Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego – organ polskiego Sądu Najwyższego.

Powołuje go Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na sześcioletnią kadencję spośród sędziów Sądu Najwyższego w stanie czynnym (obowiązuje ograniczenie następujących bezpośrednio po sobie kadencji do dwóch), a wyboru dokonuje spośród dwóch kandydatów przedstawionych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego z urzędu jest Przewodniczącym Trybunału Stanu oraz nieistniejącego de facto Najwyższego Trybunału Narodowego.

Według ustawy o Sądzie Najwyższym Pierwszy Prezes kieruje pracami Sądu Najwyższego i reprezentuje go na zewnątrz. Ma szereg uprawnień w zakresie funkcjonowania Sądu Najwyższego.

Osoby pełniące dotychczas ten urząd:

1. Stanisław Pomian-Srzednicki (1 września 1917 – 28 lutego 1922)
2. Franciszek Nowodworski (1 marca 1922 – 3 sierpnia 1924)
3. Władysław Seyda (22 września 1924 – 17 stycznia 1929)
4. Leon Supiński (17 stycznia 1929 – 1 września 1939)
5. Wacław Barcikowski (26 stycznia 1945 – 12 listopada 1956)
6. Jan Wasilkowski (12 grudnia 1956 – 22 maja 1967)
7. Zbigniew Resich (23 maja 1967 – 21 stycznia 1972)
8. Jerzy Bafia (21 stycznia 1972 – 1 kwietnia 1976)
9. Włodzimierz Berutowicz (1 kwietnia 1976 – 14 maja 1987)
10. Adam Łopatka (14 maja 1987 – 30 czerwca 1990)
11. Adam Strzembosz (1 lipca 1990 – 17 października 1998)
12. Lech Gardocki (17 października 1998 – 18 października 2010)
13. Stanisław Dąbrowski (od 19 października 2010)

Przypisy