|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 2 - 4 kwietnia 2012 r. w Noordwijk, Holandia, odbędzie się wydarzenie pt. "Pył i ziarna w środowisku słabej grawitacji i przestrzeni kosmicznej".
Pył i ziarna są wszechobecne w kosmosie i mogą występować w przeróżnych środowiskach. Liczna społeczność naukowców bada wiele aspekt... Naukowcy europejscy podjęli próbę odkrycia przyczyn schizofrenii i powiązanych z nią zaburzeń psychotycznych poprzez zbadanie wpływu genów i różnych typów środowiska na występowanie tych schorzeń. W tym prowadzonym dużą skalę wyjątkowym projekcie wezmą udział e... Żubry z Puszczy Białowieskiej zaczynają korzystać z zapasów zgromadzonych dla nich przez leśników i pracowników parku narodowego. Zwierzęta jedzą siano składowane w kilkudziesięciu miejscach w puszczy, niedługo będzie tam wykładane też inna zgromadzo... Czy mężczyzna w roli partnerki zawsze widzi kobietę niższą od siebie? Niekoniecznie. Ponad 20 proc. mężczyzn z afrykańskiego plemienia Himba chce, by była ona wyższa od nich - wynika z badań dr. Piotra Sorokowskiego z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Wrocławski... Choć od likwidacji kopalń minęło ok. 10 lat, na Śląsku wciąż są rodziny byłych górników, które znalazły się w grupie wykluczonych społecznie. Największym problemem jest jednak nie skala tego zjawiska, ale jego charakter i długotrwałość - wynika z badań przeprowadz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Plamka ocznaCzy wiesz że...? Organellum − każda oddzielona od cytozolu błoną komórkową struktura występująca w cytoplazmie komórki, wyspecjalizowana do pełnienia określonej funkcji. Komórka prokariotyczna nie zawiera organelli komórkowych, co odróżnia ją od komórki eukariotycznej. Genofor, Nukleoid czy rybosomy nie są organellami, gdyż nie są oddzielone od otoczenia błoną komórkową. Komórki eukariotyczne zawierają podstawowy zestaw organelli błonowych. Potencjał błonowy - to różnica potencjałów elektrycznych czyli napięcie elektryczne między wnętrzem i zewnętrzem przestrzeni oddzielonej błoną lipidową. Potencjał błonowy jest istotny dla przebiegu transbłonowych procesów metabolicznych. Kiedy zanika, to zanika też wrażliwość żywego układu i najczęściej jest to tożsame ze śmiercią. Napięcie jest wytwarzane katabolicznie pompą sodowo-potasową, anabolicznie foto- lub chemosyntetycznym transportem elektronów oraz innymi mniej typowymi procesami. Potencjał błonowy może się cyklicznie zmieniać lub być niemal stały. Na poziomie cząsteczkowym jest to proces dynamiczny i jako proces zmniejszający entropię entrenergoujemny, do jego wytworzenia konieczna jest energia. Proteom (z ang. protein component of the genome) - zestaw białek występujących w organizmie, tkance, komórce lub przedziale komórkowym. Badaniem proteomów zajmuje się dziedzina nauki - proteomika. Plamka oczna, stigma – organellum komórkowe występujące u wielu wiciowców, także u zoospor. Pełni funkcję filtru zasłaniającego fotoreceptor, przez co pozwala na ustalenie kierunku padania światła, umożliwiając komórkom kierowanie się ku światłu (fototaksja). Barwę nadają im karotenoidy. Podobnie jak w chromatoforach, mogą występować w nich ziarna skrobi. Błona komórkowa, plazmolema, plazmolemma (cytolemma, plasmolemma) – półprzepuszczalna błona biologiczna oddzielająca wnętrze komórki od świata zewnętrznego. Jest ona złożona z dwóch warstw fosfolipidów oraz białek, z których niektóre są luźno związane z powierzchnią błony (białka peryferyjne), a inne przebijają błonę lub są w niej mocno osadzone białkowym lub niebiałkowym motywem (białka błonowe).
Wić – (łac. flagellum, l.mn. flagella), organellum ruchu wyrastające z powierzchni komórki u niektórych mikroorganizmów, pierwotniaków, niższych roślin i komórek zwierząt, np. u bakterii wiciowych, wiciowców, młodocianych korzenionóżek, promienionóżek, komórek kołnierzykowo-biczykowatych gąbek, plemników. 
 StrukturaPod mikroskopem świetlnym plamka oczna wygląda jak ciemny, czerwonawy punkt. Kolor nadają jej chromoproteiny. U eugleny plamka oczna składa się ze złożonej struktury przyczepionej do wici. Stigma zbudowana jest ze skomplikowanej warstwowej struktury uformowanej przez błoniaste rurki ułożone spiralnie. U zawłotni plamka oczna jest częścią chloroplastu. Składa się z jego zewnętrznej i wewnętrznej błony, oraz tylakoidów i granulek wypełnionych karotenoidami i zasłoniętych plazmolemmą. Rozdzielają się one podczas podziału komórkowego i odtwarzają w komórkach potomnych asymetrycznie do cytoszkieletu. Fotoizomeryzacja to reakcja polegająca na przemianie danego związku chemicznego w jego inny izomer pod wpływem światła. Zjawisko takie można zaobserwować dla barwników organicznych i innych związków absorbujących światło np. stilben, czy azobenzen. Wykorzystywane jest ono do tworzenia optycznych nośników pamięci.
