Stadion Miejski na Błoniach Siedleckich

trybuna zachodnia

ławka rezerwowych

bramka

sektor gości

widok na tył trybuny

 

MKP Pogoń Siedlce, polski klub piłkarski z siedzibą w Siedlcach w województwie mazowieckim.

Ogólne informacje

Władze klubu

Sztab szkoleniowy

Stadion

Wiosną 2010 roku rozpoczęła się budowa nowego stadionu, mieszczącego się na siedleckich Błoniach przy ul. Północnej (obecnie Jana Pawła II 6). Stadion został zbudowany w ramach projektu budowy Regionalnego Ośrodka Sportu, Rekreacji, Rehabilitacji i Turystyki. Oficjalne wmurowanie aktu erekcyjnego nastąpiło 24 czerwca 2010 r. I etap budowy zakończył się 11 czerwca 2011 roku uroczystym otwarciem stadionu.

W ramach projektu zostały wykonane wykonane: zadaszona trybuna na ok. 3 tys. widzów, 4 boiska treningowe, w tym dwa z trybunami na 300 i 400 miejsc, parkingi na 289 aut (I etap).

W kolejnym okresie budowy ROSRRiT mają zostać wykonane pozostałe 3 trybuny na ok. 5 tys. widzów z oświetleniem, hala widowiskowa dla 2000 widzów, hotel na 150 miejsc, aquapark.

Historia

Klub powstał 10 października 1944 roku jako KS Ognisko Siedlce.

Nazwa drużyny zmieniała się na przestrzeni lat:

KS Ognisko Siedlce ⇒ ZZK Kolejarz Siedlce ⇒ KS Pogoń Siedlce ⇒ KS Start-Pogoń Siedlce ⇒ MZKS Start-Pogoń Siedlce ⇒ MKS Pogoń Siedlce ⇒ MKP Pogoń Siedlce

Lata 40

Za moment powstania klubu uznaje się mecz reprezentacji Siedlec z reprezentacją warszawskiej Pragi, bowiem większość piłkarzy z reprezentacji Siedlec zasiliła KS Ognisko. Historycy uznają, że zebranie założycielskie siedleckiego klubu odbyło się najpóźniej do końca marca 1945 roku, gdyż 2 kwietnia 1945 roku KS Ognisko rozegrało u siebie mecz z Okęciem Warszawa.

Ówczesna siedlecka drużyna składała się z zawodników, którzy przed wojną reprezentowali: KS Strzelec, WKS 22. pp, KS 22 Strzelec im. płk. Kazimierza Hozera i KS Związku Strzeleckiego, byli to m.in. Polak, bracia Lewoccy, Major, Skrzypkowski, Kowalczyk, Mazur, Pogonowski.

Nazwa klubu została przejęta od istniejącej w latach 1931-39 drużyny piłkarskiej Kolejowego Przysposobienia Wojskowego Ognisko, gdyż współinicjatorami założenia klubu byli pracownicy węzła kolejowego, należący do Związku Zawodowego Kolejarzy.

W 1945 reaktywowano podokręg rozgrywkowy. Rozgrywki A klasy rozpoczęły się pod koniec czerwca, a pierwsze mecze w Siedlcach odbyły się 15 lipca. Oprócz KS Ognisko, w rozgrywkach tych brały udział: WKS Siedlce, KS MO Siedlce, KS OM TUR Siedlce, Orlęta Radzyń Podl., Atak Sokołów Podl., Orlęta Łuków i Lot Biała Podlaska. Pierwszym mistrzem A klasy w podokręgu podlaskim został WKS Siedlce, wyprzedzając Ognisko Siedlce.

Po debiucie w polskich rozgrywkach piłkarskich i zajęcia 2 miejsca w A klasie, drużyna KS Ognisko Siedlce w 1946 roku wywalczyła mistrzostwo podokręgu, co dało im prawo do uczestniczenia w rozgrywkach Pucharu Polski. Siedlczanie odpadli w II rundzie przegrywając z Polonią Warszawa. W 1947 roku Ognisko bez powodzenia brało udział w eliminacjach do Klasy Państwowej (I liga), zajmując w jednej z trzech grup ósme miejsce. W 1948 roku zagrało w eliminacjach do II ligi, awansując z trzeciego miejsca w grupie. Występów w 1949 roku w II lidze drużyna Ogniska Siedlce nie może zaliczyć do udanych, gdyż zajmując 10 miejsce została zdegradowana.

