|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W ramach nowych badań odkryto wirusy w niemal 40% z ponad 1.400 próbek wody pobranych z nadmorskich i śródlądowych obszarów kąpieliskowych w 9 krajach europejskich. Badania stanowią dorobek projektu VIROBATHE (Metody stężania i wykrywania adenowirusów i norowirusów na ... W dniach 8-10 września 2010 r. w Johannesburgu, Republika Południowej Afryki, odbędzie się konferencja nt. e-serwisów poświęconych rolnictwu, żywności, środowisku i naukom przyrodniczym w Afryce.
E-rolnictwo odgrywa kluczową rolę w zwiększaniu możliwości rolników na całym świecie poprzez procesy informacyjne i komunikacyjne, udzielając im wspa... W dniach 1 - 6 lipca 2012 r. w Ochrydzie, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, odbędzie się siódma konferencja nt. zrównoważonego rozwoju systemów energetycznych, wodnych i środowiskowych.
Najnowsze trendy skłaniają do zastanowienia się, czy dzisiejsze społeczności nie żyją być może na koszt przyszłych mieszkańców Ziemi. Innowacje technolo... Wrak drewnianego statku, liczącego najprawdopodobniej setki lat odsłoniło morze przy plaży w Międzywodziu (Zachodniopomorskie) - poinformował Wojciech Filipowiak z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w Wolinie. Wrak ma ponad 27 metrów długości, ... Jeżeli sądzisz, że to co jesz ma wyłącznie wpływ na twoje zdrowie i dobre samopoczucie, to zastanów się na tym raz jeszcze. Wyniki nowych badań przeprowadzonych w Finlandii pokazują, że możesz pomóc w łagodzeniu obciążeń i zagrożeń związanych z niebez...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Pokój w Campo FormioCzy wiesz że...? Pierwsza koalicja antyfrancuska lat (1793–1797) była pierwszym wysiłkiem europejskich mocarstw na drodze do obalenia rewolucyjnej Republiki Francuskiej. Był to związek niektórych państw europejskich, w tym przede wszystkim Wielkiej Brytanii (która uczestniczyła we wszystkich koalicjach), Austrii, Prus, Holandii i Hiszpanii zawarty na wieść o zgilotynowaniu monarchy francuskiego Ludwika XVI. Sojusznicy nie chcieli dopuścić do rozprzestrzenienia się idei rewolucyjnych w Europie, co zapowiedziało Zgromadzenie Narodowe. Dalmacja (chorw. Dalmacija, wł. Dalmazia, serb. Далмација) – kraina historyczna w Chorwacji, Bośni i Hercegowinie oraz Czarnogórze na wschodnim wybrzeżu Adriatyku. Istria (słń. i chor. Istra, wł. Istria) - półwysep w południowej Europie, w północnej części Morza Adriatyckiego. Zdecydowana jego większość należy do Chorwacji, tylko niewielka północna część do Słowenii, a najbardziej na północ wysunięte miasteczko Muggia do Włoch. Leży między zatokami Triesteńską, Kvarner i Rijecką. Za północno-wschodnią granicę półwyspu uznaje się zazwyczaj pasmo górskie Ćićarija i dolinę rzeki Rosandra (słń. Glinščica). Powierzchnia: ok. 3,5 tys. km². Ludność ok. 330 tys. (z tego ok. 235 tys. w Chorwacji, ok. 80 tys. w Słowenii, ok. 15 tys. we Włoszech). Pokój w Campo Formio 1797 – podpisany 17 października 1797 roku (26. Vendémiaire'a VI roku Republiki) w Campo Formio pomiędzy Napoleonem Bonaparte (reprezentującym Francję) a hrabią Ludwigiem von Cobenzlem (reprezentującym stronę austriacką). Wskutek zwycięskiej kampanii Napoleona Bonaparte nastąpił rozpad Pierwszej Koalicji Antyfrancuskiej. Traktat uznaje się za zakończenie I etapu wojen napoleońskich. Traktat w Leoben został podpisany 17 kwietnia 1797 roku przez Napoleona Bonaparte. Było to wstępne porozumienie pokojowe między Francją i Austrią, zawierające wiele tajnych klauzuli. Na mocy tych klauzuli Austria miała utracić na rzecz Francji Belgię i Lombardię w zamian za terytoria weneckie, Istrię oraz Dalmację. Traktat został potwierdzony przez oficjalne porozumienie, które zawarto w Campo Formio 17 października 1797 roku.
