Plemiona czeskie

Plemiona czeskie – grupa plemion zachodniosłowiańskich zamieszkująca rejon Kotliny Czeskiej, która obok grupy plemion łużyckich i plemion lechickich stanowiła zachodnie plemiona słowiańskie. Nazwa jest umowna gdyż sami Czesi plemienni nie zostali dostrzeżeni przez kronikarzy (podobnie jak Polanie) i jeżeli rzeczywiście istnieli to byli niewielkim plemieniem, jednym z wielu zamieszkujących Kotlinę Czeską. Niewyjaśniona jest wciąż etymologia nazwy etnicznej Czesi.

Deczanie, Děčané - plemię zachodniosłowiańskie - plemię czeskie zamieszkujące dorzecze Łaby u podnóża Rudaw w Kotlinie Czeskiej (północne Czechy w rejonie Děčina). Zaliczane do grupy plemion czeskich razem z plemionami: Pszowian, Zliczan, Litomierzycy, Dulebów, Łuczan, Siedliczan, Lemuzów. Wymienieni w dokumecie biskupstwa praskiego z 1086 roku.
Jan Filip (ur. 14 czerwca 1973 w Pradze), czeski piłkarz ręczny grający jako prawoskrzydłowy, reprezentant kraju. Obecnie występuje w Szwajcarii, w drużynie TSV St. Otmar St. Gallen.

Do grupy tej zalicza się, obok Czechów (Čechové), następujące plemiona (nazwy czeskie za Rudolfem Turkiem):

Chorwaci wschodni (Charváti)

Chorwaci zachodni (Charvátci)

Deczanie (Děčané)

Dulebowie (Doudlebi)

Lemuzowie (Lemúzi)

Litomierzyce (Litoměřici)

Łuczanie a. Luczanie (Lučané)

Pszowianie (Pšované)

Siedliczanie (Sedličané)

Zliczanie (Zličané)

Chobanie (Hbané) - lokalizowani w Chebsku ze stolicą w Chebie

oraz dwa regiony plemienne (poniższe nazwy to choronimy od nazwy grodów, nie nazwy plemienne)

Josippon - tytuł popularnej hebrajskiej przeróbki kroniki Dawne dzieje Izraela (znanej też pod tytułem Starożytności żydowskie) Józefa Flawiusza. Autor bliżej nieznany krył się pod pseudonimem Józef ben Gorion i żył ok. 950 n.e. w Italii, prawdopodobnie w Wenecji. Josippon ukazał się po raz pierwszy w latach 1474—79 i został przetłumaczony na język łaciński, angielski, francuski i żydowski.
Kosmas z Pragi - (ur. ok. 1045, zm. 21 października 1125), kanonik praski, uważany za pierwszego czeskiego dziejopisarza, autor łacińskiej kroniki Chronica Boëmorum opisującej dzieje narodu i państwa czeskiego od czasów bajecznych aż do roku 1125. Kronika ta znana jest w polskiej literaturze historiograficznej jako Kronika Kosmasa.

Tugoszcz (Tuhošť; Togatisburg, współcześnie Domažlice)

Záhvozd (nad Nysą, zamieszkały prawdopodobnie przez jedno z plemion serbskich, w literaturze utożsamiany z regionem Žitavsko, z centrum w Żytawie)

W IX i X wieku plemiona te zostały zjednoczone w ramach państwa czeskiego. Proces ten zainicjował książę Borzywoj I.

Lemuzi, Lemuzowie - plemię zachodniosłowiańskie zamieszkujące dorzecze Łaby u podnórza Rudaw w Kotlinie Czeskiej. Zaliczane do grupy plemion czeskich razem z plemionami: Pszowian, Zliczan, Litomierzycy, Dulebów, Łuczan, Siedliczan, Deczan.
Słowianie – kryterium lingwistyczne, ogół ludności posługującej się językami słowiańskimi, oraz kulturowe, podobne zwyczaje, obrzędy, wierzenia. Najliczniejsza indoeuropejska grupa ludnościowa w Europie, zamieszkująca wschodnią, środkową oraz południową część tego kontynentu, a także północną część Azji.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Rudolf Turek (20 czerwca 1910 Mladá Boleslav - 13 listopada 1991 Praga, Czechosłowacja) czeski historyk i archeolog, członek wielu instytucji międzynarodowych, naukowiec o światowym uznaniu, piszący do różnojęzycznych czasopism i zamieszczający swe prace w wielojęzycznych antologiach. Autor ponad 600 artykułów, opracowań i monografii głównie dotyczących archeologii i wczesnośredniowiecznej historii Słowian (głównie Czech).

Plemiona łużyckie – grupa plemion słowiańskich, która obok plemion czeskich i plemion lechickich wchodziła w skład plemion zachodniosłowiańskich.

Przemyślidzi (czes. Přemyslovci) - czeska dynastia wywodząca się od legendarnego Przemysła, męża Libuszy. Panowała w Czechach od czasów Borzywoja, który ok. roku 871 przyjął chrzest. Główna linia wygasła w 1306 roku wraz ze śmiercią Wacława III. Boczna linia zapoczątkowana przez Mikołaja I (nieślubny syn Przemysła Ottokara II) panowała w księstwach śląskich (opawskim, karniowskim i raciborskim) między 1269 a 1521.

Chorwaci czescy - jedno z ważniejszych plemion czeskich, położone pomiędzy Pszowianami i Ślężanami, co dokumentuje Dokument praski z roku 1086, zawierający opis granic diecezji praskiej z 973: [...] Psouane, Crouati et altera Chrouati, Zlasane [...]. Składało się ono z dwóch osobnych odłamów (współcześnie w nauce czeskiej: Chorwaci wschodni/Charváti i Chorwaci zachodni/Charvátci), przedzielonych pasmem Sudetów (Niederle, Labuda, Widajewicz - ostatni precyzował, iż zasudecką ziemią Chorwatów mogła być tylko ziemia kłodzka). Chorwatów czeskich lokalizuje się na południe od Karkonoszy na zachód od rzeki Izery. Drugi odłam, określany zwykle mianem Chorwatów śląskich, jest dość powszechnie lokalizowany w ziemi kłodzkiej. Chorwaci czescy najczęściej pojawiają się w źródłach historycznych ze wszystkich historycznych plemion Chorwatów niebałkańskich. Następujące świadectwa mogą odnosić się do Chorwatów czeskich:

Czesi (czes. Češi) – naród słowiański zamieszkujący głównie obszar Republiki Czeskiej i będący je głównym składnikiem ludnościowym; mniejsze zbiorowości występują także w USA, Kanadzie, Niemczech, Słowacji, Argentynie, Australii, Austrii, Szwajcarii i in. Przynależność do narodu czeskiego deklaruje ok. 12 mln osób.

Nysa Łużycka (cz. Lužická Nisa, niem. Lausitzer Neisse, górnołuż. Łužiska Nysa, dolnołuż. Łužyska Nysa) – rzeka w Czechach (Kraj liberecki), Niemczech (Saksonia) i Polsce (woj. dolnośląskie i lubuskie); lewobrzeżny dopływ Odry.

Polanie – nazwa plemienia słowiańskiego zamieszkującego Pojezierze Wielkopolskie, które miało doprowadzić do powstania pierwszego państwa na ziemiach dzisiejszej Polski. Z plemienia Polan wywodziła się dynastia Piastów. Obecnie nazwa Polanie, nie do końca poświadczona na okres wczesnego średniowiecza, jest kwestionowana. Zamiast dużego związku plemiennego Polan archeolodzy wyznaczają w Wielkopolsce siedziby kilku bezimiennych plemion (grup etnicznych), nie rozstrzygając o drogach wzrostu władzy ponadplemiennej wśród nich.