Czy wiesz że...?
Tag - od angielskiego słowa oznaczającego metka, jest to podpis grafficiarzy i członków subkultur (np. hiphopowców). Często pisany jest jedną kreską i ma charakterystyczny powyginany kształt. Zwykle pisany jest niezmywalnymi pisakami, do tagowania używa się zazwyczaj markerów o grubości od 1 do 5 cm, farb w sprayu, wosku lub papieru ściernego (scratchowanie). Tag zwykle zawiera imię, pseudonim, nazwę drużyny sportowej, cytat, jakiś skrót, napis wyrażający uczucia bądź słowo nie mające sensu ani znaczenia. Występuje nie tylko jako samodzielny podpis, również jako znak rozpoznawczy pod pracą (graffiti), lub jako samodzielna forma twórczości. Często tylko artysta wykonujący dany tag jest w stanie go odczytać. Oprócz indywidualnych tagów istnieją tagi crew - z angielskiego załoga, które przeważnie składają się z 2, 3 lub 4 liter (DONS, MR, UHA, HS, MC-nowe crew graffiti (Modern Crew)). Zwykle są to pierwsze litery wyrazów składających się na nazwę ekipy np DSC - Dope Smokers Crew. W kręgach grafficiarzy tagi cenione są za dwie rzeczy: styl (czyli ogólny wygląd taga) oraz miejsce - im bardziej niebezpieczne i niedostępne tym lepiej np. komisariat policji.

Długopis – narzędzie do pisania, wynalezione w 1938 roku przez węgierskiego artystę i dziennikarza László Bíró. Po wybuchu wojny uciekł on z ojczyzny i dotarł do Argentyny, gdzie ze swoim bratem Georgiem (chemikiem) udoskonalali wynalazek. Pierwsza produkcja zaczęła się podczas wojny w Buenos Aires. W roku 1944 László Bíró sprzedał swoje udziały jednemu z akcjonariuszy, który zajął się produkcją na masową skalę, realizowaną na potrzeby pilotów alianckich podczas drugiej wojny światowej, ponieważ można nim pisać bez względu na zmiany ciśnienia atmosferycznego.