|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dorota Zbińkowska – po. Dyrektora Pionu Wdrażania Funduszy w Ośrodku Przetwarzania Informacji (OPI) – Instytucji Wdrażającej działania 1.3 i poddziałania 1.1.1, w ramach osi priorytetowej „Badania i rozwój nowoczesnych technologii” Programu Op... Żubry z Puszczy Białowieskiej zaczynają korzystać z zapasów zgromadzonych dla nich przez leśników i pracowników parku narodowego. Zwierzęta jedzą siano składowane w kilkudziesięciu miejscach w puszczy, niedługo będzie tam wykładane też inna zgromadzo... Czy mężczyzna w roli partnerki zawsze widzi kobietę niższą od siebie? Niekoniecznie. Ponad 20 proc. mężczyzn z afrykańskiego plemienia Himba chce, by była ona wyższa od nich - wynika z badań dr. Piotra Sorokowskiego z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Wrocławski... Komisja Europejska ogłosiła zaproszenie do składania wniosków o finansowanie działań zmierzających do zmiany na inne formy transportu, działań katalitycznych, działań związanych z autostradami morskimi, działań związanych z unikaniem ruchu oraz wspólnych działań dokształcających w ramach drugiego programu Marco Polo.
Zagadnienie przechodzenia od transportu drogowego do przyjaźniej... Wyniki nowych badań brytyjskich oraz niemieckich wskazują, że jeśli przemysł na świecie będzie rozwijać się w takim samym tempie jak obecnie, niemożliwe będzie utrzymanie wzrostu temperatury na Ziemi w obecnie ustalonych granicach. Badania, opisane w dwóch artykułach opublikowanych w czasopiśmie Nautre, opierały się na nowych symulacjach kompute...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 PolerCzy wiesz że...? Szpring – na jednostce pływającej jest to lina cumownicza działająca odwrotnie do cumy, tzn. umocowana w części rufowej jednostki biegnie do nabrzeża w stronę dziobu (szpring rufowy), a umocowana w części dziobowej biegnie w stronę rufy (szpring dziobowy). Ma działanie pomocnicze i stabilizujące w stosunku do cumy. Szpringi mocuje się do nabrzeża na wysokości śródokręcia, a na większych jednostkach nawet nie dochodząc do tej części. Lina cumownicza, cuma – gruba lina z włókien roślinnych (niegdyś) lub z tworzywa sztucznego (dziś), albo też stalowa, służąca do cumowania, czyli mocowania jednostki pływającej do brzegu, lub do innej jednostki, oraz do holowania i tym podobnych czynności (np. obracanie jednostki na dalbie). Mocuje się ją na lądzie (nabrzeże, pomost) do polera lub pierścienia cumowniczego, a na jednostce do polera lub (na mniejszych jednostkach) do knagi. Liny podawane na brzeg mogą mieć koniec wolny, lub zakończony dużym okiem. 
 
Poler (pachoł, pachołek, knecht) – mocno osadzony na nabrzeżu lub równie mocno przymocowany do szkieletu jednostki pływającej (najczęściej na jej pokładzie) element spełniający rolę uchwytu. Polery najczęściej mają kształt słupa zakończonego płaskim „grzybkiem” lub zespawanej z rur litery H. Na nabrzeżach polery są stalowe lub betonowe (kiedyś były kamienne), na jednostkach pływających stalowe (wcześniej stosowano drewniane). Służą do mocowania (obkładania) cum i szpringów oraz do mocowania holu. Sejzing, (ang. gasket) – na żaglowcu krótka, podręczna linka, zwykle około pół do półtora metra długości, 6-8mm średnicy. Na mniejszych jednostkach te same linki nazywać się zwykło krawatami, z tym że sejzingi najczęściej mają na końcu zaplecione ucho, a krawaty nie.
Przystań - miejsce odpowiednio przystosowane do przybijania, cumowania i postoju jachtów i innych niewielkich jednostek pływających. Wyznacza się je w osłoniętych miejscach: brzegi rzek, jeziora czy wyspy. Na większych jednostkach pływających, używając grubych lin cumowniczych, często na polerach nie używa się węzła knagowego. W takim przypadku linę wielokrotnie obwija się w „ósemkę” wokół ramion polera. W razie potrzeby przed samoistnym odwinięciem się zabezpiecza sejzingiem. Nabrzeże – linia brzegowa mola, pirsu lub kanału portowego wraz z przyległymi terenami portowymi, odpowiednio przystosowane (uzbrojone) do postoju i obsługi jednostek pływających. W żargonie marynarskim używa się też określenia keja.
Port wodny (z łac. Portus) – miejsce do czasowego postoju jednostek pływających, gdzie może odbywać się załadunek/wyładunek towarów, przyjęcie pasażerów, uzupełnienie potrzebnych zapasów i artykułów, obsługa jednostki. Porty są wyposażone w zespół urządzeń umożliwiających cumowanie jednostek, wymianę osób i towarów, wykonanie typowych czynności związanych z eksploatacją danej jednostki (obsługa techniczna, uzupełnianie zapasów, usunięcie nieczystości, tankowanie itp.). Porty mogą być przystosowane do magazynowania i transportu towarów w głąb lądu. Na małych jednostkach pływających zamiast polerów stosuje się knagi, natomiast na nabrzeżach zamiast polerów mogą być stosowane ucha cumownicze. Zobacz teżBibliografia
Czy wiesz że...? beta Knaga - okucie występujące powszechnie na pokładach niewielkich jednostek pływających (łódź, żaglówka, jacht, motorówka itp.) służące do unieruchamiania w nim różnych lin olinowana ruchomego: lin cumowniczych, lin takielunku, fałów miecza itp. Warunkiem jest jednak, aby były to liny elastyczne - z włókien roślinnych lub tworzywa sztucznego, gdyż liny te ciasno owija się wokół knagi, lub zaciska w niej. Knaga umożliwia szybkie i pewne unieruchomienie liny, oraz równie szybkie jej zwolnienie w razie potrzeby. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
