Pistoia - Polski Serwis Naukowy

Katedra św. Zenona

Pistoia – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskanii, w prowincji Pistoia.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Serbia, Republika Serbii (serb. Република Србија) – państwo w południowej Europie, powstałe 5 czerwca 2006 roku po rozpadzie państwa Serbii i Czarnogóry. Stolicą jest Belgrad. Serbia graniczy z Węgrami na północy, Rumunią i Bułgarią na wschodzie, Macedonią i Albanią na południu oraz z Czarnogórą, Chorwacją i Bośnią i Hercegowiną na zachodzie.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 92 276 osób, 391 os./km².

Prezbiterium (w architekturze nazywane także "chórem kapłańskim") – przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). Zwykle jest wydzielone od reszty świątyni podwyższeniem, balustradą lub łukiem tęczowym i wyodrębniające się wizualnie z bryły kościoła. Nazwa pochodzi od słowa prezbiter - ksiądz.

Barok (z por. barroco – "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej, a także filozofię i architekturę. U jego podstaw leżał sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny niepokój.

Historia

założona w czasach starożytnego Rzymu;

XII wiek - uzyskała prawa "wolnego miasta", który rozpoczął okres rozkwitu miasta;

XVI wiek - została wcielona do Wielkiego Księstwa Toskanii;

1859 - została włączona do Królestwa Włoch.

Zabytki

Katedra św. Zenona, odbudowana w okresie od XII do XIII wieku po zniszczeniu przez pożar w 1108 roku. W późniejszych wiekach wielokrotnie przebudowywana - ostatni raz w XVII wieku. Fasada katedry reprezentuje połączenie stylu romańskiego z renesansem florenckim. Wnętrz w stylu romańskim z barokowym prezbiterium. Najcenniejszym zabytkiem jest srebrny ołtarz św. Jakuba na którego składają się 628 figur. Przednia część ołtarza przedstawia 12 epizodów z życia Chrystusa i 3 epizody z życia św. Jakuba;

ośmioboczne baptysterium z 1359 roku zbudowane naprzeciw katedry;

kaplica Capella del Tau z freskami przedstawiającymi biblijne Stworzenie Świata i sceny z życia św. Antoniego Opata;

XII-wieczny kościół Św. Jana poza miastem (wł. San Giovanni Fuorcivitas) z charakterystyczną pasiastą elewacją. Nad portalem wejściowym znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca Ostatnią Wieczerzę. Wewnątrz znajduje się wykonana przez Giovanniego Pisano marmurowa kropielnica, pokryta płaskorzeźbami przedstawiającymi personifikację Cnót oraz misternie rzeźbiona ambona wykonana przez Guglielma da Pisa z 1270;

kościół 'Sant'Andrea z amboną autorstwa Giovanniego Pisano, który wykonał również ambonę w katedrze w Pizie. Został wybudowany w VIII wieku a przebudowany w XII wieku;

szpital i sierociniec Ospedale del Ceppo założony w 1277 roku z fasadą ozdobioną terakotowymi XVI-wiecznymi płaskorzeźbami autorstwa Giovanniego della Robbii przedstawiającymi siedem uczynków miłosierdzia.

Palazzo dei Vescovi, pałac z XI wieku. Wewnątrz znajduje się muzeum eksponujące zabytki etruskie, rzymskie i lombardzkie znalezione podczas odbudowy pałacu. Godna uwagi jest również XIII-wieczna zakrystia oraz zdobiona freskami kaplica San Niccolo;

Miasta partnerskie

Pau

Kruševac

Żytawa

Linki zewnętrzne

Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica

Bibliografia

Praca zbiorowa: Zielony Przewodnik - Toskania. Wyd. I. Kraków: Wydawnictwo Bezdroża, 2009, s. 249-253. ISBN 978-83-7661-030-6.
Praca zbiorowa: Przewodniki Wiedzy i Życia - Florencja i Toskania. Warszawa: Hachette Livre Polska sp. z o.o., 2009, s. 186-187. ISBN 978-83-7575-692-0.
Magdalena Kubas, Agnieszka Liszka: Przewodnik Włochy Północne - Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu. Wyd. II. Kraków: Bezdroża, 2007, s. 289-290. ISBN 978-83-60506-33-2.