Piwo jopejskie (Jopenbier) (45-55° Blg lub według innych źródeł 19° Blg) - słynny w całej Europie gdański specjał produkowany przynajmniej od 1449, de facto był to pożywny gęsty syrop piwny, który ówcześnie ceniony był za swoje właściwości lecznicze. Wyróżniało się wśród piw jęczmiennych i czerwonych. Bardzo dowolnie go porównując można by przyjąć, iż było tzw. piwem dubeltowym, podobnym do obecnego portera, ewentualnie piwa Hevelius Kaper.

Nazwa piwa wywodzi się od drewnianego czerpaka jopy (niem. Schöpfkelle), używanego w procesie warzenia piwa do zalewania słodu gorącą wodą. We wczesnym średniowieczu na Pomorzu nazwa ta służyła też jako określenie ciepłego okrycia wierzchniego (por. kasz. jópa lub jópka).

Na jednym z zachowanych kufli z 1593 napisano: "Kto wychyli mnie tuzin razy, ten otrzyma odpust od św. Rajnolda" (Reinoldus)>

Proces produkcji

warto poznać za fundamentalną pracą G.E. Habicha pt Schule der Bierbrauerei (szkoła browarnictwa):

"Z 1000 kg słodu i 5 kg chmielu produkowane jest około 10,5 hl piwa.

Zacier powstaje metodą infuzji i brzeczka, która jest odprowadzana w celu uzyskania określonego stężenia, często gotowana jest ponad 20 godzin. Brzeczkę schładza się do 12,5 º.

Powstaje w wyniku fermentacji spontanicznej. Fermentacja rozpoczyna się zwykle w lipcu - choć proces przebiega tak samo, gdy piwo jest warzone w styczniu lub kwietniu. Brzeczka jest najpierw pokrywana grubą biało-zieloną pleśnią. Gdy zarodniki pleśni są w wystarczającej ilości, przechodzą do brzeczki i przekształcają się w bardzo charakterystyczne drożdże, rozpoczynając fermentację, która ustępuje w końcu września, aż piwo staje się klarowne i może być odprowadzone. W tym okresie odfermentowanie wynosi około 19° Blg.

Otrzymane piwo jest ciemno-brązowe, bardzo bogate i słodkie. Przyjemny jest zapach, co jest prawdopodobnie konsekwencją bardzo powolnej fermentacji. Nie można pić dużo piwa – jest zbyt nasycone i bogate w smaku, doskonale nadaje się do mieszania z innymi piwami, a także do tego celu jest eksportowane do Anglii.

Sklarowane piwo można pozostawić na rok w beczkach na osadzie drożdżowym, nie tracąc jego walorów. Oczywiście, wzrastał jego stopień odfermentowania."