W wyniku reform państwowych z 1948 roku dotyczących zarządzania sportem KS Ognisko został włączony do Zrzeszenia Sportowego Kolejarz, nadzorowanego przez centralę Związku Zawodowego Kolejarzy. Zmiana nazwy klubu nastąpiła najpóźniej wiosną 1950 roku, piłkarze od 9 lipca walczyli o II ligę już jako ZZK Kolejarz.

Lata 50/60

W marcu 1951 sekcje piłki nożnej Stołecznego KKF i Warszawskiego KKF utworzyły na trzecim poziomie piłkarskich rozgrywek dwie odrębne klasy wydzielone. W warszawskiej obejmującej całe województwo grały: Kolejarz Siedlce, Gwardia Siedlce, Unia Siedlce, KS Dęblin, Włókniarz Żyrardów, Kolejarz Pruszków, Włókniarz Milanówek i Spójnia Błonie. W pierwszym sezonie w nowo utworzonych rozgrywkach Kolejarz Siedlce zajął szóste miejsce. Inne siedleckie drużyny nie miały tyle szczęścia. Zdegradowane zostały: siódma Unia i ósma Gwardia.

W 1952 roku los Unii i Gwardii podzielił również Kolejarz Siedlce, spadając do A klasy, ale ze względu na awanturę na siedleckim stadionie po ostatnim meczu z Kolejarzem Otwock, został karnie przesunięty do B klasy.

Na podstawie uchwały prezydium GKKF z 1 grudnia 1952 roku, między 1 grudnia a 15 stycznia 1953 roku w Siedlcach przy Rzemieślniczej Spółdzielni Pracy Przodownik założono Koło Sportowe Start-Podlasie. Nowy klub z kilkoma sekcjami uzyskał pomoc finansową z ZS Start, miał liczne grono działaczy. Dlatego w następnych latach zawodnicy z biedniejącego Kolejarza stopniowo odchodzili do Podlasia.

Przejęcie po 1949 roku sportu przez upolitycznioną administrację oraz próba aktywizowania społeczeństwa do uprawiania sportu politycznymi i administracyjnymi metodami wyraźnie nie powiodła się, a jednym z przykładów upadku amatorskiego sportu na początku lat 50. są również Siedlce. Działalność w wielu siedleckich kołach stopniowo zamarła, istniała bardziej na papierze niż w praktyce, młodzież nie miała ochoty startować w zawodach traktowanych jako propagandowe imprezy. Kolejno zamierała działalność w sztucznie powołanych kilka lat wcześniej kołach o nazwach Unia, Ogniwo, Spójnia. Zaginął także słuch o Gwardii. Na początku 1955 roku w Siedlcach istniały zaledwie trzy koła sportowe: Kolejarz przy PKP, Start-Podlasie przy spółdzielniach pracy oraz zakładowe przy PKS.

Odwrót od radzieckiego systemu sportu preferującego piony i zrzeszenia oraz powrót do samodzielnych organizacyjnie klubów i związków sportowych rozpoczął się wraz z polityczną odwilżą. 1 marca 1955 roku przewodniczący GKKF wydał zarządzenie umożliwiające przyjmowanie odrębnych nazw. Zdecydowana większość klubów powróciła szybko do tradycyjnych lub przybrała zupełnie nowe.

Procesy te nie ominęły Siedlec. Latem 1955 roku Kolejarz wchłonął Koło Sportowe przy PKS, a w grudniu 1955 r. zmienił nazwę na KS Pogoń. Pod koniec 1955 roku w Siedlcach istniały tylko dwa kluby: Pogoń i Podlasie, w których sport uprawiało 420 osób.

