Pokój w Villafranca - Polski Serwis Naukowy

Traktat w Villafranca – porozumienie zawarte 11 lipca 1859 przez władców Francji i Austrii (Napoleona III i Franciszka Józefa), które zakończyło wojnę pomiędzy Francją i Piemontem a Austrią.

Królestwo Sardynii – państwo historyczne istniejące już od średniowiecza, od 1720 pod rządami dynastii sabaudzkiej, w 1743 połączone z Księstwem Sabaudii-Piemontu.

II Cesarstwo Francuskie – przez pierwszych osiem lat swego panowania cesarz Napoleon III rządził bardzo autorytarnie. Reżim swej władzy oparł na wojsku, policji, administracji i Kościele katolickim. Zmniejszone zostały uprawnienia Senatu i Rady Stanu, a opozycja republikańska i socjalistyczna poddane zostały represjom oraz osłabione aresztowaniami i banicją swych przywódców. Ograniczone zostały dotychczasowe republikańskie prawa obywatelskie, wprowadzono na powrót cenzurę publikacji i widowisk, zakaz strajków, do 1864 r. zakaz zrzeszania się robotników, rozwiązana została Gwardia Narodowa, usunięto symbole republikańskie.

Na mocy porozumienia większość Lombardii, razem z jej stolicą, Mediolanem, z wyjątkiem twierdz austriackich, Mantui i Legnano, przeszła pod władzę francuską. Władcy państw środkowoitalskich, którzy wskutek wybuchających tam rewolucji zostali obaleni wkrótce po wybuchu wojny mieli powrócić na swoje trony.

Legnano – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Mediolan. W 1176 Fryderyk I Barbarossa został pokonany pod Legnano przez miasta Ligi Lombardzkiej.

Cesarstwo Austriackie niem. Kaisertum Österreich (dawniej pisane Kaiserthum Oesterreich) – państwo powstałe w 1804 w reakcji na proklamowanie przez Napoleona I Cesarstwa Francuskiego.

Porozumienie zostało zawarte przez Napoleona III bez porozumienia z sojuszniczym Królestwem Piemontu, na wieść o porozumieniu piemoncki premier Camillo Cavour podał się do dymisji.

Na mocy późniejszego Traktatu w Zurychu z 10 listopada terytorium Lombardii zostało przekazane przez Francję Piemontowi w zamian za Sabaudię.

W praktyce warunki porozumienia nie weszły w życie, gdyż środkowa część Italii znajdowała się pod okupacją wojsk piemonckich, a rząd tego kraju nie wykazywał woli przywrócenia dotychczasowych władców. Również władze francuskie nie wykazywały chęci wymuszenia na sojuszniku dotrzymania tego z warunków pokojowych. Ostatecznie w tych państwach przeprowadzone zostały plebiscyty, w wyniku których włączono je do Królestwa Piemontu.

Wojna francusko-austriacka toczyła się w 1859 pomiędzy II Cesarstwem Francuskim i Królestwem Piemontu i Sardynii a Cesarstwem Austriackim. Znana jest także jako druga wojna o niepodległość Włoch.

Traktat w Zurychu – międzynarodowy traktat pokojowy, podpisany 10 listopada 1859 roku, przez Cesarstwo Austriackie, Cesarstwo Francji oraz Królestwo Sardynii.

Na mocy późniejszego, z roku 1860, porozumienia brytyjsko-francuskiego państwa środkowoitalskie (Księstwo Parmy i Piacenzy, Księstwo Modeny i Reggio, Wielkie Księstwo Toskanii i część Państwa Kościelnego) zostały zaanektowane przez Piemont, co pozwoliło osiągnąć pierwszy z zakładanych celów na drodze do zjednoczenia Włoch.

Camillo Benso di Cavour (ur. 10 sierpnia 1810 w Turynie, zm. 6 czerwca 1861 tamże), polityk włoski - potomek hrabiowskiej rodziny, przywódca liberałów piemonckich.

Lombardia – kraina historyczna i region administracyjny w północnych Włoszech, między Szwajcarią na północy a rzekami: Pad na południu, Ticino na zachodzie, Mincio na wschodzie. Jej nazwa pochodzi od germańskiego plemienia Longobardów, którzy w VI wieku podbili północne Włochy i założyli swoje królestwo z ośrodkiem w lombardzkim mieście Pawia - początkowo słowo "Lombardia" oznaczało wszystkie części Italii pod panowaniem Longobardów, następnie znaczenie słowa zawężyło się do obszarów wokół ich stolicy (zob. Romania).

Źródła

SAVOIA (Dom Sabaudzki)

http://www.pthlodz.uni.lodz.pl/dydaktyka/mat2.htm

Zjednoczenie Włoch i Niemiec