Piruety są ważnym elementem programu łyżwiarskiego. Dobrze wykonane, muszą być stabilne, nie mogą "wędrować" po lodzie i zwykle mają określoną minimalną liczbę obrotów, jakie zawodnik musi wykonać, by mieć ten element zaliczony (zazwyczaj zależy to od kategorii wiekowej).

Piruety mogą być wykonywane solo, w kombinacjach i sekwencjach oraz ze skoku. Pary sportowe wykonują jeszcze dodatkowo tzw. piruet parowy. Istnieją dwie podstawowe zasady klasyfikowania piruetów : ze względu na pozycję:

oraz na kierunek obrotów - w tył lub w przód.

Oprócz tych klasyfikacji wyróżnia się jeszcze jeden podział - na piruety ze zmianą nogi (lepiej punktowane) i bez zmiany nogi oraz ze zmianą pozycji (lepiej punktowane) i bez zmiany pozycji ciała. Temu podziałowi podlegają piruety we wszystkich pozycjach. Dla utrudnienia, zawodnicy przyjmują dodatkowo skomplikowane ułożenie ciała, rąk i nóg, zmieniają krawędzie, pozycje, kierunek obrotów itp (tzw. piruet akrobatyczny).

Do piruetu można wejść z krawędzi łyżwy lub ze skoku. Skoki odpowiadają kolejno nazwom piruetów, czyli skok do piruetu siadanego etc.

Piruety ze względu na kierunek obrotów

Wbrew pozorom - nie chodzi tu o kręcenie w prawą, czy lewą stronę (choć i takie piruety - kręcone w obu kierunkach - zawodnicy wykonują). Każdy człowiek, tak jak ma silniejszą prawą, czy lewą rękę, tak i ma silniejszą jedną z nóg (i niekoniecznie się to pokrywa z tym, którą się ma silniejszą rękę).

Dla większości ludzi jest to noga lewa, a wszelkie obroty, ruchy itp. są dla nich wygodniejsze, gdy je wykonują przez lewe ramię (w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara). W tym właśnie kierunku skacze i kręci piruety większość łyżwiarzy.

Piruet w przód (forward spin) wykonują na lewej nodze, przez lewe ramię, a piruet w tył (backward spin) na prawej nodze, przez lewe ramię.

Dla osób "prawonożnych" zasada ta jest odwrotna - piruet w przód na nodze prawej, a w tył - na lewej. W obu przypadkach, za trudniejszy i rzadziej wykonywany, uważa się piruet w tył.

Linki zewnętrzne