|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Cztery europejskie jeziora: węgierski Balaton, Garda we Włoszech, austriacko-węgierski Neusiedl i polskie Jezioro Charzykowskie są badane w ramach europejskiego programu EULAKES. Naukowcy sprawdzają, jakie czynniki mają wpływ m.in. na jakość wody i bioróżnorodność ... Prof. Janusz Tazbir został laureatem dorocznej nagrody miesięcznika "Odra" za całokształt twórczości oraz niedawno wydany zbiór esejów "Od sasa do lasa" - podaje Instytut Książki. Wręczenie nagrody odbędzie się... Zakończyła się dziesiąta akcja liczenia nietoperzy w Umocnionym Łuku Odry i Warty. Według wstępnych danych, po raz kolejny odnotowano znaczący spadek liczby tych ssaków - w ciągu ostatnich trzech lat ubyło ich ponad 10 tysięcy.Podczas tegoroc... W chwili wybuchu I wojny światowej w środowiskach niepodległościowych działających pod zaborem rosyjskim ożyły nadzieje na impuls w sprawie polskiej. Wydarzenia pod drugiej stronie frontu, powstanie i wejście do boju I Kompani Kadrowej, a wkrótce L... Nawet 1 mln zł rocznie może zyskać kopalnia ,,Piast" w Bieruniu dzięki zastosowaniu wynalazku naukowców z Akademii Górniczo-Hutniczej (AGH) w Krakowie. Urządzenie sprawia, że część traktowanego dotąd jako odpad mułu węglowego można z zyskiem sprzedać. Pr...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Pojezierze ŁagowskieCzy wiesz że...? Węgiel brunatny to skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego powstała w neogenie, w erze kenozoicznej ze szczątków roślin obumarłych bez dostępu powietrza. Zawartość węgla 62-75%. Często stosowany jako paliwo. Jego wartość opałowa waha się od 7,5 do 21 MJ/kg. Węgiel brunatny jest nieodnawialnym źródłem energii. Pradolina Warciańsko-Odrzańska lub Pradolina Berlińska (315.6) - makroregion fizycznogeograficzny, południowa część Pojezierzy Południowobałtyckich. Pojezierze Łagowskie (315.42) - część Pojezierza Lubuskiego położona między Kotliną Gorzowską (na północy) i Pradoliną Warciańsko-Odrzańską (na południu) a Lubuskim Przełomem Odry i Równiną Torzymską na zachodzie i Bruzdą Zbąszyńską na wschodzie. Liczne wzgórza morenowe. Wzniesienia przekraczają wysokość 200 m. Najwyższe – Bukowiec (227 m). Podłoże stanowią sfałdowane warstwy trzeciorzędowe. Na terenie pojezierza występują liczne pokłady węgla brunatnego. W miejscowości Sieniawa wybudowano, jedną z nielicznych, głębinową kopalnię węgla brunatnego (ciągle czynną). Równina Torzymska (315.43) - mezoregion fizycznogeograficzny, południowo-zachodnia część Pojezierza Lubuskiego, między Pojezierzem Łagowskim na północy i wschodzie a Doliną Środkowej Odry na południu i zachodzie.
Morena: 1. Materiał skalny składający się z przemieszanych frakcji różnej wielkości (bloki skalne, głazy, żwiry, piaski, pyły), gliny, transportowanych i osadzanych przez lodowiec, pochodzących głównie z niszczenia jego podłoża, ze zboczy wznoszących się ponad powierzchnię lodowca jak również przynoszonych przez lawiny i wiatr. Na pojezierzu znajdują się liczne, niewielkie jeziora rynnowe. Do największych jezior należą: Niesłysz, Jezioro Trześniowskie (Ciecz), Łagowskie i Paklicko Wielkie. Na północy występują dość duże obszary lasów bukowych. Istnieje tu Łagowski Park Krajobrazowy. Rozwija się turystyka - głównym ośrodkiem turystycznym jest Łagów. Główne miasto - Świebodzin. Lubuski Przełom Odry (315.41) – mezoregion fizycznogeograficzny w zachodniej Polsce i wschodnich Niemczech, stanowiący skrajnie zachodnią część Pojezierza Lubuskiego.
