|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Na osteoporozę, chorobę, która stopniowo niszczy kości prowadząc do złamań, kalectwa, a nawet zgonu, cierpi na świecie ponad 200 mln ludzi. W związku ze starzeniem społeczeństw liczba ta będzie stale rosła - alarmuje Międzynarodowa Fundacja Ost... Co 22 sekundy na całym świecie dochodzi do złamania kręgów kręgosłupa związanych z zaawansowaną osteoporozą. Przynajmniej jedno takie złamanie przytrafia się co trzeciej kobiecie powyżej 50. roku życia. 20 października obchodzony jest Światowy ... Łuszczyca, choć jest chorobą skóry, prowadzi do powikłań uszkadzających wiele narządów, skraca, utrudnia i uprzykrza życie. W Polsce najciężej chorzy wciąż mają ograniczony dostęp do skutecznego leczenia - mówili lekarze i pacjenci podczas konferencji poprzed... Jeden na sześciu mieszkańców Ziemi przejdzie w ciągu życia udar mózgu. Co roku z jego powodu umiera na świecie ok. 6 mln osób. Większości tych przypadków można by zapobiec - alarmują lekarze z okazji Światowego Dnia Udaru Mózgu, który przypada... II Kongres Nauk Rolniczych odbędzie się 5 października w Centralnej Bibliotece Rolniczej w Warszawie - poinformował w środę minister rolnictwa Marek Sawicki. Uczestnicy kongresu będą dyskutować m.in. o bioróżnorodności, czy bezpieczeństwie żywności. ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Pierre AlechinskyCzy wiesz że...? James Sidney Ensor (ur. 13 kwietnia 1860 w Ostendzie, zm. 19 listopada 1949 tamże) – belgijski malarz, grafik, pisarz i kompozytor. Uważany jest za prekursora ekspresjonizmu. Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi. Język niderlandzki, język holenderski (Nederlands, Nederlandse taal) - język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) i/lub językiem kultury i literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (Flandria), a poza Europą w Surinamie, na Antylach Holenderskich i Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do angielskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to afrikaans (język kreolski do 1925 uważany za lokalną odmianę niderlandzkiego) i fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do języków dolnofrankijskich).
Pierre Alechinsky (ur. 19 października 1927 w Brukseli) – malarz, grafik i pisarz belgijski. Obecnie mieszka we Francji w okolicach Paryża. W 1944 roku zaczął studia w Wyższej Szkole Architektury i Sztuk Wizualnych (La Cambre) w Brukseli. W 1947 roku został członkiem stowarzyszenia Jeune Peinture Belge, a następnie w 1949 dołączył do międzynarodowej grupy artystycznej Cobra, stając się jednym z głównych jej członków. Po rozwiązaniu grupy w 1951 roku wyjechał do Paryża, gdzie w L'Atelier 17 pod kierownictwem Stanleya Williama Haytera, studiował techniki graficzne. Cobra – międzynarodowa awangardowa grupa artystyczna założona w Paryżu w roku 1948 podczas Międzynarodowej Konferencji na temat Dokumentacji Sztuki Awangardy. Działała głównie w Brukseli do roku 1950. Należeli do niej malarze, pisarze i poeci z Danii, Belgii i Holandii. Nazwa została utworzona z pierwszych liter nazw stolic właśnie tych krajów: COpenhaga, BRuksela i Amsterdam. Grupa wydawała czasopismo "Cobra".
Kaligrafia — sztuka starannego i estetycznego pisania, a często również zdobionego artystycznie. Nauka kaligrafii miała kształtować charakter, cierpliwość, była podstawowym przedmiotem w szkołach. Do ok. 1960 była w Polsce przedmiotem nauczania początkowego, mającym na celu doskonalenie pisma odręcznego. W 1954 roku poznał chińskiego malarza Wallace Tinga, który miał duży wpływ na kierunek dalszej ewolucji sztuki Alechinsky'ego. W roku 1955 artysta odbył podróż do Japonii, gdzie uczył się sztuki japońskiej kaligrafii, a następnie, w Kyoto, zrealizował film dokumentalny na temat tej tradycyjnej sztuki japońskiej. Motywy zaczerpnięte z dalekowschodniej kaligrafii stały się ważnym wyróżnikiem jego stylu. Bordiura (fr. bordure) – pas dekoracyjny, zwykle z ornamentów lub elementów roślinnych, obrzeżający tkaninę lub strój, zamykający kompozycję plastyczną, malarską, graficzną, obramowujący płaskorzeżbę lub element budowli (np. drzwi, posadzkę, tablicę pamiątkową).
Labirynt (gr. λαβύρινθος labyrinthos) – ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście. Używany czasami w matematyce i w logice. Słowo labirynt jest właściwie niegreckiego pochodzenia, często uważa się, że pochodzi od przedgreckiego (pelazgijskiego) słowa labrys, które oznaczało obusieczny topór. Przełomowym momentem w twórczości Alechinsky'ego był rok 1965 i praca Central Park – na obrzeżach obrazu pojawiła się charakterystyczna bordiura, przedstawiająca "alternatywną wersję wydarzeń" w stosunku do centralnego przedstawienia i przywołująca na myśl średniowieczne manuskrypty. Ekspresjonizm abstrakcyjny (szkoła nowojorska) to ruch artystyczny kształtujący się w malarstwie amerykańskim w latach 40. XX wieku pod wpływem nowoczesnego malarstwa europejskiego. Uznawany za pierwszy czysto amerykański ruch o światowym znaczeniu, stawiający Nowy Jork w centrum świata sztuki. Termin został ukuty w 1946 roku przez krytyka, Roberta Coatesa.
Surrealizm (zwany także nadrealizmem) – kierunek w sztuce powstały w 1924 we Francji, początkowo występujący wyłącznie w literaturze, później w sztukach plastycznych, filmie i teatrze. Termin ten stworzył w 1917 roku Guillaume Apollinaire[1]. Częstymi motywami jego prac są labirynty, węże, zabawne chochliki, motyle i udziwnione stwory. Wskazuje to na kolejne źródło inspiracji artysty, jakim jest sztuka Jamesa Ensora. Jego twórczość zalicza się do ekspresjonizmu abstrakcyjnego i abstrakcji lirycznej. Zarazem, stałym elementem prac artysty są motywy figuralne, przesycone niespokojną fantastyką, często zbliżoną do surrealizmu. ŹródłaLinki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |