|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Życie w szybko zmieniającym się świecie oraz duża mobilność powodują konieczność opracowywania, projektowania i wprowadzania na rynek zaawansowanych technologii. Dobry tego przykład stanowi mobilny dostęp do Internetu, rozwijający się w mgnieniu ok... Przedyskutowanie najlepszych sposobów mierzenia ludzkich uczuć i emocji jest celem nowej europejskiej platformy ekspertów. Uczestnicy nowego projektu finansowanego ze środków UE uważają, że wyniki prac platformy FEEL EUROPE pomogą stworzyć podstawy dla nowatorskich tema... Europejska społeczność naukowa pracująca nad rozszczepieniem jądrowym zakończyła prace nad Programem Badań Strategicznych (SRA), który zaprezentowano na konferencji FISA 2009, jaka odbyła się w dniach 22-24 czerwca w Pradze, Czechy. Program został udostępniony na kilka dni przed zapre... Dnia 14 grudnia 2010 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się seminarium zamykające projekt "Platforma na rzecz integracji transregionalnych badań oraz działań rozwojowych w dziedzinie energetyki" (Piter).
Celem projektu było stworzenie ponadnarodowej platformy ułatwiającej wymianę w zakresie badań naukowych, rozwoju i transferu technologicznego oraz ws... Zwrócenie uwagi na wszechstronną obecność geologii w różnych dziedzinach życia to cel konkursu fotograficznego "Geologia w obiektywie", ogłoszonego przez Muzeum Ziemi PAN. Zdjęcia zrobione na terenie Polski i niepoddane obróbce cyfrowej można zgłaszać ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Platforma wschodnioeuropejskaCzy wiesz że...? Platforma – fragment skorupy ziemskiej zbudowany ze starokrystalicznego podłoża pokrytego (płyta), lub nie (tarcza), młodszymi, fanerozoicznymi osadami. Nasunięcie (geol.) - struktura geologiczna powstała w wyniku poziomego przemieszczenia zwartych mas skalnych na znaczną odległość, wzdłuż poziomej lub bardzo słabo nachylonej powierzchni nieciągłości, względem niżej leżących utworów geologicznych. Powstanie nasunięcia związane jest najczęściej z dyslokacjami tektonicznymi. Wielkoskalowe, silnie pofałdowane nasunięcia nazywane są płaszczowinami. Kaledonidy - łańcuchy górskie, wypiętrzone 0,4 mld lat temu, w okresie dewonu, w wyniku trwających 60 milionów lat ruchów górotwórczych, zwanych orogenezą kaledońską. Szczyty górskie, które wówczas powstały, wznosiły się we wnętrzu superkontynentu Laurosji i prawdopodobnie sięgały 8 tys. m n.p.m.. Platforma wschodnioeuropejska - wielka geologiczna jednostka strukturalna Europy. Platforma wschodnioeuropejska zajmuje obszar 5,5 mln km². Od północnego zachodu ograniczona jest nasunięciem kaledonidów - Gór Skandynawskich na tarczę fennoskandzką, od zachodu, wzdłuż strefy T-T, graniczy z platformą paleozoiczną środkowej i zachodniej Europy, od południa graniczy z alpidami (Karpaty wraz z zapadliskiem przekarpackim), od południowego wschodu z dawną paleozoiczną platformą scytyjską (obecnie uznawaną za część platformy wschodnioeuropejskiej), a od wschodu z hercyńską strukturą Uralu. Hercynidy - góry powstałe w czasie orogenezy hercyńskiej (waryscyjskiej), na skutek kolizji paleozoicznych kontynentów Laurosji i Gondwany. Tworzyły one masywne pasmo górskie w centrum superkontynentu Pangei.
