Polski Związek Narciarski - Polski Serwis Naukowy

Polski Związek Narciarski - stowarzyszenie kultury fizycznej pełniące rolę polskiej federacji narodowej w biegach narciarskich, kombinacji norweskiej, narciarstwie alpejskim oraz skokach narciarskich.

Związek powstał w 1919 roku. Jest członkiem Międzynarodowej Federacji Narciarskiej (FIS). Do jego celów statutowych należy promowanie, organizowanie i rozwój narciarstwa w Polsce m.in. poprzez szkolenia zawodników i instruktorów i organizację zawodów.

Zasady funkcjonowania związku

Cele i zadania

organizowanie i rozwijanie narciarstwa jako sportu dobrowolnie uprawianego

popieranie każdej dyscypliny zarejestrowanej w Międzynarodowej Federacji Narciarskiej (FIS)

popularyzacje narciarstwa we wszystkich dostępnych formach (radio, telewizja, internet, prasa, wydawnictwa, reklamy, imprezy masowe itp.)

promocja polskiego sportu za granicą

dążenie do umasowienia narciarstwa

reprezentowanie interesów narciarstwa w organizacjach krajowych i międzynarodowych

koordynacja działalności zrzeszonych w związku członków

opracowywanie planów szkoleniowych, regulaminów i systemów zawodów

organizowanie i prowadzenie:

szkolenia zawodników

szkolenia i podnoszenia kwalifikacji instruktorów, trenerów, sędziów i działaczy narciarskich we współdziałaniu z odpowiednimi instytucjami i organizacjami

kontaktów sportowych z zagranicznymi organizacjami sportowymi

współzawodnictwa sportowego wraz z pełną rejestracją wyników, statystyk i wymaganej dokumentacji

realizacje spraw związanych z opracowywaniem zasad oraz nadawaniem zawodnikom licencji uprawniających do udziału we współzawodnictwie sportowym

zapewnienie warunków organizacyjnych i pomocy materialnej dla działalności sportowej członków związku, a w szczególności kadr narodowych

prowadzenie niepublicznych szkół mistrzostwa sportowego oraz współpraca z publicznymi szkołami mistrzostwa sportowego

inicjowanie i rozwijanie współpracy z producentami sprzętu i urządzeń narciarskich

wnioskowanie i nadzorowanie projektowania i budowania obiektów narciarskich

Struktura organizacyjna

Władzami Związku są:

Prasa (łac. presso tłoczyć) – określenie dzienników, czasopism i "środków masowego przekazywania powstałych w wyniku postępu technicznego" o charakterze informacyjnym, wydawanych periodycznie, nie rzadziej niż raz do roku, wyróżniających się stałym tytułem i kolejnym numerem. Określenie "prasa" pochodzi od nazwy maszyny drukarskiej i sposobu powstawania "prasy", który polega na odciskaniu znaków na papierze. Informacja jest podawana za pomocą pisma i obrazu stałego lub, w przypadku mediów elektronicznych, za pomocą dźwięku, wizji lub innej metody przekazywania informacji. Prasa zalicza się do mediów jednokierunkowych, co oznacza pewną pasywność i powoduje brak bezpośredniej reakcji odbiorcy w stronę nadawcy.

Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu - państwowa szkoła wyższa powstała w 1946 roku jako Studium Wychowania Fizycznego uniwersytetu i politechniki.

Walny Zjazd Delegatów, który jest najwyższą władzą Związku,

Zarząd, który jest najwyższą władzą w okresie pomiędzy Zjazdami,

Komisja Rewizyjna

Kadencja władz Związku trwa cztery lata, a ich wybór odbywa się w głosowaniu tajnym. Prezes, Zarząd i Komisja Rewizyjna Związku wybierane są na Walnym Zjeździe Delegatów spośród kandydatów zgłoszonych przez członków Związku na piśmie – wraz z pisemną zgodą kandydata oraz opinią zgłaszającego – na 10 dni przed terminem Walnego Zjazdu.

Grenoble (oksyt. Grenòble, Granòble; średniowieczny oksyt. Grasanòbol; franko-prow. Grenoblo) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Rodan-Alpy, w departamencie Isère.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Walny Zjazd Delegatów

Walne Zjazdy Delegatów dzielą się na:

sprawozdawczo-wyborcze, zwoływane co cztery lata przez Zarząd stosowną uchwałą,

sprawozdawcze, zwoływane w połowie trwania kadencji wg zasady wymienionej w ust. 1,

nadzwyczajne, zwoływane przez Zarząd z własnej inicjatywy, na wniosek co najmniej 1/3 liczby członków zwyczajnych Związku lub na wniosek Komisji Rewizyjnej

Do kompetencji Walnego Zjazdu Delegatów należy:

uchwalanie głównych kierunków działania Związku,

rozpatrywanie i przyjmowanie sprawozdania z działalności ustępujących władz Związku,

udzielanie – na wniosek Komisji Rewizyjnej – absolutorium ustępującemu Zarządowi lub poszczególnym członkom Zarządu,

wybór Prezesa, Zarządu i Komisji Rewizyjnej,

nadawanie godności członka honorowego,

uchwalanie zmian w statucie i rozwiązaniu Związku,

rozpatrywanie wniosków i dezyderatów zgłoszonych przez ustępujący Zarząd, delegatów lub członków Związku,

rozpatrywanie innych spraw ujętych w porządku obrad,

uchwalanie wysokości składek członkowskich.

Uchwały w sprawie zmian w statucie podejmuje Walny Zjazd Delegatów większością 2/3 głosów delegatów obecnych na Zjeździe przy obecności co najmniej 50% delegatów.

Narciarstwo alpejskie - dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na jak najszybszym zjeździe po stoku na długich, szerokich nartach, na trasie wyznaczonej przez specjalne tyczki.

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Zarząd

Struktura organizacyjna Zarządu:

Biuro Zarządu Głównego (sekretarz generalny),

Wydział Organizacyjny,

Wydział Sportowy,

Wydział Narciarstwa Masowego,

Wydział Sędziowski,

Biuro Marketingu i Kontaktów Międzynarodowych.

Sekretarz Generalny Związku powoływany jest i odwoływany przez Zarząd Związku na wniosek Prezesa Związku i wchodzi w skład Zarządu.

Zarząd Związku składa się z 9 do 15 członków, stosownie do ustaleń Walnego Zjazdu Delegatów.

Zarząd na swym pierwszym posiedzeniu wybiera wiceprezesów, którzy wraz z Prezesem i Sekretarzem Generalnym stanowią Prezydium Zarządu.

Do kompetencji Zarządu należy:

wykonywanie uchwał i zaleceń Walnego Zjazdu Delegatów, w szczególności w zakresie kierunków działalności i założeń programowych Związku oraz realizacji celów statutowych Związku,

opracowywanie rocznych programów działania i planów finansowych,

zarządzanie majątkiem i funduszami,

zatwierdzanie rocznych preliminarzy dochodów i wydatków,

rozpatrywanie i zatwierdzanie rocznych sprawozdań finansowych,

zawieranie umów i zaciąganie zobowiązań,

reprezentowanie Związku na zewnątrz,

ustalanie wysokości opłat licencyjnych i opłat członkowskich,

prowadzenie ewidencji członków i wydanych licencji,

organizowanie lub zlecanie organizacji imprez narciarskich krajowych i międzynarodowych,

ocena działalności Związku na podstawie przyjętych regulaminów i innych przepisów regulujących działalność Związku,

opracowywanie zasad współzawodnictwa sportowego oraz ocena jego skuteczności,

zatwierdzanie składów kadr narodowych wszystkich kategorii wiekowych i ich ilości oraz składów imiennych zawodników i osób towarzyszących na wszystkie zawody międzynarodowe w kraju i za granicą,

powoływanie i rozwiązywanie niepublicznych szkół mistrzostwa sportowego

Prezydium Zarządu:

Freestyle (narciarstwo)- jest to osobna dyscyplina narciarska polegająca na zjeżdżaniu po różnego rodzaju trasach oraz wykonywaniu przy tym jak najefektowniejszych skoków i ewolucji. Służą do tego odpowiednie narty.

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Do uprawnień Prezydium Zarządu należy:

działanie w imieniu Zarządu,

decydowanie o wewnętrznej strukturze biura Związku i obsadzie personalnej poszczególnych stanowisk,

Prezydium odpowiada przed Zarządem za podjęte w jego imieniu decyzje i ma obowiązek przedkładania sprawozdań z podjętych decyzji na każdym posiedzeniu Zarządu,

Zebrania Prezydium odbywają się w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz w miesiącu,

Uchwały Prezydium zapadają zwykła większością głosów przy obecności co najmniej połowy członków,

Komisja Rewizyjna

Zimowe Igrzyska Olimpijskie – międzynarodowe zawody sportowe organizowane co 4 lata przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Należą do jednych z największych i najbardziej popularnych zawodów sportowych na świecie. Zwycięstwo na igrzyskach olimpijskich uznawane jest przez sportowców za najbardziej prestiżowe osiągnięcie.

Biegi narciarskie (także: biegi płaskie, dla odróżnienia od całkowicie innej dyscypliny zimowej – biegów zjazdowych) – sport zimowy popularny w krajach z rozległymi zaśnieżonymi terenami, głównie w północnej Europie oraz Kanadzie. Popularność tego sportu szybko rośnie także w Stanach Zjednoczonych, Rosji i krajach Europy Środkowej.

Komisja Rewizyjna wybierana na Walnym Zjeździe składa się z 3 do 5 członków, w tym przewodniczącego i sekretarza. Do jej kompetencji należy przeprowadzanie co najmniej raz w roku kontroli całokształtu działalności Związku, ze szczególnym uwzględnieniem działalności finansowo-gospodarczej pod względem celowości, rzetelności i gospodarności. Komisja Rewizyjna odbywa swoje posiedzenia co najmniej raz na kwartał, są one zwoływane i prowadzone przez jej przewodniczącego lub wyznaczonego przez niego członka Komisji.

Pomysł założenia Towarzystwa Tatrzańskiego był rozważany wśród miłośników Tatr już w 1871. Założono je początkowo jako Galicyjskie Towarzystwo Tatrzańskie 3 sierpnia 1873. Po ustanowieniu statutu Towarzystwo zostało zarejestrowane 19 marca 1874 z siedzibą w Nowym Targu. W maju 1874 zmieniło nazwę na Towarzystwo Tatrzańskie i przeniosło swoją siedzibę do Krakowa.

Uhrocie Kasprowe – północno-wschodni, długi grzbiet górski odchodzący od Kasprowego Wierchu w Tatrach i oddzielający Dolinę Gąsienicową od Doliny Kasprowej. Jest porośnięty w górnych partiach kosówką i murawą. Od strony Doliny Gąsienicowej grzbiet ma łagodne zbocza, porośnięte kosodrzewiną, od strony Doliny Kasprowej są to strome skały. W najwyższym punkcie osiąga wysokość 1852 m n.p.m. Wyróżnia się w nim dwie większe przełęcze: Wyżnie Kasprowe Siodło (bliżej Kasprowego Wierchu) i Niżnie Kasprowe Siodło, tuż za którym znajduje się punkt kulminacyjny zwany Małym Uhrociem Kasprowym (1750 m n.p.m.), od Kopy Magury oddzielony szeroką, zarośniętą kosodrzewiną przełęczą Mechy (1662 m n.p.m.).

Historia

1918-1939

Po odzyskaniu przez państwo polskie niepodległości w 1918 roku, reaktywowane towarzystwa i kluby narciarskie utworzyły na zjeździe Towarzystw Turystycznych w Krakowie komitet organizacyjny, z którego inicjatywy na zebraniu założycielskim w Zakopanem 26 grudnia 1919 roku uchwalono powołanie Polskiego Związku Narciarskiego. Założycielami PZN były następujące organizacje:

Aleksander Bobkowski (ur. 5 stycznia 1885 r. w Krakowie – zm. ok. 1 marca 1966 r. w Genewie) – polski inżynier, oficer, działacz sportowy związany ze sportami zimowymi, zwłaszcza narciarstwem. Brat Henryka Bobkowskiego.

Dezyderat (łac. desideratum = pragnienie) - rodzaj aktu prawnego zawierającego oficjalnie wystosowywane postulaty lub życzenia kierowane przez jedną instytucję do drugiej.

Karpackie Towarzystwo Narciarzy we Lwowie,

Sekcja Narciarska Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Zakopanem,

Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy w Krakowie,

Sekcja Narciarska Akademickiego Związku Sportowego w Krakowie,

Wintersportklub des Beskiden Yereines w Bielsku–Białej.

Na zebraniu założycielskim po uchwaleniu ogólnych zasad statutu, wyznaczono termin pierwszego Zjazdu Delegatów, na którym wybrano władze Związku (przewodniczący – dr Mieczysław Świerz) oraz ustalono, że siedzibą Zarządu PZN będzie Zakopane. W grudniu 1920 roku obradował II Zwyczajny Walny Zjazd Delegatów, na którym ustalono, że siedzibą PZN będzie Warszawa, a na przewodniczącego wybrano inż. Aleksandra Bobkowskiego, który tę zaszczytną funkcję pełnił do 1939 roku.

Bronisław Czech (ur. 25 lipca 1908 w Zakopanem (inne źródła podają, że 16 sierpnia), zm. 4 czerwca 1944 w obozie koncentracyjnym w Auschwitz-Birkenau), najwszechstronniejszy polski narciarz okresu międzywojennego, uczestnik igrzysk olimpijskich, wielokrotny mistrz Polski, taternik, ratownik górski, pilot i instruktor szybowcowy, lekkoatleta, rzeźbiarz.

Bieg Gwarków jest to drugi co do wielkości bieg narciarski w Polsce. Odbywa się corocznie w okolicy schroniska"Andrzejówka" w Rybnicy Leśnej nieopodal Wałbrzycha. Wyścig w różnych kategoriach wiekowych odbywa się na trasach długości 1, 5, 10 i 20 km.

Początek okresu międzywojennego cechuje przede wszystkim rozwój organizacyjny narciarstwa. Przy istniejących, już silnych, tradycjach turystycznych, główny nacisk położono na kierunek sportowy, czego wyrazem było utworzenie w sezonie 1922/23 Komisji Sportowej PZN. W 1925 roku powołano pierwsze trzy okręgi w Krakowie, Bielsku i Zakopanem, a liczba zrzeszonych organizacji w PZN wzrosła z pięciu założycielskich w 1919 roku organizacji do 293 klubów i stowarzyszeń w 1939 roku. Działalność PZN uwidacznia się również na terenie międzynarodowym, gdzie przedstawiciele Związku biorą udział w Kongresie w Chamonix (1924), na którym została utworzona Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS). W 1924 roku w Chamonix zorganizowane zostały międzynarodowe zawody narciarskie pod nazwą "Tydzień sportów zimowych", w których brali udział również polscy zawodnicy.

IV Zimowe Igrzyska Olimpijskie odbyły się w niemieckiej miejscowości Garmisch-Partenkirchen w 1936. Startowało 668 zawodników (w tym 80 kobiet) z 28 krajów. Uroczystego otwarcia dokonał wódz III Rzeszy Niemieckiej Adolf Hitler.

Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym to oprócz igrzysk olimpijskich główna impreza dla zawodników z całego świata w konkurencjach klasycznych: biegach narciarskich, skokach narciarskich i kombinacji norweskiej. Odbywają się od 1925.

Dynamiczny rozwój narciarstwa i aktywna działalność przedstawicieli PZN na forum międzynarodowym, którzy pełnią w latach 1926-1929 funkcje wiceprezesów Komitetu Dyrekcji FIS, spowodowały, że na Kongresie FIS w Sankt Moritz (1928), powierzono Polsce organizację I Międzynarodowych Zawodów Narciarskich – FIS. Fakt ten był niewątpliwie dużym sukcesem PZN i świadczył o pozycji jaką polskie narciarstwo wyrobiło sobie w świecie narciarskim. Zawody zostały przeprowadzone w dniach od 5 do 10 lutego 1929 r. w Zakopanem, a program oficjalny zawodów obejmował wyłącznie konkurencie klasyczne mężczyzn (biegi, skoki i kombinację klasyczną).