Jezioro – naturalny śródlądowy zbiornik wodny, którego występowanie uwarunkowane jest istnieniem zagłębienia (misy jeziornej), w którym mogą gromadzić się wody powierzchniowe, oraz zasilaniem przewyższającym straty wody wskutek parowania lub odpływu. Większość jezior występuje na obszarach zajmowanych niegdyś przez lodowiec. Woda z topniejącego lodowca wypełniała doliny i tworzyła jeziora. Powstanie mis jeziornych wiąże się przede wszystkim z procesami geologicznymi. Zasilanie należy natomiast przede wszystkim od warunków klimatycznych. Jezioro różni się od stawu występowaniem strefy afotycznej – światło nie dociera do dna uniemożliwiając tam rozwój roślinności. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Łagów (Łagów Lubuski, niem. Lagow) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Łagów, na północ od szosy E30, na terenie Łagowskiego Parku Krajobrazowego.
Pierwsze poglądy na fizycznogeograficzną regionalizację Polski pojawiły się w dziele Jana Długosza, które przez wiele następnych stuleci jako jedyne było źródłem wiedzy geograficznej. Wyraźne ożywienie w tej dziedzinie nastąpiło dopiero na przełomie XIX i XX w., ponieważ większa była już znajomość warunków naturalnych kraju. W okresie tym publikowało wielu geografów, m.in.: Stanisław Staszic, Wincenty Pol, Antoni Rehman, Wacław Nałkowski, Stanisław Lencewicz czy Ludomir Sawicki. Każdy z nich miał własną koncepcję podziału Polski na regiony fizycznogeograficzne.
Ciecz (Trześniowskie, niem. Tschetsch See) - jezioro rynnowe w woj. lubuskim, w pow. świebodzińskim, w gminie Łagów, leżące na terenie Pojezierza Lubuskiego.
Niesłysz (niem. Gr. Nischlitzsee) – największe jezioro Pojezierza Łagowskiego na Równinie Torzymskiej, w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Lubrza.
Kopalnia Węgla Brunatnego Sieniawa Sp. z o.o. w Sieniawie Lubuskiej operuje na jednym z najdłużej znanych i eksploatowanych złóż węgla brunatnego na ziemiach polskich (eksploatacja od 1873) oraz jest jedyną podziemną kopalnią węgla brunatnego w Polsce. Zniszczona i zdewastowana w ostatnim roku drugiej wojny światowej, została ponownie uruchomiona w 1950 jako KWB "Sieniawa". W tym samym roku wydobyto 8,6 tys. ton węgla brunatnego, ale produkcja szybko rosła dochodząc w 1958 roku do 137,5 tys. ton. W roku 1983 wydobycie osiągnęło maksymalną w historii kopalni wartość 209,1 tys. ton. W roku 1997 rozpoczęto likwidację Kopalni Węgla Brunatnego Sieniawa. W roku 2002 zakończono likwidację Przedsiębiorstwa Państwowego KWB Sieniawa.
Wzgórze – wypukła forma rzeźby terenu o wysokości względnej od 100 do 300 m, jednakże może mniej lub więcej zależnie od wielkości form sąsiednich np. wzgórza stanowiące przedgórza gór wysokich w innym przypadku mogłyby być nazywane górami.
Jezioro Łagowskie (niem. Lagower See) – jezioro rynnowe na Pojezierzu Łagowskim (część Pojezierza Lubuskiego), powierzchnia 82 ha, odwadniane przez potok Łagowa. W przeszłości było częścią pobliskiego Jeziora Trześniowskiego. Powstało wskutek sztucznego przedzielenia tych akwenów. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |