Piotr Szemraj - Polski Serwis Naukowy

Piotr Szemraj (ur. 17 marca 1929 w Kozinku, zm. 9 marca 2009 w Sławnie) - żołnierz Batalionów Chłopskich uhonorowany m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, członek Związku Żołnierzy Batalionów Robotniczych „Polski Gułag”. Posiadacz tytułu mistrza w dziedzinie ciesielstwa i dekarstwa.

Cieśla – zawód związany z obróbką drewna. Polega na wykonywaniu elementów konstrukcji, części wyposażenia oraz detali z drewna, trwale związanych z obiektem działania (budynek, okręt).

Żuławy (kaszb.Zëławie, niem. Werder) – obszary wytworzone przez akumulację materiału rzecznego w deltach rzek; charakteryzują się bardzo urodzajnymi glebami. Są to zazwyczaj tereny podmokłe.

Bataliony Chłopskie

W czasie okupacji niemieckiej brał udział w wielu akcjach partyzanckich pod banderą Batalionów Chłopskich. Podczas jednej z nich został ranny od wybuchu granatu - doznał obrażeń całego ciała oraz stracił palec u ręki.

Okres powojenny

W 1947r wyjechał „za chlebem” na Żuławy do miejscowości Cedry Wielkie. Podjął zatrudnienie przy budowie mostów. Potem pracował i uczył się w Szkole Rolniczej w Trutnowie. Następnie pracował w Państwowym Ośrodku Maszynowym w Długim Polu. Ze względów zdrowotnych zmuszony był przerwać ową pracę i w lutym 1950r przyjechał do Sławna. Zatrudnił się w Telekomunikacji przy układaniu tajnych wojskowych kabli podziemnych (praca na terenie całej Polski).

Państwowe Ośrodki Maszynowe - przedsiębiorstwa państwowe, tworzone praktycznie w każdej polskiej gminie, w latach 50. XX wieku, w miejsce działających wcześniej Stacji Maszynowo-Traktorowych.

Rzeczpospolita Polska, w skrócie RP – oficjalna nazwa państwa polskiego od drugiej połowy XVII wieku do roku 1795, w latach 1918–1952 oraz od roku 1989.

Polski Gułag

W styczniu 1953r został wbrew swojej woli zatrudniony w Batalionach Budowlanych. Pracował na terenie całego kraju odbudowując Polskę. Po jakimś czasie został zwolniony ze służby z powodów zdrowotnych.

Czasy współczesne

Od 1965r wrócił do Sławna podejmując pracę w Przedsiębiorstwie Budowlanym jako cieśla. Następnie do 31 lipca 1963r pracował w Miejskim Przedsiębiorstwie Remontowo – Budowlanym w Sławnie w zawodzie cieśla-dekarz, gdzie został wybrany przewodniczącym Związku Zawodowego. Wstąpił do Cechu Rzemiosł Różnych w Słupsku i rozpoczął własną działalność otwierając Usługowy Zakład Ciesielsko-Dekarski. Podczas prowadzenia działalności kształcił uczniów w zawodzie cieśla-dekarz. W roku 1991 ze względu na kłopoty ze zdrowiem przeszedł na rentę inwalidzką.

Cieśla – zawód związany z obróbką drewna. Polega na wykonywaniu elementów konstrukcji, części wyposażenia oraz detali z drewna, trwale związanych z obiektem działania (budynek, okręt).

Słupsk (wymowa ?/i kasz. Stôłpsk lub Słëpsk, łac. Stolpa, niem. Stolp, , szw. Stölpe) – miasto w północnej Polsce, w województwie pomorskim, siedziba powiatów grodzkiego i ziemskiego oraz gminy Słupsk. Leży nad rzeką Słupią, na Pobrzeżu Koszalińskim, w odległości 18 km od Bałtyku. Jest to ośrodek przemysłu: drzewnego (meble), obuwniczego, maszynowego (głównie maszyny rolnicze), okiennego oraz samochodowego (autobusy i ciężarówki). Historycznie miasto należy do Pomorza Zachodniego.

Odznaczenia i dowody uznania

Przykładowe dowody uznania i odznaczenia:

1955r za wysoką wydajność w pracy (w Budowlanym Przedsiębiorstwie w Sławnie),

1961r za dobre wyniki produkcyjne (w Miejskim Przedsiębiorstwie Remontowo-Budowlanym w Sławnie),

1975r Odznaką Honorową nr 245/75 „Zasłużony dla Ziemi Sławieńskiej” (przez Powiatową Radę Narodową),

1977r za nienaganną pracę w SRZW „Gryf”,

1977r jako przodującego działacza ruchu spółdzielczego (przez Centralny Związek Rzemiosła),

1984r Honorową Odznaką nr 967 „Za zasługi” (przez Zarząd Izby Rzemieślniczej w Słupsku).

postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 kwietnia 2008 za zasługi w działalności społecznej na rzecz upamiętnienia historii i tradycji narodowych odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi.

Podziękowania w Hołdzie Bohaterom Walk o Niepodległość w 90 rocznicę Odzyskania Niepodległości

Przypisy

Odeszli do wieczności
Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 kwietnia 2008 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2008 r. Nr 80, poz. 704)