Jan Staszel (ur. 15 września 1950 w Dzianiszu) – były polski biegacz narciarski uczestniczący w zawodach w latach 70. Zdobył brązowy medal w biegu na 30 km na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1974 w szwedzkim Falun.

Turystyka – zjawisko przestrzennej ruchliwości ludzi, które związane jest z dobrowolną zmianą miejsca pobytu, środowiska i rytmu życia. Obejmuje całokształt stosunków i zjawisk związanych z ruchem turystycznym.

Program dodatkowy uwzględniał: bieg kobiet, bieg wojskowy oraz bieg zjazdowy. Ten ostatni został włączony do programu zawodów celem zebrania przez FIS doświadczenia o konkurencjach tego typu. Bieg zjazdowy – składał się z dwóch, części, które w sumie miały około 800 metrów różnicy poziomów. Po ukończeniu pierwszej części, tzw. przedbiegu ze startu wspólnego, którego trasa prowadziła z Kasprowego Wierchu (Sucha Przełęcz) do Kotła Gąsienicowego i zboczami Uhrocia Kasprowego i Suchą Wodą na Halę Gąsienicową, ustalono kolejność według uzyskanych czasów. Według tej kolejności z zachowaniem różnic osiągniętych w przedbiegu czasów, zawodnicy startowali do drugiej części biegu (tzw. Biegu głównego), którego start był na Kopie Magury a meta na Hali Królowa Niżna. Zwycięzcą tego pierwszego międzynarodowego biegu zjazdowego rozegranego na terenie Tatr został Bronisław Czech, wyprzedzając o 3 sekundy Anglika Brackena. Bieg ukończyło 23 zawodników (w tym 15 z zagranicy), a zebrane doświadczenia przyczyniły się do ożywionej dyskusji nad wprowadzeniem biegu zjazdowego do oficjalnego programu zawodów FIS. Pierwsze oficjalne Międzynarodowe Zawody Narciarskie FIS w Zakopanem, zakończyły się pod względem sportowym i organizacyjno-technicznym wielkim sukcesem Polskiego Związku Narciarskiego.

Narciarstwo Polskie – rocznik wydany w Krakowie w roku 1925, 1927 i 1929 pod redakcją S. Fächera. Pismo było organem Polskiego Związku Narciarskiego, a zakres poruszanej problematyki obejmował zarówno narciarstwo turystyczne, jak i sportowe.

Sport – według nauki o wychowaniu fizycznym: rozmaite formy aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowane dla przyjemności lub współzawodnictwa. Od "zwykłej rekreacji" ma go różnić przestrzeganie szeregu reguł obowiązujących w danej dyscyplinie.

W drugim dziesięcioleciu swego istnienia (1929-1939) Polski Związek Narciarski kontynuował politykę licznych kontaktów międzynarodowych. Czołówka zawodników polskich startuje w zimowych igrzyskach olimpijskich i mistrzostwach świata w konkurencjach klasycznych i zjazdowych. Niektórzy z nich startowali zarówno w konkurencjach klasycznych jak i zjazdowych. Przykładem takiej wszechstronności narciarskiej był przede wszystkim Bronisław Czech, który np. na Olimpiadzie w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku, bierze udział w biegu zjazdowym, w slalomie do kombinacji alpejskiej, biegu na 18 km, w kombinacji klasycznej, skokach otwartych i biegu rozstawnym 4x 10 km. Dzięki Bronisławowi Czechowi i Stanisławowi Marusarzowi, a także innym zawodnikom i zawodniczkom, Polskę zalicza się w tym okresie do czołowych krajów narciarskich Europy.

Austria, Republika Austrii (Österreich ?/i, Republik Österreich ?/i) – państwo położone w Europie Środkowej, federacja dziewięciu krajów związkowych (landów).

Skoki narciarskie to dyscyplina sportowa rozgrywana na skoczniach narciarskich od połowy XIX wieku. Od 1924 skoki mężczyzn są konkurencją olimpijską na normalnej skoczni, od 1964 także na dużej; Mistrzostwa Świata od 1925 na normalnej, od 1962 na dużej; od 1972 także Mistrzostwa Świata w lotach; od 1953 prestiżowy Turniej Czterech Skoczni, a od 1980 cykl zawodów składających się na Puchar Świata. Rozgrywane są również mistrzostwa świata juniorów. W 1997 dołączył także Turniej Nordycki. Od 2009 rozgrywany jest FIS Team Tour.

W lutym 1938 roku na Kongresie FIS w Helsinkach jednogłośną uchwala powierzono Polskiemu Związkowi Narciarskiemu organizację Mistrzostw Świata. Zawody, w których startowało 500 zawodników i zawodniczek z 13 krajów, zostały przeprowadzone w lutym 1939 roku w Zakopanem. W programie uwzględniono zarówno konkurencje klasyczne jak i zjazdowe.

Karpackie Towarzystwo Narciarzy – organizacja utworzona we Lwowie w 1907, której celem był rozwój narciarstwa i turystyki zimowej w Karpatach Wschodnich, przede wszystkim na Pokuciu i jego górskiej części zamkniętej rzekami Prut i Czeremosz, czyli Huculszczyźnie.

Luftwaffe (pol. broń powietrzna) - Niemieckie Siły Powietrzne III Rzeszy (1933-1945), powołane 26 lutego 1935 roku rozkazem Hitlera, również oficjalna nazwa powojennych sił powietrznych Republiki Federalnej Niemiec aż do dzisiaj.

Zapoznaj się również z: Narciarstwo Polskie.

1939-1945

W okresie rozgrywania Mistrzostw Świata (1939), wyjątkowo niesprzyjające warunki atmosferyczne i śniegowe stanowiły ogromną przeszkodę w przeprowadzeniu zawodów. Pomimo licznych przeciwności, cała impreza zakończyła się powodzeniem, a prasa zagraniczna podkreśliła m.in. ogromny sukces organizacyjny Polskiego Związku Narciarskiego. Był to piękny akcent w organizacyjnej działalności PZN, po którym przez 6 lat Polska, a w niej i narciarstwo, podlegała eksterminacji hitlerowskich okupantów. Hitlerowcy już w pierwszych dniach okupacji wydali całkowity zakaz zrzeszania się i uprawiania sportu. Polski Związek Narciarski i wszystkie organizacje narciarskie zostały przez Niemców rozwiązane, a majątek ich skonfiskowano. Zakopane – zimowa stolica Polski, staje się ośrodkiem leczniczo-wypoczynkowym dla Wehrmachtu, w szczególności dla lotników Luftwaffe. W mieście i okolicach z uwagi na bliskość granicy, wzmożoną aktywność przejawiało Gestapo, którego ofiarami było liczne grono wybitnych narciarzy i działaczy PZN. Wojna spowodowała ofiary w ludziach, zniszczenie majątku klubów, schronisk i obiektów narciarskich; wszystko to sprawiło, że później narciarstwo trzeba było odbudować od podstaw.

Stefan Marian Hula (ur. 12 września 1947 w Szczyrku) - były polski narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, medalista mistrzostw świata. Zdobył brązowy medal w kombinacji norweskiej podczas Mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w Falun w 1974. Dwukrotnie startował w tej samej konkurencji na igrzyskach olimpijskich. W Sapporo 1972 był siedemnasty, a w Innsbrucku 1976 szesnasty.

Wydawnictwo – każda z publikacji (wydanych przez wydawnictwo lub nakładem własnym autora), publikacja samoistna, czyli tzw. tytuł. Rozróżnia się trzy rodzaje wydawnictw:

W marcu 1945 roku, po wyzwoleniu Krakowa, ale jeszcze przed zakończeniem działań wojennych, zorganizowano zebranie sportowców, na którym powołano komitet reaktywujący Polski Związek Narciarski pod kierunkiem byłego działacza narciarskiego, dra Aleksandra Bonieckiego.

1946-1988

W wyniku aktywnej działalności i udziału polskiej delegacji w 1946 roku w Międzynarodowym Kongresie FIS we Francji, już w 1949 roku Kazimierz Załuski został wybrany wiceprezesem Międzynarodowej Federacji Narciarskiej. Jednak prężna inicjatywa organizacyjna działaczy PZN została w zdecydowany sposób ograniczona w wyniku przeprowadzonej w Polsce reorganizacji sportu i turystyki.

Stanisław Gąsienica Daniel (ur. 6 marca 1951 w Zakopanem) – polski skoczek narciarski, brązowy medalista mistrzostw świata, olimpijczyk z Sapporo 1972, dwukrotny mistrz i pięciokrotny wicemistrz Polski, były radny miasta Zakopanego.

Kombinacja norweska (zwana też nordycką oraz klasyczną) - sport zimowy, popularny w Europie, a także Japonii oraz Stanach Zjednoczonych. Kombinacja jest połączeniem dwóch innych sportów zimowych: skoków i biegów narciarskich. Wraz z biegami i skokami kombinacja należy do rodziny sportów narciarstwa klasycznego.

W związku z reorganizacją sportu w Polsce, w maju 1951 roku, został rozwiązany Polski Związek Narciarski, a na jego miejsce powstała Sekcja narciarstwa przy Głównym Komitecie Kultury Fizycznej, której przewodniczącym został płk. Kazimierz Malczewski.

Reorganizacja narciarstwa spowodowała duży wstrząs, a oddzielenie turystyki narciarskiej, którą przejęła Komisja Turystyki Narciarskiej Polskiego Towarzystwa Turystyczno–Krajoznawczego, było równoznaczne ze stworzeniem sztucznego podziału narciarstwa na sportowe i turystyczne. Okres 1951-1956 obok szeregu osiągnięć, charakteryzował się administracyjnym kierowaniem (GKKF) i dużą odmiennością stanowisk pomiędzy aktywem społecznym a administracją sportu, reprezentowaną przez aparat urzędniczy. Występujące konflikty doprowadziły do zwołania w czerwcu 1956 roku Krajowej Konferencji Aktywu Narciarskiego, na której wystąpiono z postulatami doprowadzenia w narciarstwie do samodzielności organizacyjnej, dobrowolności zrzeszania się i pełnej samorządności społecznej. Konferencja miała duże znaczenie dla kolejnych zmian w strukturze polskiego sportu, które nastąpiły po "październiku" 1956 roku.

Wehrmacht – niemieckie siły zbrojne okresu III Rzeszy. Zostały utworzone 16 marca 1935 roku wbrew traktatowi wersalskiemu zastępując Reichswehrę. Powstały po wprowadzeniu przez Adolfa Hitlera powszechnej służby wojskowej. W skład Wehrmachtu wchodziły niezależne od siebie i posiadające własne sztaby generalne; wojska lądowe (Heer), lotnictwo (Luftwaffe) i marynarka wojenna (Kriegsmarine).

Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (PTTK) - stowarzyszenie powstałe z połączenia w 1950 roku Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego i Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, grupujące turystów i krajoznawców. Towarzystwo stawia sobie za zadanie upowszechnianie na terenie Polski turystyki kwalifikowanej i krajoznawstwa.

Już w rok po tym wydarzeniu 27 czerwca 1957 roku odbył się w Katowicach Zjazd Założycielski Polskiego Związku Narciarskiego, na którym delegaci 48 klubów, jednomyślną uchwalą postanowili reaktywować PZN, uchwalając jednocześnie statut Związku. Dokonano wyboru władz, powierzając kierownictwo PZN, płk. Kazimierzowi Malczewskiemu, dając tym samym dowód swego uznania temu cieszącemu się powszechnym, autorytetem działaczowi narciarskiemu.

Reklama (z łac. reclamo, reclamare) to informacja połączona z komunikatem perswazyjnym. Zazwyczaj ma na celu skłonienie do nabycia lub korzystania z określonych towarów czy usług, popierania określonych spraw lub idei (np.promowanie marki).

Polski Komitet Olimpijski (oficjalny skrót PKOl) – ogólnopolskie stowarzyszenie związków i organizacji sportowych z siedzibą w Warszawie, zajmujące się przede wszystkim organizacją udziału reprezentacji Polski w Igrzyskach Olimpijskich, a także upowszechnianiem idei olimpijskiej i promocją sportu oraz reprezentowaniem polskiego sportu w organizacjach międzynarodowych, w tym w Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim.

W okresie pięcioletniej kadencji (1957-1962) Zarząd PZN wykazał się niewątpliwym rozmachem, inicjatywą i energią. Znalazło to wyraz w szeregu osiągnięć organizacyjnych, m.in.:

w 1957 roku powołano siedem okręgów narciarskich: warszawski, tatrzański, krakowski, śląski, dolnośląski, rzeszowski i północny,

od listopada 1957 roku wznowiono wydawanie miesięcznika PZN - „Na nartach",

w 1958 roku w ramach Komisji Wyszkolenia powstała podkomisja Narciarstwa Podstawowego, która wydała pierwsze po wojnie "Zasady nauczania narciarstwa w górach i na nizinach", których autorami byli znani teoretycy narciarstwa: Zygmunt Bielczyk, Grzegorz Młodzikowski, Stanisław Ziobrzyński oraz Bronisław Haczkiewicz,

w dniach 6-13 kwietnia 1959 roku w Zakopanem odbył się V Międzynarodowy Kongres Nauczania Jazdy na Nartach,

od 1960 roku przedstawiciele Komisji Narciarstwa Podstawowego - Włodzimierz Ritterschild, a zwłaszcza inż. Kazimierz Masłowski, przyczyniali się do uporządkowania zagadnień wyszkolenia podstawowego i szkolenia kadr instruktorskich,

w 1960 roku powołano Komisję Młodzieżową, na czele której stanął znany działacz Szkolnego Związku Sportowego, Zbigniew Szanser,

od 1960 roku działa również Komisja Propagandy pod kierunkiem red. Jerzego Wykroty przy współpracy oddanych narciarstwu dziennikarzy: Krzysztofa Blautha i Mariana Matzenauera,

w latach 1961-1962 ukazały się dwa roczniki wydanego przez Polski Związek Narciarski czasopisma pt. "Narciarstwo Polskie",

ukoronowaniem inicjatywy i energii działaczy PZN, była organizacja w dniach 18-25 lutego 1962 roku w Zakopanem Mistrzostw Świata, które kierownictwo FIS zaliczyło do jednych z najlepiej zorganizowanych, najbardziej urzekających wielkich imprez sportowych.

Jeszcze nie przebrzmiały sukcesy organizacyjne po zakończonych Mistrzostwach Świata w Zakopanem, kiedy w Polskim Związku Narciarskim, podstawowa działalność organizacyjna została ujęta w ramach dwóch wydziałów. Od października 1962 r. powołano Wydział Narciarstwa Masowego z siedzibą w Krakowie oraz Wydział Sportowo-Szkoleniowy z siedzibą w Zakopanem. Zmiany personalne i organizacyjne nie wpłynęły jednak na usprawnienie toku pracy. Jedynie duże zaangażowanie wykazali działacze Komisji Wyszkolenia Wydziału Narciarstwa Masowego PZN, prowadząc pod przewodnictwem W. Klimaszewskiego: szkolenie kadr instruktorskich, kursy unifikacyjne i kursokonferencje instruktorów wykładowców. Podnosząc systematycznie poziom szkolenia kadr, Komisja organizowała wyjazdy instruktorów-wykładowców do narodowej szkoły narciarskiej we Francji oraz i kursy nauczycieli narciarstwa do Austrii (St. Christoph).

Zakopane – miasto i gmina w województwie małopolskim, siedziba powiatu tatrzańskiego. W latach 1977–1994 miejscowość była siedzibą gminy Tatrzańskiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa nowosądeckiego.

Mieczysław Świerz (ur. 25 maja 1891 w Krakowie, zm. 5 lipca 1929 w Tatrach) – syn Zofii i Leopolda Świerza, uważany za najwybitniejszego taternika lat 20. ubiegłego wieku. Studiował polonistykę, uzyskał doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. Z zawodu był nauczycielem, z zamiłowania historykiem literatury polskiej.

Ponadto jedni z form doszkolenia i doskonalenia zawodowego kadry instruktorsko-trenerskiej, były organizowane od 1962 roku w Zakopanem Ogólnopolskie Zawody Instruktorów i Trenerów Narciarstwa Zjazdowego. Najpoważniejszą pracą Komisji Wyszkolenia WNM było jednak opracowanie w oparciu o obserwacje szkoły austriackiej i francuskiej oraz własne doświadczenia szkoleniowe, nowych "Wytycznych, do nauczania jazd na nartach".

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Internet (, która jest logicznie połączona w jednolitą sieć adresową opartą na protokole IP (ang. Internet Protocol). Sieć ta dostarcza lub wykorzystuje usługi wyższego poziomu, które oparte są na funkcjonowaniu telekomunikacji i związanej z nią infrastrukturze.

Na Walnym Zjeździe Delegatów PZN, przeprowadzonym w Krakowie 18-19 czerwca 1966 roku, wybrano nowe władze, których czteroletnia kadencja zbiegła się z 50-leciem istnienia PZN. Prezesem Związku ponownie został wybrany płk. Kazimierz Malczewski, którego w pracy wspierali kpt. Lech Bafia – wiceprezes ds. sportowych i Wincenty Klimaszewski – wiceprezes ds. narciarstwa masowego.

Bielsko-Biała (niem. Bielitz-Biala, czes. Bílsko-Bělá) – miasto na prawach powiatu w Polsce południowej, w województwie śląskim, na Pogórzu Śląskim, u stóp Beskidu Małego i Beskidu Śląskiego, nad rzeką Białą. Jest stolicą powiatu bielskiego, Euroregionu Beskidy, diecezji bielsko-żywieckiej kościoła rzymskokatolickiego i diecezji cieszyńskiej kościoła ewangelicko-augsburskiego, a także głównym miastem aglomeracji bielskiej.

Kalatówki, Polana Kalatówki – polana reglowa leżąca w Dolinie Bystrej w Tatrach. Jest to stosunkowo płaski, otwarty teren, otoczony z wszystkich stron lasem, z ładnymi widokami na rejon Kasprowego Wierchu. Od wschodniej strony opada na polanę z Kalackiej Kopy trawiasty, stromy i długi żleb, zwany Kalackim Żlebem lub Kalackim Korytem. Od wschodniej strony wznoszą się nad nią lesiste zbocza Krokwi. Dolna część polany (przy potoku Bystra) znajduje się na wysokości 1160-1200 m n.p.m., górna – 1200-1250 m n.p.m. Rozdzielone są wałem morenowym. Na górnej części polany stoi Hotel górski PTTK Kalatówki.

W jubileuszowym 1969 roku Polski Związek Narciarski, prowadząc działalność w ośmiu okręgach, zrzeszał w 164 klubach około 7 tysięcy członków. W Wydziale Narciarstwa Masowego zrzeszonych było około tysiąca instruktorów narciarstwa zjazdowego i biegowego.

Na uwagę zasługuje szkolenie kadr instruktorsko-trenerskich: przy współpracy PKOl i WSWF Wrocław oraz organizacja konferencji z udziałem czołowych fachowców zagranicznych jak np. twórca potęgi francuskiego narciarstwa zjazdowego Henry Bonnet, który bawił w Polsce w 1967 roku. W omawianym okresie Związek koncentrował swoje wysiłki przede wszystkim wokół przygotowań reprezentacji do X Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Grenoble w 1968 roku.

Piotr Władysław Fijas (ur. 27 czerwca 1958 w Bielsku-Białej) – polski skoczek narciarski, reprezentant Polski, trzykrotny zwycięzca zawodów Pucharu Świata, trzykrotny olimpijczyk, trener, starszy brat Tadeusza Fijasa.

Wojciech Fortuna (ur. 6 sierpnia 1952 w Zakopanem) – polski skoczek narciarski, mistrz olimpijski z Sapporo, mistrz Polski, trzykrotny medalista mistrzostw Polski. Czterokrotny uczestnik Turnieju Czterech Skoczni, najlepsze miejsce w klasyfikacji zajął podczas jego 21. edycji, kiedy to uplasował się na 18. pozycji.

W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku nastąpił żywiołowy rozwój narciarstwa na całym świecie, do czego w istotnym stopniu przyczyniła się telewizja i znaczny wzrost imprez narciarskich o zasięgu międzynarodowym. Lata 70. ubiegłego stulecia to także dynamiczny rozwój polskiego narciarstwa. Prężna działalność PZN oraz jego owocna współpraca z PKOl przyczyniła się do wzrostu poziomu wyszkolenia czołówki narciarzy trenujących pod kierunkiem wybitnych trenerów w Centralnych Ośrodkach Sportu, działających na terenie Zakopanego i Szczyrku. Efektem wzrostu poziomu wyszkolenia polskich narciarzy były osiągnięcia sportowe takich zawodników jak: Andrzej Bachleda-Curuś, Stanisław Gąsienica Daniel, Maciej Ciaptak-Gąsienica, Wojciech Fortuna, Jan Staszel, Józef Łuszczek, Stefan Hula, Piotr Fijas.

Kopa Magury lub Magura – szczyt w Tatrach Zachodnich. Wznosi się nad górną częścią Doliny Jaworzynki, między Uhrociem Kasprowym a Małą Kopą Królową. Od Uhrocia Kasprowego, a właściwie jednego z jego wzniesień, zwanego Małym Uhrociem Kasprowym jest oddzielony przełęczą Mechy (1662 m n.p.m.). Kopa Magury to kopulasty, od strony południowej łatwo dostępny szczyt, choć nie prowadzi na niego żaden znakowany szlak turystyczny. W przeszłości zwiedzany był przez turystów, był na nim m.in. Stefan Żeromski. W 1873 r. wykonano z niego całą serię pomiarów trygonometrycznych. Góra zbudowana jest z wapieni i dolomitów, na odkrytych skałach bogata flora wapieniolubnych roślin alpejskich.