Marie Joseph Paul Yves Roch Gilbert du Motier, markiz de la Fayette (ur. 6 września 1757 w zamku Chaveniac w Owernii, Francja, zm. 20 maja 1834 w Paryżu) – polityk, arystokrata francuski, liberał i humanista. Generał, uczestnik wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Oprócz zwyczajowych postanowień o utrzymaniu „trwałego i nienaruszalnego pokoju” traktat przewidywał przekazanie części ziem wchodzących w skład Austrii w ręce francuskie. Do Francji przyłączono następujące terytoria: Niderlandy Austriackie (dzisiejsza Belgia), niektóre wyspy na Morzu Śródziemnym (m.in. Korfu i weneckie wyspy na Morzu Adriatyckim). Wenecja i podległe jej ziemie zostały podzielone pomiędzy państwa-sygnatariuszy traktatu w następujący sposób: Wenecję, Istrię oraz Dalmację zwrócono cesarzowi austriackiemu. Austriacy zgodzili się uznać niepodległość Republiki Cisalpińskiej oraz Republiki Liguryjskiej, utworzonej z terytoriów Genowy. Korfu[1], starożytna Korkyra (gr. Κέρκυρα = Kerkira, łac. Corcyra; wł. Corfu), górzysta wyspa w Grecji, w północnej części Morza Jońskiego u wybrzeży Albanii, łącznie z kilkoma pobliskimi wysepkami wchodzi w skład prefektury Kerkira w regionie administracyjnym Wyspy Jońskie. Stolicą wyspy i prefektury jest miasto Korfu (zwane też Kerkirą). Najwyższy szczyt na wyspie to Pantokrator (906 m n.p.m.).
Niderlandy Austriackie – dawna nazwa Belgii. Poprzednio ziemie te zwane były Hiszpańskimi Niderlandami od czasu, gdy hiszpańscy Habsburgowie w osobie króla Hiszpanii Filipa II otrzymali te ziemie od cesarza Karola V, ojca Filipa w 1556 r. Traktat pokojowy zawierał tajne klauzule, dotyczące podziału niektórych innych terytoriów. Na mocy pokoju granice Francji zostały rozszerzone na wschodzie do linii rzek: Ren, Niers, Moza i Mozela. Francja otrzymała także gwarancję wolnej żeglugi na Renie, Mozie i Mozeli. Traktat został sformułowany i podpisany po pięciu miesiącach negocjacji. Większość postanowień pokoju pokrywała się z ustaleniami Pokoju w Leoben z kwietnia 1797 roku, jednak negocjacje były przeciągane przez obie strony z kilku powodów. W czasie trwania negocjacje władze francuskie musiały stłumić przewrót monarchistyczny, który miał miejsce we wrześniu. To wydarzenie stało się przyczyną aresztowania i przedstawicieli rojalistów i frakcji umiarkowanej w Dyrektoriacie. Francuski kalendarz rewolucyjny, właściwie poprawnie francuski kalendarz republikański – kalendarz wprowadzony 5 października 1793 przez Konwent republikański w rewolucyjnej Francji. Napoleon Bonaparte 9 września 1805 podpisał akt prawny przywracający kalendarz gregoriański 1 stycznia 1806. Wprowadzony jeszcze, ale na krótko w 1871 przez Komunę Paryską (miesiące germinal i floréal roku LXXIX). Projekt kalendarza opracował Gilbert Romme, a nazwy miesięcy i dni wymyślił poeta Philippe Fabre d’Églantine. Era chrześcijańska zastąpiona została erą rewolucyjną.
Morze Adriatyckie (alb. Det(i) Adriatik, serb. i chorw. Jadransko more, Jadran, słoweń. Jadransko morje, Jadran, wł. Mare Adriatico) – północne odgałęzienie Morza Śródziemnego. Morze Adriatyckie rozdziela Półwysep Apeniński od Bałkańskiego. Biograf Napoleona, Felix Markham, napisał, że uwzględniony przez traktat w Campo Formio podział Wenecji był błędem nie tylko ze względów moralnych, ale również dawał Austrii punkt oparcia we Włoszech, co mogło prowadzić do kolejnej wojny. Rzeczywiście, pakt w Campo Formio, chociaż zmienił mapę Europy i był milowym krokiem w karierze Napoleona, tak naprawdę okazał się jedynie zawieszeniem broni. Moza (franc. Meuse, hol. Maas) – rzeka płynąca przez terytorium Francji, Belgii i Holandii. Bierze źródła z Mont Faucilles w północno-wschodniej Francji, dalej płynie przez Lotaryngię. W Namur zasila ją Sambra. Następnie Moza skręca na wschód i płynie przez Ardeny, gdzie meandruje. Koło Liège skręca na północ. Stanowi granicę belgijsko-holenderską w Limburgii. W Holandii płynie na północ, a następnie na zachód. Tworzy wspólną deltę z odnogą Renu – Waal – i uchodzi do Morza Północnego w pobliżu Rotterdamu.
Johann Ludwig von Cobenzl (ur. 21 listopada 1753 w Brukseli, zm. 22 lutego 1809 w Wiedniu) był austriackim mężem stanu i dyplomatą. Jego ojcem był hrabia Ludwig von Cobenzl (1712-1770), a dyplomata i polityk Philipp von Cobenzl (1741-1810) był jego kuzynem. Na skutek podpisania traktatu, Gilbert du Motier, markiz de La Fayette, więzień z czasów rewolucji francuskiej, został zwolniony z austriackiej niewoli. Campo Formio, zwane dziś Campoformido, to mała wioska w zachodniej części regionu Udine, leżącego w północno-wschodnich Włoszech. Pokój został podpisany w karczmie. Udine (słoweń. Videm) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska, na północno-wschodnim skraju Niziny Weneckiej. Ośrodek administracyjny prowincji Udine. Jest znane z drużyny piłkarskiej Udinese Calcio. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 96 678 osób, 1692,1 os./km². Zespół miejski Udine zajmuje powierzchnię ok. 350 km², a zamieszkuje go ok. 170 tys. osób.
Niers − rzeka w Niemczech i Holandii, prawy dopływ rzeki Mozy. Jej źródło znajduje się w okolicach Erkelenz, na południe od Mönchengladbach w Nadrenii Północnej-Westfalii (Niemcy). Niers przepływa przez Mönchengladbach, Viersen, Wachtendonk, Geldern i Goch wpadając do Mozy niedaleko holenderskiego Gennep. Całkowita długość rzeki Niers wynosi 117,7 km z czego ok. 9 km w Holandii.
Czy wiesz że...? beta Morze Śródziemne – morze międzykontynentalne leżące pomiędzy Europą, Afryką i Azją, o powierzchni około 2,5 mln km². Zasolenie wód Morza Śródziemnego wynosi 38-39 ‰.
Napoléon Bonaparte (pierwotnie wł. Napoleone Buonaparte), Napoleon I (ur. 15 sierpnia 1769 r. w Ajaccio na Korsyce, zm. 5 maja 1821 r., o 17:49, w Longwood na Wyspie Świętej Heleny) – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent (1802-1805) i król Włoch w latach 1805-1814.
Wenecja (wen. Venezsia/Venexia, wł. Venezia, łac. Venetia) – miasto i gmina na północy Włoch nad Adriatykiem, stolica regionu Wenecja Euganejska. Ludność Wenecji w granicach administracyjnych wynosi około 270 tys. mieszkańców, z czego większość (176 tys.) mieszka na lądzie stałym, a historyczne centrum zamieszkuje niecałe 60 tys., natomiast pozostałe wyspy laguny jest zamieszkane przez 31 tys. mieszkańców (2011). Przez ponad tysiąc lat (726-1797) miasto było stolicą niezależnej Republiki Weneckiej, która była jedną z morskich i handlowych potęg Morza Śródziemnego. Z okresu największego rozkwitu Republiki (XIII-XVI wiek) pochodzą liczne zabytki miasta, których bogactwo i forma decyduje o pierwszorzędnym znaczeniu Wenecji jako ośrodka turystyki nie tylko w skali Włoch, ale też w skali ogólnoświatowej. Zabytki te tworząc unikalny zespół urbanistyczny miasta kanałów i mostów, stanowią o uznaniu Wenecji za jedną z najcenniejszych pozycji na liście światowego dziedzictwa ludzkości.
Wojny napoleońskie – ciąg konfliktów zbrojnych pomiędzy Francją – najpierw republiką, a następnie cesarstwem – w czasach supremacji Napoleona Bonaparte. Były one częściowo kontynuacją konfliktów, które wybuchły z powodu rewolucji francuskiej i trwały – z inicjatywy i dzięki finansowaniu przez Anglię – przez cały okres I Cesarstwa. Historycy nie są zgodni co do tego, kiedy dokładnie należy datować ich początek. Niektórzy uważają, że należy je liczyć od momentu, gdy w listopadzie 1799 roku Napoleon przejął władzę we Francji. Inni uznają, że konflikty okresu 1799-1802 należy zaliczać jeszcze do wojen okresu rewolucji francuskiej i za punkt początkowy „wojen napoleońskich” uważają zerwanie pokoju w Amiens i wypowiedzenie Francji wojny w 1803 r. przez Zjednoczone Królestwo. Obecnie w historiografii zachodniej coraz częściej nazywa się je „wojnami Koalicji”, ponieważ faktycznie zostały one narzucone Napoleonowi przez kolejne koalicje. Wojny te – dzięki talentom dowódczym Napoleona początkowo zwycięskie, co zaowocowało pobiciem w polu armii większości dawnych mocarstw europejskich – zakończyły się przegraną Francji i najpierw abdykacją, a po ostatniej kampanii, znanej jako "100 dni Napoleona", zesłaniem byłego cesarza na wyspę św. Heleny. Za ich końcową datę uznaje się 20 listopada 1815 r. – po ostatecznej klęsce Napoleona w bitwie pod Waterloo i podpisaniu drugiego traktatu paryskiego w 1815 r. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
