Politechnika Opolska - Polski Serwis Naukowy

Politechnika Opolska – jedna z dziewiętnastu państwowych wyższa uczelnia techniczna w Polsce z siedzibą w Opolu. Powstała w 1996 roku w wyniku przekształcenia Wyższej Szkoły Inżynierska w Politechnikę. Jest jedną z najważniejszych uczelni w Opolu, na której studiuje blisko 11 tysięcy studentów.

Kształci studentów na dwudziestu czterech podstawowych kierunkach, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych. Od kilkunastu lat Politechnika Opolska jest uczelnią interdyscyplinarną z przewagą kierunków technicznych. W jej ramach znajduje się 6 wydziałów oraz Biblioteka Główna i Studium Języków Obcych. Aktualnie zatrudnionych jest 505 pracowników naukowo-dydaktycznych (z czego 29 na stanowisku profesora zwyczajnego, 107 na stanowisku profesora nadzwyczajnego, 243 na stanowisku adiunkci, 51 na stanowisku asystenta, 27 na stanowisku starszego wykładowcy ze stopniem doktora, 23 na stanowisku starszego wykładowcy i 25 zatrudnionych jako: wykładowcy, lektorzy, instruktorzy i kustoszowie dyplomowani.

Energetyka – dział nauki i techniki, a także gałąź przemysłu, które zajmują się przetwarzaniem dostępnych form energii na postać łatwą do wykorzystania przy zasilaniu wszelkich procesów przemysłowych, a także napędzaniu maszyn i urządzeń używanych w życiu codziennym.
Elektrotechnika - dział nauki zajmujący się podstawami teoretycznymi i zastosowaniem zjawisk fizycznych z dziedziny elektryczności i magnetyzmu w różnych gałęziach gospodarki.

Pod względem uzyskanych stopni naukowych na uczelni pracuje: 55 profesorów, 79 doktorów habilitowanych i 286 doktorów. Politechnika ponadto współpracuje z emerytowanymi profesorami, których autorytet wspiera zarówno proces dydaktyczny, jak i przede wszystkim wymianę międzynarodową.

Według stanu na 2010 rok na uczelni studiuje łącznie 11 148 studentów, w tym 7379 na studiach dziennych, 3376 na studiach zaocznych, 113 doktorantów oraz 280 słuchaczy studiów podyplomowych.

Studia stacjonarne (dawniej: dzienne) – system studiów, w którym zajęcia odbywają się tylko od poniedziałku do piątku. W przeciwieństwie do innych systemów studiowania, na uczelniach państwowych są bezpłatne.
Dom akademicki, dom studencki potocznie nazywany akademikiem — miejsce zakwaterowania studentów w czasie studiów wyższych, będące pod nadzorem jednej, a czasem nawet kilku uczelni z danego miasta. Na terenie akademika stosują się takie same przepisy, jak na terenie uczelni wyższej (pewna autonomia).

Wydział Budownictwa

Historia

Początki uczelni technicznej w Opolu związane są z działalnością Politechniki Śląskiej na Śląsku Opolskim, która w 1959 roku utworzyła w Opolu swój Punkt Konsultacyjny.

1 czerwca 1966 roku staraniem ówczesnych władz wojewódzkich oraz środowiska akademickiego Opola został on przekształcony w samodzielną Wyższą Szkołę Inżynierską (WSI).

Początkowo uczelnia składała się z trzech wydziałów: Mechanicznego, Elektrycznego i Ogólnotechnicznego (od 1967 roku pod nazwą: Budownictwa Lądowego).
W 1975 roku w wyniku reorganizacji uczelni przekształcono je w instytuty: Budowy Maszyn, Elektrotechniki, Inżynierii Lądowej oraz powołano do życia Studium Nauk Społecznych i Ekonomicznych.
Po burzliwych i przełomowych wydarzeniach z lat 1989-1990 i demokratyzacji państwa, a co za tym idzie ponownej autonomizacji uczelni wyższych przekształcono dotychczasowe instytuty ponownie w wydziały (Mechaniczny, Elektrotechniki i Automatyki, Budownictwa). W 1993 roku dotychczasowe Studium Nauk Społecznych i Ekonomicznych zastąpił Instytut Zarządzania. W 1995 roku utworzono na uczelni Instytut Wychowania Fizycznego i Rehabilitacji.

Wychowanie fizyczne (często określane skrótem WF albo w-f) - dyscyplina zajmująca się badaniem, konstruowaniem procesu wychowania i kształcenia fizycznego w ich całokształcie, a w szczególności określeniem celów ogólnych prawidłowości stosowanych metod oraz kierunkiem ich najbardziej skutecznego zastosowania w tej dziedzinie.
Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki Politechniki Opolskiej (WEAiI PO) - jeden z 6 wydziałów Politechniki Opolskiej powstały w 1966 roku jako jeden z pierwszych trzech wydziałów Wyższej Szkoły Inżynierskiej (WSI) w Opolu, przekształconej w 1996 roku w politechnikę. Kształci studentów na czterech podstawowych kierunkach zaliczanych do nauk technicznych, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych.

1 września 1996 roku uczelnia przyjęła nazwę "Politechnika Opolska". W ciągu kolejnej dekady powołano dwa nowe wydziały z przekształcenia dotychczas istniejących instytutów: Wydział Zarządzania i Inżynierii Produkcji oraz Wydział Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii.

Władze uczelni

Władze rektorskie

Rektor – prof. dr hab. inż. Jerzy Skubis

Prorektor ds. Nauki: dr hab. inż. Marek Tukiendorf, prof. PO

Prorektor ds. Studenckich: prof. dr hab. inż. Tomasz Boczar

Prorektor ds. Organizacyjnych: dr Aleksandra Żurawska

Prorektor ds. Inwestycji i Rozwoju: dr inż. Anna Król

Władze administracyjne

Kanclerz: mgr Barbara Hetmańska

Zastępca kanclerza-Kwestor: mgr Teresa Białowąs-Woźniak

Zastępca kanclerza ds. Inwestycji i Rozwoju: mgr inż. Piotr Rajfur

Zastępca kwestora: mgr Barbara Wysocka

Poczet rektorów

Osobny artykuł: Rektorzy Politechniki Opolskiej.

Jerzy Zbigniew Skubis (ur. 6 stycznia 1950 w Olkuszu) – polski inżynier, profesor nauk technicznych, nauczyciel akademicki, rektor Politechniki Opolskiej.
Architektura (gr. αρχιτεκτονική architektonike) – czynność projektowania i konstruowania budynków oraz innych struktur przez osobę lub komputer, głównie dla zapewnienia schronienia. Szersza definicja często włącza projekt całości otoczenia od skali makro, czyli jak budynek zintegruje się z otoczeniem, do skali mikro, czyli detale architektoniczne i konstrukcyjne, czasami meble miejskie. Jako zajęcie, architektura to rola osób i komputerów zapewniających usługi architektoniczne. Jako dokumentacja, zazwyczaj bazuje na rysunkach, architektura definiuje charakter budynku. Architekci za główne zadanie mają zapewnienie potrzeb przestrzennych i mieszkaniowych w pewnych grupach przez kreatywne organizowanie materiałów oraz komponentów, biorąc pod uwagę masę, przestrzeń, formę, głośność, teksturę, strukturę, światło, cień, materiały, program oraz pragmatyczne elementy takie jak: koszt, limity technologiczne i konstrukcyjne, aby osiągnąć równowagę z funkcjonalnym, ekonomicznym oraz często z artystycznymi i estetycznymi aspektami. To odróżnia architekturę od inżynierii.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)