Telewizja - dziedzina telekomunikacji przekazująca ruchomy obraz oraz dźwięk na odległość. W jednym miejscu za pomocą kamery i mikrofonu rejestruje się sygnał, który następnie jest transmitowany do dowolnego miejsca w zasięgu transmisji. Sygnał odbierany jest przez odbiornik telewizyjny i przetwarzany na obraz oraz dźwięk.

W omawianym okresie lat 70. na uwagę zasługuje praca bardzo prężnie działającej Komisji Szkoleniowej Wydziału Sportu Młodzieżowego i Szkolenia Kadr PZN, którą kierował Józef Mielecki, współpracując z grupą instruktorów-wykładowców. Dobrze rozwinięty ruch społeczny instruktorów nie traktujących narciarstwa jako podstawowego źródła utrzymania oraz liczne akcje szkoleniowe przyczyniły się do tego, że w PZN było zrzeszonych 3500 instruktorów narciarstwa zjazdowego i 290 narciarstwa biegowego.

Władysław Leon Osmolski (ur. 28 czerwca 1883 w Warszawie, zm. 6 kwietnia 1935 pod Świebodzinem) – polski lekarz, teoretyk wychowania fizycznego, pułkownik, komendant Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportów w Poznaniu, dyrektor Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego w Warszawie, publicysta, działacz niepodległościowy i sportowy.

Dyscyplina sportu – rodzaj uprawianego sportu, który jest określony przez przepisy i normy. Przykładowymi dyscyplinami są m.in.: piłka nożna, lekkoatletyka, szermierka, narciarstwo szybkie.

Efektem działalności Okręgowych Związków Narciarskich, były stale pojawiające się nowe imprezy sportowe o zasięgu ogólnopolskim, m.in. masowe biegi narciarskie: Gwarków, Piastów, Gąsieniców, Warsa i Sawy czy Wędrówki Północy. Dla amatorów narciarstwa zjazdowego organizowane były "Mistrzostwa Mieszkańców Miast" oraz "Puchar Śląska", na który składały się zawody w slalomie gigancie i biegach płaskich.

Gestapo (niem. Geheime Staatspolizei, Tajna Policja Państwowa) – tajna policja utworzona w nazistowskich Niemczech 26 kwietnia 1933, która w sposób bezwzględny zwalczała wszelkie przejawy oporu, rozwiązana wraz z upadkiem III Rzeszy w 1945 roku.

Stowarzyszenie - organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób mających wspólne cele lub zainteresowania. Specjalnymi odmianami stowarzyszeń, oddzielnie skodyfikowanymi i mającymi specjalne cele, są w Polsce partie polityczne, komitety wyborcze, związki wyznaniowe, organizacje pracodawców, związki zawodowe, cechy rzemieślnicze. Cechą wspólną wszystkich tych organizacji jest działalność niezarobkowa.

W ośrodkach akademickich młodzież studencka zrzeszała się w Akademickich Klubach Narciarskich, które prowadziły liczne akcje propagandowe i szkoleniowe, organizując szkółki i wczasy narciarskie oraz kursy na stopień pomocnika i instruktora narciarstwa. W sezonie zimowym kończącym 60. rocznicę działalności PZN z inicjatywy grupy entuzjastów narciarstwa w stylu wolnym (Freestyle), przeprowadzono pierwsze w Polsce pokazy narciarstwa baletowego (Kalatówki, 20 kwietnia 1979 r.).

OŚ AZS Kraków – jednostka organizacyjna Akademickiego Związku Sportowego z siedzibą w Krakowie. Jest jedną z 17 organizacji środowiskowych AZS działających na terenie kraju.

Stanisław Marusarz (ur. 18 czerwca 1913 w Zakopanem, zm. 29 października 1993 w Zakopanem) – wybitny polski przedstawiciel sportów zimowych: narciarz klasyczny (skoczek i dwuboista) i alpejczyk (osiągał dobre wyniki w biegu zjazdowym i kombinacji alpejskiej), czterokrotny olimpijczyk (1932, 1936, 1948, 1952). Później trener narciarski.

Po 1989

Okres lat osiemdziesiątych w Polsce i Europie to epokowe zmiany ustrojowe i geopolityczne, które nie sprzyjały efektywnej działalności PZN. Sport w tym okresie nie miał racji bytu a wielu działaczy musiało opuścić Polskę lub ograniczyć do minimum swoją działalność społeczną. Pierwszy sezon zimowy 1989/90 w Polsce charakteryzuje się powstaniem Stowarzyszenia Instruktorów i Trenerów Narciarstwa, które jest członkiem zwyczajnym odradzającego się PZN.

Katowice (niem. Kattowitz, śl. Katowicy, czes. Katovice) – miasto położone w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego, dawniej autonomicznego województwa śląskiego, główny ośrodek Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Z liczbą 308 724 mieszkańców jest 10. miastem w kraju pod względem liczby ludności i 11. pod względem powierzchni, mając prawie 165 km².

Zmiany organizacyjno strukturalne jakie zachodziły w polskim sporcie ostatniej dekady XX wieku nie wpłynęły na wzrost efektywności działań władz PZN, które opierały swoją działalność na kilku klubach (10), zrzeszających kilkudziesięciu zawodników (ok. 150 osób).