Na początku 1957 roku z inicjatywy zarządów Pogoni i Podlasia, przy akceptacji władz Siedlec oraz Rady Głównej ZSSP Start, w sali konferencyjnej KM PZPR zwołano walne zebranie członków obu klubów. Podjęto na nim decyzję o połączeniu i utworzeniu nowego Klubu Sportowego Start-Pogoń Siedlce (w części archiwalnych dokumentów z lat 70. występuje nazwa Klub Sportowy Spółdzielczości Pracy Start-Pogoń), przynależnego organizacyjnie do ZSSP Start. Klub miał centralnego patrona, ale piłkarze aż do wiosny 1973 roku grali w niższych klasach okręgu warszawskiego, które były czwartym, piątym i szóstym szczeblem rozgrywek.

Lata 70

Pod koniec lat 60, naciskane przez Start-Pogoń władze miasta przy współpracy z ZSSP Start zdecydowały się na inwestycyjny skok. Powstały plany budowy w Siedlcach hali sportowej, odkrytego sztucznego lodowiska, przebudowy stadionu przy Prusa i remontu stadionu przy ul. Wojskowej, które zrealizowano do 1975 roku. W piłkarskiej sekcji Pogoni nastąpił przełom. W klubie pracę podjął warszawski szkoleniowiec Aleksander Czyżewski, który wyciągnął drużynę z B-klasowej otchłani. W czerwcu 1973 roku piłkarze awansowali do klasy okręgowej, będącej trzecim szczeblem.

Dwa lata później, w 1975 roku, po utworzeniu województwa siedleckiego, klub wzmocniono organizacyjnie i finansowo. W 1976 roku trenowani przez Henryka Apostela piłkarze Pogoni zajęli pierwsze miejsce w klasie okręgowej i uczestniczyli w barażach o wejście do II ligi, a od następnego sezonu występowali w utworzonej lidze międzywojewódzkiej. Najwybitniejszym piłkarzem tego okresu był Jerzy Krzyżanowski, który na początku lat. 80 wywalczył w barwach Lecha Poznań dwa razy tytuł mistrza Polski. W tym okresie postępy poczyniły inne sekcje, w finansowanie klubu angażowały się siedleckie zakłady pracy spoza spółdzielczości. Była to jedna z przyczyn kolejnej zmiany nazwy, dokonanej 14 grudnia 1979 roku na walnym zebraniu członków klubu. Przyjęto na nim nazwę Międzyzakładowy Klub Sportowy Start-Pogoń Siedlce.

Lata 80

Mimo trudnej sytuacji finansowej w latach 80., kiedy ze wspierania sekcji rezygnowały zakłady pracy, piłkarze MZKS Start-Pogoń grali w III lidze bądź w niższej klasie okręgowej oraz odnosili sukcesy w rozgrywkach o Puchar Polski. W sezonie 1987/88 zespół Pogoni prowadzony przez trenera Lecha Poducha wyeliminował mające I-ligowy staż drużyny Motoru Lublin i Polonii Bytom. Odpadł dopiero w ćwierćfinale PP, po porażkach z Legią Warszawa. W 1988 roku juniorzy szkoleni przez trenera Jana Niedźwieckiego zajęli czwarte miejsce w Mistrzostwach Polski do lat 19.

Lata 90

W 1991 roku drużyna piłkarska MKS Pogoń prowadzona przez Lecha Poducha awansowała do III ligi. W 1996 roku seniorzy dotarli do trzeciej rundy rozgrywek o Puchar Polski, natomiast juniorzy (trener Józef Topczewski) wywalczyli czwarte miejsce w mistrzostwach Polski do lat 17. Bramkarzem w zespole juniorów był Artur Boruc, który po dwóch latach gry w siedleckiej drużynie seniorów, latem 1999 roku odszedł do Legii Warszawa i wywalczył ze stołeczną drużyną tytuł mistrza Polski. Od 2005 do 2010 roku Boruc występował w Celtic Glasgow, ze szkockim klubem grał w Lidze Mistrzów, a jako bramkarz reprezentacji był najlepszym zawodnikiem w polskiej drużynie na Mistrzostwach Świata w 2006 r. i na Mistrzostwach Europy w 2008 r. Ponadto w reprezentacji Polski seniorów grali dwaj inni wychowankowie Pogoni, w 2005 roku debiutował w niej Konrad Gołoś, a w 2010 roku Jacek Kiełb.