Karpaty (51-54) (węg. Kárpátok; rum. Carpaţi; ukr. Карпати, czes. i słow. Karpaty) – łańcuch górski w środkowej Europie (jeden z największych w tej części świata), ciągnący się łukiem przez terytoria Czech, Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii i Serbii. Najwyższy szczyt Gerlach ma wysokość 2655 m n.p.m. Jednostki tektoniczne platformyKrystaliczny fundament platformy wschodnioeuropejskiej odsłania się na powierzchni na obszarze dwóch tarcz: bałtyckiej i ukraińskiej. Na pozostałym obszarze jest przykryty skałami pokrywy osadowej o różnej miąższości. Fundament ten posiada urozmaiconą powierzchnię - z jego wyniesieniami są związane anteklizy, a z obniżeniami - syneklizy. Wyróżnia się główne anteklizy: białorusko-mazurską, woroneską, wołżańsko-uralską, oraz syneklizy: perybałtycką, podlaską i moskiewską. Platforma scytyjska – dawna wielka geologiczna jednostka strukturalna Europy, przylegająca od południa do platformy wschodnioeuropejskiej, rozciągając się od dolnego biegu Dunaju na wschód, pasem o szerokości 300 do 800 km.
Rów tektoniczny (graben) - rodzaj obniżenia geologicznego, obejmujący wąski i podłużny fragment skorupy ziemskiej, który zapadł się wzdłuż równoległych do siebie uskoków normalnych. Natomiast część skorupy, która została wypiętrzona i znajduje się ponad rowem nosi nazwę zrębu lub horstu. Część platformy zajmują zapadliska: nadkaspijskie, Peczory oraz rowy tektoniczne: aulakogen Prypeci, aulakogen dnieprowsko-doniecki. W rozmieszczeniu struktur tektonicznych platformy obserwuje się pewną strefowość: Zobacz teżZapadlisko przedkarpackie - zapadlisko przedgórskie, jednostka geostrukturalna, znajdująca się pomiędzy Karpatami z jednej, a platformą wschodnioeuropejską, platformą scytyjską i masywem mezyjskim z drugiej strony.
Zapadlisko tektoniczne – część ziemskiej skorupy obniżona ruchami tektonicznymi, ograniczona uskokami (rów tektoniczny). Jest to zjawisko częste na przedpolu gór (na przykład Zapadlisko przedkarpackie) i w obszarach orogenu (na przykład Zapadlisko Saary).
Czy wiesz że...? beta Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
Platforma prekambryjska w Polsce składa się z dwóch pięter tektonicznych: podłoża krystalicznego (fundamentu) i pokrywy osadowej. Podłoże proterozoiczne tworzą granitoidy oraz sfałdowane zmetamorfizowane skały krystaliczne (gnejsy, łupki krystaliczne, amfibolity), poprzebijane intruzjami skał głębinowych (gabra, sjenity) i wulkanicznych (bazaltoidów). Pokrywa osadowa, powstała w wyniku różnych procesów działających na powierzchni ziemi (erozyjnych i skałotwórczych) w okresach młodszych od kriogenu.
Zapadlisko dnieprowsko-donieckie (aulakogen dnieprowsko-doniecki) - jednostka geostrukturalna leżąca na Ukrainie i Białorusi, część składowa Lineamentu Sarmacko-Turańskiego, jeden z głównych elementów platformy wschodnioeuropejskiej.
Zapadlisko czarnomorskie (synekliza czarnomorska) – wielka struktura tektoniczna w dnie Morza Czarnego, leżąca na południe od platformy wschodnioeuropejskiej.
Geologia (z grec. gê - Ziemia, logos - słowo, nauka) – jedna z nauk o Ziemi, zajmuje się budową, własnościami i historią Ziemi oraz procesami zachodzącymi w jej wnętrzu i na jej powierzchni, dzięki którym ulega ona przeobrażeniom. W szerszym znaczeniu geologia dotyczy również innych planet skalistych.
Góry Skandynawskie, łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii. Długość ok. 1800 km, szerokość do 550 km.
Fennoskandia, tarcza bałtycka, tarcza fennoskandzka - tarcza kontynentalna o wielkich rozmiarach, na północy kontynentu europejskiego, obejmująca tereny południowej Norwegii, Szwecji, Finlandii i Półwyspu Kolskiego (Rosja). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |