Polski Związek Łyżwiarstwa Szybkiego (PZŁS) - organizacja zrzeszająca zawodników, trenerów i działaczy polskiego łyżwiarstwa szybkiego. Powstał w 1957 roku na skutek wydzielania się z Polskiego Związku Łyżwiarstwa, dotychczas zrzeszającego zarówno łyżwiarzy figurowych, jak i panczenistów.

Aleksander Bobkowski (ur. 5 stycznia 1885 r. w Krakowie – zm. ok. 1 marca 1966 r. w Genewie) – polski inżynier, oficer, działacz sportowy związany ze sportami zimowymi, zwłaszcza narciarstwem. Brat Henryka Bobkowskiego.

Klub Sportowy Warszawianka - założony 27 listopada 1921 roku przez rodziny Luxemburgów i Lothów, którzy obok nazwy Warszawianka, przyjęli barwy czarno-białe i literę W - symbol i emblemat klubu. Początkowo klub był nastawiony na piłkę nożną. W tej dziedzinie odniósł niemałe sukcesy: mistrzostwo Warszawy w 1925 roku, grę w III lidze, pokonanie Legii w jej debiucie w I lidze. Z czasem w klubie powstały sekcje kolejnych dyscyplin: koszykówki, hokeja, łyżwiarstwa, kolarstwa, lekkiej atletyki, szermierki i od 1999 roku pływania. Największe sukcesy w całej historii istnienia klubu odnosili lekkoatleci. W czasie wojny pozycja Warszawianki mocno osłabła. Większość klubów w Polsce została zlikwidowana. W latach 50. XX wieku uroczyście reaktywowano działalność Warszawianki, a w 1961 roku oddano pierwsze obiekty przy ul.Puławskiej. Stadion piłkarski Warszawianki był bardzo nowoczesny, lecz w chwili obecnej jest zdewastowany i kompletnie zniszczony. Warto również wspomnieć o niemałych sukcesach w piłce ręcznej. Sekcja piłki ręcznej w sezonie 2008/2009 posiadała dwie drużyny: pierwsza występowała w grupie A I ligi, zajmując ostatecznie 3 miejsce, zaś rezerwy w II lidze (drużyna została wycofana z rozgrywek w trakcie trwania sezonu). Po sezonie 2008/2009 sekcja piłki ręcznej została rozwiązana.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Związek Harcerstwa Polskiego (ZHP) – największa polska organizacja harcerska, powstała w dniu 1 listopada 1918 roku, z połączenia wszystkich wcześniej działających organizacji harcerskich i skautowych, z trzech zaborów. Jest wychowawczym, patriotycznym, dobrowolnym i samorządnym stowarzyszeniem otwartym dla wszystkich bez względu na pochodzenie, rasę czy wyznanie.

Tadeusz Kuchar (ur. 13 kwietnia 1891 w Krakowie, zm. 5 kwietnia 1966 w Warszawie) – polski lekkoatleta, piłkarz, pływak, łyżwiarz, narciarz, działacz sportowy, brat Wacława Kuchara. z zawodu inżynier, absolwent Politechniki Lwowskiej, specjalista budownictwa sportowego. Pułkownik WP, odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari za wojny 1918-1920 oraz Krzyżem Kawalerskim (II RP) i Komandorskim (PRL)_Orderu Odrodzenia Polski.W latach 1936- 1939 i 1946 – 1950 dyrektor Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego (PUWFiPW) a następnie Głównego Komitetu Kultury Fizycznej (GKKF).Od roku 1960 do śmierci dyrektor departamentu budownictwa sportowego w GKKF.Twórca Torwaru,hali sportowej w Gliwicach,współtwórca Stadionu X-lecia w Warszawie,autor prac poświęconych budownictwu sportowemu m.in.:Budownictwo sportowe (1936), Urządzenia sportowe – wytyczne do projektowania (1959). Jeden z sześciu braci Kucharów, znanych lwowskich sportowców. W młodości był związany z Pogonią Lwów. Jako piłkarz grał na pozycji środkowego pomocnika.Największe sukcesy odnosił w lekkoatletyce (biegi długodystansowe).Szczytowe osiągnięcia odnosił w latach 1910-1911. W roku 1912 zrezygnował ze startów w eliminacjach przedolimpijskich by nie reprezentować na Olimpiadzie Austro- Węgier. Był współtwórcą Polskiego Komitetu Igrzysk Olimpijskich. Tadeusz Kuchar pełnił funkcję selekcjonera reprezentacji piłkarskiej w latach: 1923, 1925 i 1928. Był pierwszym prezesem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki, a w okresie od 29 czerwca 1945 do 16 lutego 1946 pełnił funkcję prezesa PZPN.