Dobra passa Pogoni w III lidze zakończyła się w 1997 roku degradacją seniorów do IV ligi. Sukcesami w późniejszych latach było tylko wejście w 2000 roku do 1/16 Pucharu Polski i zdobycie w 2003 roku Pucharu Mazowieckiego ZPN.

I dekada XXI wieku

W połowie pierwszej dekady XXI wieku klub znowu pogrążył się w kryzysie, trzy razy zmieniano prezesa, a to nie pozostało bez wpływu na wyniki drużyny seniorów. W sezonie 2005/06 drużyna MKS Pogoń występowała w rozgrywkach IV ligi. Zajęła w nich 14 miejsce i w związku z tym spadła do Mazowieckiej Ligi Seniorów, będącej piątym szczeblem rozgrywek. Konsekwencją organizacyjnego niedowładu było odebranie MKS Pogoń w 2007 roku przez samorząd miasta dzierżawionych obiektów sportowych, które przejął utworzony Ośrodek Sportu i Rekreacji oraz długotrwały konflikt pomiędzy działaczami z sekcji piłki nożnej i rugby.

W sezonie 2007/2008 MKS zajęła I miejsce w północnej grupie Mazowieckiej Ligi Seniorów, premiowane grą w barażach o nową III ligę (siedlecki zespół odpadł w pierwszej rundzie po przegranej 0-1 z Bronią Radom).

Do przełomu w kwestii przyszłości piłkarzy MKS Pogoń doszło latem 2008 roku. Pozostająca poza klubem grupa byłych działaczy i piłkarzy 10 lipca 2008 roku powołała nowe stowarzyszenie sportowe pod nazwą Miejski Klub Piłkarski Pogoń Siedlce. Jego prezesem został Waldemar Cieciera. Mediacja władz miasta sprawiła, że 22 lipca zarząd Miejskiego Klubu Sportowego Pogoń podjął decyzję o przekazaniu z dniem 1 sierpnia do nowego klubu wszystkich drużyn piłkarskich i kart zawodników. MKP Pogoń przejął również barwy, herb oraz tradycje historyczne wiodących sekcji piłkarskich w Siedlcach, od Strzelca do Pogoni. Zarząd utworzonego klubu rozpoczął porządkowanie spraw wewnątrz drużyny i pozyskał sponsora, którym została giełdowa spółka Polimex-Mostostal.

Na wyniki nie trzeba było długo czekać, w czerwcu 2009 roku piłkarze MKP Pogoń awansowali do III ligi (trenerzy Przemysław Anusiewicz/Andrzej Zarzycki). Drużyna, prowadzona przez trenera Jana Niedźwieckiego i asystenta Dariusza Blachę, zakończyła rundę jesienną na dziewiątym miejscu.

II dekada XXI wieku

Od stycznia 2010 roku nastąpiła kolejna zmiana na stanowisku trenera pierwszego zespołu seniorów. Miejsce Jana Niedźwiedzkiego zajął trener z Warszawy Grzegorz Siedlecki, dla którego jest to debiut w roli szkoleniowca seniorów. W klubie prace rozpoczął także Grzegorz Wędzyński w charakterze managera i Dyrektora Sportowego. Zespół pod wodzą Siedleckiego i Wędzyńskiego w rundzie wiosennej sezonu 2009/2010 spisywał się znakomicie zajmując na koniec rozgrywek wysokie 4 miejsce w tabeli, będąc obok Radomiaka Radom najlepszym zespołem wiosny. W czerwcu 2010 roku odbyło się Walne Zebranie Sprawozdawczo - Wyborcze, na którym wybrano nowe władze Klubu. Nowym Prezesem, w miejsce Waldemara Cieciery, został poseł RP Jacek Kozaczyński, Wiceprezesami Mirosław Pawłowski (Prezes Agencji rozwoju Miasta Siedlce) oraz Władysław Surowiec (przedstawiciel sponsora strategicznego: Polimex-Mostostal). Członkiem Zarządu został dodatkowo Jan Niedziółka (Wiceprezes Zarządu Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Siedlcach).