Wiciowce (łac. Mastigota, Flagellata, Mastigophora) - pierwotniaki, zazwyczaj jednojądrowe haplonty. Poruszają się przy pomocy wici, rozmnażają się przez podział podłużny (bezpłciowo). Heterotrofy, niektóre z nich posiadają zdolności autotroficzne (więc są miksotrofami). Budowa białkowa plamki ocznejGłównymi białkami występującymi w plamce ocznej są białka fotoreceptorowe. Fotoreceptory u jednokomórkowców dzieli się na flawoproteiny i rodopsyny. Flawoproteiny charakteryzują się zawartością flawiny i retinalu. Białka fotoreceptorowe eugleny są flawoproteinami, natomiast u zawłotni to rodzaj rodopsyny. Ponadto plamka oczna zawiera dużą ilość strukturalnych, metabolicznych i sygnałowych białek. Proteom stigmy u zawłotni zbudowany jest z około 200 różnych białek. Oko (Oko proste, oko złożone, plamka oczna, łac. oculus, l.m. oculi) – narządy receptorowe umożliwiające wykrywanie kierunku padania światła i jego intensywności oraz, wraz ze wzrostem złożoności konstrukcji, efektywny proces formowania obrazu, czyli widzenie.
Skrobia – węglowodan, polisacharyd roślinny, składający się wyłącznie z merów glukozy, pełniący w roślinach rolę magazynu energii. Skrobia ma budowę ziarnistą. (C6H10O5)n n>300 Zasada działania plamki ocznejU eugleny fotoreceptor jest cyklazą adenylową. Pobudzenie tego receptora wiąże się z formowaniem cyklicznego adenozynomonofosforanu jako drugiego przekaźnika. Chemiczna transdukcja sygnału doprowadza do ruchu wici i całej komórki, czyli fotokasji. Rodopsyny zawłotni zawierają formy trans retynylidenu, które przechodzą proces fotoizomeryzacji w izomer 13-cis. To aktywuje kanał fotoreceptorowy prowadząc do zmiany potencjału błonowego i koncentracji jonów wapnia w komórce. Fotoelektryczna transdukcja sygnału ostatecznie doprowadza do ruchu wici. Zawłotnia (Chlamydomonas) - rodzaj glonów (zielenic) należący do rodziny zawłotniowatych. Występuje w wodach słodkich, wilgotnych glebach, na śniegu i lodzie w wysokich górach.
Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie. Zobacz teżBibliografiaEduard Strasburger, i in.: Botanika: podręcznik dla szkół wyższych. Wyd. 2 pol. wg 28 oryg. Warszawa: PWRiL, 1967.
Czy wiesz że...? beta Cyklaza adenylowa, cyklaza adenylanowa, adenylocyklaza (EC 4.6.1.1) – enzym syntezujący cykliczny AMP (cAMP) z adenozyno-5`-trifosforanu (ATP). Niektóre hormony zwiększają aktywność cyklazy adenylowej, prowadząc do wzrostu cAMP.
Eugleniny, klejnotki (Euglenophyta, Euglenida) – takson glonów ze względów morfologicznych włączanych do nieformalnej grupy wiciowców. Grupa protistów z kladu Euglenozoa obejmującego zarówno protisty w dawnych systemach określane jako zwierzęce, jak i roślinne. Są to jednokomórkowe organizmy wodne, w większości wolno żyjące. Od pozostałych przedstawicieli Euglenozoa odróżniające się obecnością pelikuli zbudowanej z białkowych pasków[1], często zdolne do fotosyntezy.
Tylakoid – pęcherzykowata struktura, podstawowy element budowy wewnętrznej chloroplastu komórki roślinnej lub podobna struktura wchodząca w skład samożywnej komórki prokariotycznej. W chloroplastach tylakoidy tworzą tzw. system lamellarny, w którego skład wchodzą grana, czyli zwarte stosy spłaszczonych tylakoidów (lamelle gran) oraz intergrana, czyli tylakoidy stromy (lamelle stromy) będące pojedynczymi pęcherzykami tylakoidów łączących grana.
Flawoproteina to białko zawierające pochodną ryboflawiny. Flawoproteiny borą udział w katabolicznych procesach oksydacyjnych. Najczęstszą formą koenzymu flawoprotein jest FAD.
Euglena, klejnotka (Euglena Ehr. 1830) – rodzaj euglenin z rodziny Euglenaceae. Gatunkiem typowym jest euglena zielona (E. viridis). W dawnych systemach taksonomicznych uwzględniających jedynie podział na rośliny i zwierzęta wraz z innymi przedstawicielami tej grupy umieszczana w obu tych królestwach jako glon lub pierwotniak.
Retinal (witamina A1 lub aldehyd witaminy A) to aldehyd wchodzący w skład purpury wzrokowej rodopsyny. Występuje w dwóch formach izomerycznych cis i trans. Światło powoduje zmianę izomeryczną retinalu z formy cis w postać trans i dysocjację rodopsyny do retinalu oraz białka opsyny. Dzięki temu mechanizmowi możliwe jest wydzielanie neurotrasmiterów i przekazywanie bodźców wzrokowych do ośrodka wzrokowego w mózgu.
Rodopsyna, ze względu na barwę nazywana też purpurą wzrokową – światłoczuły barwnik występujący w narządzie wzroku (dokładniej w siatkówce) głowonogów, stawonogów i kręgowców. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
