Jedna z dzielnic Amiens, stolicy Pikardii

Somma przepływająca przez Pikardię

Pikardia (fr. Picardie) – kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony w północnej części kraju nad Kanałem La Manche (Kanałem Angielskim). Ważny region rolniczy.

Geografia

Leżąca na północy Basenu Paryskiego Pikardia jest 14. pod względem wielkości regionem Francji. Jej powierzchnia wynosi 19 399 km² i zamieszkuje w niej 1,6 mln ludzi. Na północy sięga do wzniesienia Collines de l'Artois, na zachodzie do do rzeki Bresle i cieśniny La Manche (na krótkim odcinku), a na wschodzie sąsiaduje z Szampanią. Jeśli chodzi o regiony to Pikardia na północy graniczy z regionem Nord-Pas-de-Calais, na południu z Île-de-France, na wschodzie z regionem Szampania-Ardeny, a także graniczy z Belgią, a na zachodzie sąsiaduje z Górną Normandią. Podzielona jest obecnie na departamenty – Oise, Somme i Aisne, obejmując historyczne krainy Beauvais, Soisson, Bray (wschodnią część) i Szampanię (również fragment). Z wyjątkiem nadmorskiego regionu Marquenterre, gdzie występują gleby gliniaste i piaszczyste, w Pikardii przeważają żyzne, grube namuliska, które wykorzystuje się pod uprawy. Przez północną Pikardię płynie Somma, która uchodzi szerokim estuarium do cieśniny La Manche, kończąc swój bieg w szerokiej zatoce. Z kolei Oise bierze swój początek w dalekich Ardenach i przemierza meandrami Basen Paryski aż do miejsca, w którym wpada do niej jej główny dopływ – Aisne. W ostatnich czasach ilość toczonych przez rzekę wód zwiększyła się trzykrotnie. Wzdłuż lewego brzegu Oise ciągną się kompleksy lasów państwowych: Parisienne, Compiègne i Chantilly. Krajobraz Pikardii to monotonne równiny, a na wybrzeżu krajobraz klifowy.

Historia

W starożytności była zamieszkiwana przez plemiona Ambianów i Wirmanuów, którzy zostali podbici przez Rzymian w I w. p.n.e. Została wcielona do Rzymu jako Galia Belgijska. W V w. n.e. została wcielona do Państwa Franków. W IX-X wieku rozpadła się na 6 samodzielnych hrabstw: Boulogne, Montreuil, Ponthieu, Amiénois, Vermandois, Laonnois. W 1185 roku król Filip II August włączył Amiénois i Vermandois do posiadłości królewskich. Do 1369 roku Anglicy okupowali Ponthieu; w XIII w. wybuchały powstania chłopskie (żakieria). Podczas traktatu w Arras Filip III Dobry Burgundzki otrzymał Ponthieu w zamian za wyrzeczenie się sojuszu z Anglią. W 1477 roku całość Pikardii została przyłączona do Francji przez Ludwika XI.

W XX wieku ważny rejon działań wojennych podczas I i II wojny światowej.

Gospodarka

Pikardia to ważny rejon rolniczy Francji. Uprawia się tutaj pszenicę, rośliny pastewne, ale szczególną rolę odgrywa tutaj uprawa buraka cukrowego, którą zakładano w XIX wieku. Dobrze rozwinięte sadownictwo. W połowie XX wieku wprowadzono maszyny rolnicze, co przyniosło podwojone plony. Bardzo dobrze rozwinięty przemysł włókienniczy, jednak zamykana jest coraz większa liczba zakładów. W miastach rozwinięty także przemysł chemiczny (gumowy – produkcja opon), elektromaszynowy (maszynowy i elektrotechniczny). Na wybrzeżu Kanału La Manche ważną rolę odgrywają liczne ośrodki turystyczne i kąpieliska.

Kuchnia

Specjalnością Pikardii są zupy jarzynowe oraz flamique à porions – suflet czosnkowy. W Amiens podaje się pâté de canard – pasztet z kaczych wątróbek. Pikardia znana jest także z kremu Chantilly, przyrządzanego z mleka, śmietany i cukru. Jego nazwa pochodzi od miasta Chantilly. Na deser można zjeść również tartę z rabarbarem.

Zobacz też