Ponadto pod koniec roku 2009 władze miasta zakończyły kilkuletnie przygotowania do budowy nowoczesnego stadionu piłkarskiego, który powstanie na Papieskich Błoniach. Agencja Rozwoju Miasta Sp. z o.o. jako inwestor uzyskała kredyt bankowy na inwestycję poręczony przez miasto, a w ogłoszonym przetargu na wykonawcę wybrała konsorcjum Polimex-Mostostal. Nowy stadion oraz dwie płyty treningowe mają powstać do końca marca 2011 roku.

W sezonie 2010/2011 drużyna z Siedlec po dobrej grze w rundzie jesiennej zajęła pierwsze miejsce w III lidze z przewagą 3 pkt nad kolejną drużyną i znacząco przybliżyła się do awansu do II ligi. Runda wiosenna nie była najłatwiejsza dla graczy Pogoni. Wszystkie drużyny mobilizowały się na grę z liderem i siedlczanom nie było łatwo wygrywać mecz za meczem. Lepsze wyniki przeplatali słabszymi. "Pogoniści" potrafili wygrać z drużynami z czołówki jak Radomiak, Broń, Mazur czy Kutno, ale tracili pkt w meczach ze słabszymi zespołami. Pogoń toczyła zacięty bój o awans z Bronią Radom, ale ostatecznie na kolejkę przed końcem rozgrywek zapewniła sobie awans do II ligi. W przedostatniej kolejce siedlecka drużyna w meczu otwarcia nowego stadionu, podejmowała drużynę walczącą przed spadkiem - Wartę Sieradz. Pogoń do 87 minuty przegrywała 0:2, lecz wyrównała i przy porażce Broni z Legionovią uzyskała awans. Spotkanie to oglądało 3500 widzów.

W przerwie letniej Pogoń sprowadziła do klubu kilku zawodników i zespół z Siedlec w dobrym stylu rozpoczął nowy sezon. Jako beniaminek sprawił sensację wygrywając m.in. 3:0 z OKS-em Olsztyn czy 2:0 ze Stalą Rzeszów, które zajęły w poprzednim sezonie odpowiednio 5 i 8 miejsce w tabeli, i tym razem chciały walczyć o awans. Niestety debiut Pogoni nie był idealny i mimo kilku dobrych spotkań jak wygrana 4:1 z Wisłą Puławy "biało-niebieskim" zdarzały się też słabsze spotkania, jak przegrane 0:3 ze Świtem i Stalą oraz remis 3:3 z Motorem(mimo prowadzenia 3:0). Nowy siedlecki stadion przyciągał sporą liczbę osób jak na ten poziom rozgrywek - regularnie mecze Pogoni oglądało ok. 2000 kibiców, dzięki czemu siedlecka drużyna miała najlepszą frekwencję w całej II lidze, a także 26 miejsce w kraju wyprzedzając m.in. ekstraklasowy GKS Bełchatów. Jednak niezbyt udane występy były powodem zwolnienia trenera Grzegorza Wędzyńskiego, a w jego miejsce zatrudnienia Piotra Szczechowicza. Po okresie przygotowawczym w którym pozyskano kilku nowych zawodników, Pogoń w roli gospodarza zainaugurowała rundę w meczu z Garbarnią Kraków. Podczas tego spotkania(zremisowanego 0:0) zaprezentowano klubową maskotkę, na którą wybrano lwa ubranego w barwy siedleckiego klubu.

Historia Pogoni Siedlce częściowo opracowana w oparciu o książkę Sławomira Kindziuka "90 lat futbolu w Siedlcach: Sezon po sezonie".

czytaj dalej: [2], [3]