Podwójny rozpad beta - Polski Serwis Naukowy

Podwójny rozpad beta – rozpad promieniotwórczy, w którym jądro w jednym procesie emituje dwie cząstki promieniowania beta.

W 1935 roku Maria Göppert-Mayer przewidziała istnienie procesu podwójnego rozpadu beta. Proces ten można opisać następująco: w jądrze atomu jednocześnie zachodzą dwa procesy rozpadu beta minus, czyli emitowane są dwa wirtualne bozony $W^{-}$ , z których powstaną dwa elektrony i dwa antyneutrina elektronowe. Zachodzi on jedynie w jądrach parzysto-parzystych, czyli posiadających parzystą liczbę obu nukleonów: protonów i neutronów.

Izotopy – odmiany pierwiastka chemicznego różniące się liczbą neutronów w jądrze atomu (z definicji atomy tego samego pierwiastka mają tę samą liczbę protonów w jądrze). Izotopy tego samego pierwiastka różnią się liczbą masową (łączną liczbą neutronów i protonów w jądrze), ale mają tę samą liczbę atomową (liczbę protonów w jądrze).

Rozpad beta – jeden z typów reakcji rozpadu jądra. Jest to przemiana jądrowa, której skutkiem jest przemiana nukleonu w inny nukleon, zachodząca pod wpływem oddziaływania słabego. Wyróżnia się dwa rodzaje tego rozpadu: rozpad β − (beta minus) oraz rozpad β + (beta plus). W wyniku tego rozpadu zawsze wydzielana jest energia, którą unoszą produkty rozpadu. Część energii rozpadu może pozostać zmagazynowana w jądrze w postaci energii jego wzbudzenia, dlatego rozpadowi beta towarzyszy często emisja promieniowania gamma.

Podwójny rozpad beta może być obserwowany w przypadku kilku izotopów, dla których z powodów energetycznych wszystkie inne kanały rozpadu są zabronione lub przynajmniej silnie stłumione. Obliczenia przewidują jednak, że proces ten jest bardzo rzadki. Średni czas życia atomu ze względu na podwójny rozpad beta wynosi około $10^{18}$ – $10^{28}$ lat, w zależności od izotopu. Jądro takie może się rozpaść znacznie szybciej w inny sposób, np. przez przemianę α, jak to ma miejsce w przypadku długożyciowego U.

Proton, p <(gr.) πρῶτον – "pierwsze" (l.poj., rodz. nijaki)> - trwała cząstka elementarna z grupy barionów o ładunku +1 i masie spoczynkowej równej ok. 1 u. Protony są głównym składnikiem pierwotnego promieniowania kosmicznego. Protony wraz z neutronami (→ nukleony) tworzą jądra atomowe pierwiastków chemicznych. Liczba protonów w jądrze danego atomu jest równa jego liczbie atomowej, która z kolei jest podstawą uporządkowania atomów w układzie okresowym pierwiastków.

Maria Göppert-Mayer lub Maria Goeppert-Mayer (ur. 28 czerwca 1906 w Katowicach, zm. 20 lutego 1972 w San Diego, Kalifornia) – fizyk amerykański pochodzenia niemieckiego, Nagroda Nobla (fizyka, 1963) za "odkrycia dotyczące struktury powłok nuklearnych". Druga w historii kobieta-laureatka Nagrody Nobla.

Zobacz też

rozpad beta

podwójny bezneutrinowy rozpad beta.

Linki zewnętrzne

List of Adopted Double Beta (ββ) Decay Values