenoidales), migdałek trzeci – skupisko tkanki chłonnej w gardle, element pierścienia Waldeyera. Migdałek gardłowy znajduje się w części nosowej gardła, w miejscu przejścia stropu w ścianę tylną. Najbardziej rozwinięty jest u dzieci. Z wiekiem ulega zanikowi, choć u dorosłych czasami obecne są jeszcze jego resztki. Ma kształt czworoboku lub owalu, składa się z 4-6 listewek poprzedzielanych bruzdami (zatoki migdałkowe). Przypomina rozdzielone segmenty pomarańczy. W odróżnieniu od migdałka podniebiennego ma on bardziej powierzchownie ułożone grudki chłonne oraz nie posiada krypt. Pokryty jest nabłonkiem wielorzędowym migawkowym. U dzieci migdałek gardłowy ulega przerostowi – jest to zjawisko fizjologiczne. Jednak czasami przerost ten może być na tyle duży, że manifestuje się wystąpieniem objawów klinicznych (przerost patologiczny). W tym przypadku dziecko powinno być poddane adenotomii.
Układ pokarmowy (łac.systema digestorium) – system połączonych funkcjonalnie narządów służących zapewnieniu dostarczania organizmowi odpowiedniej ilości wody i składników odżywczych. W skład pierścienia gardłowego Waldeyera wchodzą również pojedyncze grudki chłonne na tylnej ścianie gardła, pasma (sznury) boczne, migdałki trąbkowe (łac. Tonsilla tubaria) w okolicach ujścia gardłowego trąbki słuchowej w części nosowej gardła. Migdałki stanowią barierę dla czynników chorobotwórczych, ale niejednokrotnie dochodzi do zapalenia samych migdałków (łac. Tonsillitis), najczęściej (ale nie tylko) jest to efekt chorobowy zakażenia organizmu paciorkowcami, czyli anginy. W przypadku częstych angin albo w przypadku przerostu migdałków podniebiennych (hipertrofii) z upośledzeniem oddychania wskazane jest ich operacyjne wycięcie. Ze względu na funkcję immunologiczną migdałków wycięcie należy przeprowadzać z reguły dopiero od 3 roku życia. Migdałki podniebienne (łac. tonsilla palatina) – elipsoidalne skupienia tkanki limfatycznej mające ok. 2 cm długości i ok. 1 cm szerokości, skierowane długą osią ku tyłowi i dołowi. Spoczywają we wgłębieniu gardzieli z prawej i lewej strony między obu łukami podniebiennymi. Wraz z migdałkiem językowym wchodzą w skład tzw. pierścienia gardłowego Waldeyera, tworząc wzdłuż cieśni gardzieli dolne półkole wokół drogi pokarmowej.
Bakterie (łac. Bacteriae, od gr. bakterion – "pałeczka") – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii. W jego skład wchodzą: BibliografiaLinki zewnętrzne Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Przerost (łac. hypertrophia) - pojęcie z zakresu patomorfologii oznaczające powiększenie tkanki lub narządu na skutek powiększenia poszczególnych komórek, bez zwiększenia ich liczby. Przerost występuje najczęściej w przypadku tkanki mięśniowej: macicy, mięśni szkieletowych, serca, ale może też dotyczyć prostaty, a także jednej z nerek przy usunięciu drugiej.
Heinrich Wilhelm Gottfried von Waldeyer-Hartz (ur. 6 października 1836 w Hehlen, zm. 23 stycznia 1921 w Berlinie) – niemiecki anatom, fizjolog i patolog.
Czy wiesz że...? beta Układ oddechowy (łac. systema respiratorium)- zespół narządów umożliwiających organizmowi oddychanie. Integralnym elementem układu jest narząd oddechowy
Układ limfatyczny lub inaczej układ chłonny (łac. systema lymphaticum)– otwarty układ naczyń i przewodów, którymi płynie jeden z płynów ustrojowych – limfa, która bierze swój początek ze śródmiąższowego przesączu znajdującego się w tkankach. Układ naczyń chłonnych połączony jest z układem krążenia krwi. Oprócz układu naczyń chłonnych w skład układu limfatycznego wchodzą także narządy i tkanki limfatyczne. Najważniejszą funkcją układu chłonnego jest obrona przed zakażeniami oraz cyrkulacja płynów ustrojowych.
Gardło (łac. pharynx) – maczugowata cewa włóknisto-mięśniowa, rozciągającą się od podstawy czaszki do VI kręgu szyjnego. Długość gardła u dorosłego człowieka wynosi średnio 12-13 cm. Krzyżuje się tam droga pokarmowa z oddechową. Jego najszersza część znajduje się na wysokości kości gnykowej i wynosi 5 cm. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
