Polonia 1 – najstarsza polska komercyjna telewizja, utworzona w 1992 roku, oficjalnie nadająca program od 7 marca 1993. Pierwotnie stanowiła sieć 12 (przez krótki czas 13) lokalnych stacji w większych aglomeracjach miejskich emitujących program drogą naziemną, następnie – do dziś – niekodowany kanał satelitarny. Telewizja założona została przez sardyńskiego biznesmena Nicolę Grauso, powiązanego z premierem Włoch Silvio Berlusconim. Obecnie producentem programu Polonii 1 jest spółka Polcast Television, należąca do Media 5. Telewizja działa na podstawie włoskiej koncesji, wydanej na spółkę Polcast Italia z siedzibą w Mediolanie.

Polonia 1 była pierwszą w kraju stacją telewizyjną, która swoje programy przerywała blokami reklamowymi. Także jako pierwsza w Polsce przy układaniu ramówki uwzględniała pasmo prime time. Stacja szybko zdobyła uznanie ośmiomilionowej widowni, tym samym wkrótce po starcie cieszyła się ponad dwudziestoprocentową oglądalnością.

Obecnie program stacji skierowany jest przede wszystkim do kobiecej widowni. Ramówkę stanowią głównie seriale i filmy fabularne. Dodatkowo stałymi pozycjami są programy skierowane do dzieci i młodzieży. W 2010 roku stacja zmieniła swoje logo oraz oprawę graficzną, a od 2011 inwestuje w nowy programming. Od 1997 roku Polonia 1 dzieli czas nadawania z kanałem teleshoppingowym Top Shop.

Program jest dostępny w sieciach kablowych w całej Polsce oraz na platformach Cyfra+, Polsat Cyfrowy i n. Aktualny zasięg Polonii 1 to 17,8 miliona widzów na terenie Polski (do ponad 53% gospodarstw domowych w Polsce).

Historia

Nadawcy lokalni

Sieć Polonia 1 powstała na bazie dwunastu lokalnych stacji telewizyjnych, z których siedem (PTV Rondo, PTV Krater, TV EX, Tele-Top, PTV Morze, TV Copernicus i Tele-24) zostało uruchomionych (w latach 1991-1993) z inicjatywy Nicoli Grauso z zamiarem budowy ogólnopolskiej sieci. Docelowo spółka należąca do Grauso w każdej z dwunastu stacji objęła 33% udziałów.

W niedługim czasie do powyższych stacji dołączyła także TV Centrum z Kalisza. W późniejszym okresie na retransmisję programu Polonii 1 zdecydowały się ponadto: TV Lubin, TV Vigor z Gorzowa Wielkopolskiego, TV AVAL z Jeleniej Góry i TV Lubań, mimo iż żadna z nich nie stała się formalnie częścią sieci.

1993-1995

Oficjalne nadawanie programu sieć Polonia 1 rozpoczęła 7 marca 1993 roku. We wszystkich dwunastu stacjach wprowadzona została wspólna ramówka. Od tej pory poza własnymi, lokalnymi pasmami, emitowały one również ogólnopolski blok programów przygotowywany przez Polonię 1.

Emisja wspólnego bloku dla wszystkich nadawców, dostarczanego im na kasetach U-matic SP, rozpoczynała się codziennie o 16:15 (w pierwszych tygodniach emisji o 16:30) i trwała do ok. północy. Ramówka przewidywała także co najmniej cztery godziny pasm lokalnych dziennie, w których poszczególne telewizje mogły nadawać własne produkcje. Niekiedy pojawiały się również filmy spoza oferty Polonii 1. Pasmo wspólne wypełniały japońskie filmy animowane, seriale przygodowe i kryminalne (jak np. MacGyver, Drużyna A), przede wszystkim argentyńskie telenowele (np. Manuela, Maria), a także filmy fabularne i programy produkowane przez poszczególne stacje lokalne, m.in. A Teraz Konkretnie i ATaK Show – blok programów publicystycznych A.T.Kijowskiego, czy *U... NTW – program muzyczny Rafała Włoczewskiego i Rafała Olbrychskiego. Pozostały czas antenowy stacje sieciowe wypełniały powtórkami bloku Polonii 1, bądź własną produkcją (magazyny, wiadomości lokalne). Zdarzały się od tego wyjątki – olsztyński Copernicus przez pewien czas emitował w godzinach porannych filmy erotyczne (w wytoczonym później procesie prezesowi telewizji zarzucono m.in. łamanie praw autorskich).

Siedziba Polonii 1 mieściła się wówczas w Warszawie w dawnym budynku Życia Warszawy (przedwojennym Domu Prasy) przy ul. Marszałkowskiej 3/5. Łącznie ze swoimi dwunastoma terenowymi ośrodkami telewizja zatrudniała blisko 2000 ludzi.

Oferta programowa Polonii 1 przygotowywana była przez Fininvest – włoski holding medialny, należący do Silvio Berlusconiego. Fininvest otworzył również w Polsce oddział swojego biura reklamy o nazwie Publipolska Multimedia – którego zadaniem było pozyskiwanie reklamodawców dla Polonii 1.

Sieć szybko zdobyła popularność: na początku 1994 r. oglądalność Polonii 1 sięgała – według danych nadawcy – 20% w skali kraju (8 mln widzów).

Warto zaznaczyć, że w latach, gdy przyszłe stacje Polonii 1 rozpoczynały nadawanie, nie udzielano jeszcze koncesji dla nadawców radiowych i telewizyjnych, a same przepisy regulujące ich wydawanie były na etapie tworzenia. Po wejściu przepisów dotyczących koncesjonowania w 1994 r. prywatne telewizje nadające wówczas z terytorium Polski (poza PTV Echo, która posiadała tymczasowe zezwolenie na emisję programu) uznane zostały za prowadzące swoją działalność nielegalnie. W pierwszym procesie koncesyjnym, w którym udział brała m.in. Polonia 1, koncesję ogólnopolską otrzymał Polsat. Jeden z zarzutów KRRiT pod adresem Polonii 1 dotyczył skomplikowanej i mało przejrzystej struktury kapitałowej sieci. Był on o tyle istotny, że dopuszczalny udział obcego kapitału w spółkach ubiegających się o koncesję nie mógł przekraczać 33%.

Bez sukcesu dla nadawców zakończyło się również przydzielanie lokalnych pasm – Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zarzucała stacjom brak niezależności od włoskich inwestorów, utrzymywano również, iż nie przewidziano w konkursie utworzenia sieci opartej o nadajniki małej mocy. Mimo to jednak początku 1995 roku ta ponoć nieprzewidziana sieć nadajników w większych miastach została przydzielona nadawcy kodowanemu – Canal+. Mimo nieuzyskania koncesji, stacje Polonii 1 nie zaprzestały nadawania, próbując w międzyczasie podważyć decyzje koncesyjne KRRiT w Naczelnym Sądzie Administracyjnym – bez rezultatu.

29 sierpnia 1994 roku prokuratura w Warszawie, Krakowie, Opolu, Lublinie, Poznaniu oraz Szczecinie (przy wsparciu miejscowych brygad antyterrorystycznych) przeprowadziła akcję zamknięcia tych stacji Polonii 1, które nadawały na częstotliwościach zarezerwowanych dla wojska. Nadawcom zarzucano wówczas sprowadzenie bezpośredniego zagrożenia dla życia – wykorzystywanie pasm wojskowych mogło teoretycznie spowodować nawet katastrofę lotniczą. Podczas procesu wytoczonego kierownictwu poznańskiej TV-ES okazało się jednak, iż nikt z Ministerstwa Obrony Narodowej w okresie nadawania na owych pasmach nie interweniował w tej sprawie, a więc uznano, że zagrożenia nie było.

W związku z wyłączeniami ośrodków sieci 13 września 1994 Polonia 1 rozpoczęła emisję programu z Rzymu za pośrednictwem satelity Eutelsat. Sześć działających jeszcze wówczas stacji lokalnych zaprzestało w znacznym lub całkowitym stopniu produkcji własnych programów, ograniczając się do retransmisji przekazu satelitarnego. 21 września 1994 nastąpiła powtórna akcja wyłączania. Tego dnia z eteru zniknęły: gdyński Tele Top, Tele-24 Łódź, PTV Rondo Katowice i olsztyńska TV Copernicus. Od tej pory program emitowały ostatnie dwie stacje naziemne: wrocławskie PTV Echo i TV EX Bydgoszcz, które jako jedyne nie korzystały z częstotliwości wojskowych. Obie zaprzestały nadawania dopiero w połowie marca 1995 roku, gdy było już pewne, że żadna z nich nie otrzyma koncesji.

1995-2002

Niepowodzenie w procesie koncesyjnym zaskutkowało jednakże rezygnacją Nicoli Grauso z dalszych inwestycji w Polsce. Niebawem pozbył się on udziałów zarówno w "Życiu Warszawy", jak i w Polonii 1. Wcześniej stacja zmieniła siedzibę – z dawnego "Domu Prasy" przeniosła się na ul. Podskarbińską 4, do budynku byłego kina 1 Maj.

Mimo wcześniejszych zapowiedzi, stacje tworzące sieć Polonii 1 nie wystartowały w kolejnych procesie koncesyjnym i wkrótce zostały zlikwidowane. Sama Polonia 1 trafiła w ręce podmiotów związanych z włoską spółką Eurocast Italia: do 2001 r. – Polcast Warszawa, następnie Fincast. W 1996 stacja zmieniła ofertę programową, skupiając się na emisji polskiej produkcji programów o charakterze rozrywkowym i poradnikowym, oraz oprawę graficzną. Od 1997 roku dzieli czas nadawania z kanałem Top Shop (w przeszłości również przejściowo z kodowanym kanałem erotycznym EurOtica/Rendez Vous, a także rozpoczynającą wówczas działalność katarską telewizją informacyjną Al Jazeera).

W 1998 roku uruchomiono kanał Super 1, którego ofertę stanowiły głównie seriale i filmy pokazywane na antenie Polonii 1 we wczesnych latach 90-tych, a także – wspólna dla obu kanałów – produkcja własna.

Emisja Polonii 1 (a następnie także Super 1) od połowy lat 90-tych do 2002 roku prowadzona była z wielu krajów europejskich, m.in. Włoch, Chrowacji czy Słowenii. W 2001 roku Polonia 1 i Super 1 napotkały problemy techniczne. Na dwa tygodnie z satelity zniknął całkowicie przekaz obu programów. Następnie stacje wznowiły nadawanie – tym razem z Wielkiej Brytanii.

W 2002 roku wystartowała nowa telewizja Tele 5, uruchomiona przez Fincast w miejsce kanału Super 1. Zakończono wówczas nadawanie obu programów z zagranicy, przenosząc studia emisyjne do Warszawy. Testowa emisja Tele 5 rozpoczęła się 17 kwietnia 2002 roku, oficjalnie stacja ruszyła dwa dni później. Polonia 1 wprowadziła wówczas zupełnie nowe logo, nawiązujące do logotypu Tele 5, oraz całkowicie zmienioną oprawę graficzną.

W niedługim czasie zmieniła się siedziba obu telewizji – przeniosły się one z zajmowanego od lat budynku przy ul. Podskarbińskiej 4 w Warszawie do biurowca Zeptera przy ul. Domaniewskiej 37. Obecna siedziba mieści się przy ul. Domaniewskiej 50.

2002-2010

Polonia 1 stała się telewizją niszową, nadającą programy, które trudno znaleźć na innych kanałach. Stacja nadaje klasykę kina włoskiego i amerykańskiego, a także współczesne kino amerykańskie i europejskie, anime, telenowele, seriale, programy dokumentalne, rozrywkowe, sport oraz programy erotyczne. Telewizja dzieli swój czas antenowy z telezakupowym kanałem Top Shop.

Od września 2007 roku ramówka Polonii 1 poszerzona została o serwisy pogodowe szczegółowo prezentujących prognozę dla poszczególnych regionów Polski oraz największych miast Europy i świata. Program zniknął z anteny 31 stycznia 2008 roku.

Od 2008 roku nadawany był program Zdrowy Puls. Emitowała go Polonia 1 i TVP INFO

2011-obecnie

W kwietniu 2011 roku do ramówki Polonii 1 wprowadzono piątkowe wieczory z horrorami, w których znalazły się amerykańskie filmy grozy.

W czerwcu 2011 roku w strukturach stacji utworzono stanowisko dyrektora programowego – zajął je David Podhajski. Ma odpowiadać za nową koncepcję stacji, a także jej rozwój. Od 12 września 2011 roku planowane są stopniowe zmiany w ramówce kanału. Ofertę programową stacji – skierowaną przede wszystkim do kobiet – mają stanowić głównie seriale i filmy, które jeszcze nie były emitowane w Polsce.