Polskie przekłady Psalmów - Polski Serwis Naukowy

Polskie przekłady Psalmów należały do najczęstszych tłumaczeń ksiąg Biblii w Polsce.

Tabela przedstawia listę wszystkich wydanych przekładów Księgi Psalmów na język polski. Opisy poszczególnych pól:

Autor – autor przekładu

Samodzielne wydanie – Tak: przekład był wydany osobno i samodzielnie; Nie: przekład był częścią większego wydania

Nazwa – nazwa przekładu lub wydania, w którego skład wchodził

Rok pierwszego wydania

Tekst źródłowy, który posłużył do tłumaczenia: Wulgata, Septuaginta, Tekst Masorecki lub Psalterium Pianum (łaciński przekład tekstu masoreckiego z 1945).

Tabela nie zawiera modernizacji tekstów Biblii Wujka, której do początków XX wieku dokonywali liczni autorzy. M.in. J. Kruszyński (1909), E. Górski (1915), W. Michalski (1926), Stanisław Styś (1935).

Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Muzułmanie uważają, iż część Biblii[potrzebne źródło] (np. Księgi Mojżeszowe, Psalmy) powstała w wyniku boskiego objawienia, ale jej treść została zafałszowana.

Wulgata (od łac. versio vulgata, przekład rozpowszechniony, popularny) – przekład Biblii na łacinę wykonany przez św. Hieronima na przełomie IV/V w.

Przypisy

Psałterz został wydany drukiem w 1539 roku przez Andrzeja Glabera z Kobylina w Krakowie w oficynie Heleny Unglerowej.
Z 1528 roku pochodzi rękopiśmienny kodeks, zawierający Żołtarz Dawida Proroka, przechowywany obecnie w Bibliotece Kórnickiej, sygn. 7. Transliteracja Psalmu 50 zob. w: W. Wydra, W. R. Rzepka, Chrestomatia staropolska. Teksty do roku 1543, Wrocław (...) 1984, s. 79–82.
Nazwiska tłumacza Biblia Leopolity nie podaje, redaktorem drugiego wydania był Jan Nicz.
przekład powstał w pierwszej połowie XIX wieku, ale zgodę na jego publikację autor wyraził dopiero przed śmiercią; por.Maria Kossowska: Biblia w języku polskim. T. II. Poznań: Księgarnia św.Wojciecha, 1969, s. 277-279.
↑ Autor publikował też przekłady innych ksiąg, jednak Psalmy wydano niezależnie.
Kazimierz Buczkowski: Psalmy Dawida na język polski wierszem przełożone przez Ks. Kazimierza Buczkowskiego, Proboszcza w Górze Ropczyckiej. Kraków: 1884. [dostęp 2009-03-29].
Wybór psalmów.
W miejscach niezgodnych z Septuagintą i Wulgatą, autor odchodzi od TM; por. Antoni Szlagowski: Wstęp ogólny do Pisma świętego. T. II.: Przekłady Ksiąg św. Starego i Nowego Testamentu. Warszawa: Nakład księgarni Gebethnera i Wolffa, 1908, s. 250.
Kruszyński wydał księgę Psalmów jako niezależny IV tom swojego przekładu Starego Testamentu.
podtytuł wydania Łódź, 1937: Nowy przekład według Wulgaty i tekstu hebrajskiego.
Taka pisownia w tytule.
Jeden z niewielu przekładów prozą.
Pierwsze wydanie przekładu Wójcika powstało na podstawie Wulgaty z uwzględnieniem tekstu masoreckiego, na końcu zaś zostało dostosowane do Psalterium Pianum. Kolejne wydania 1959–1983 były już oparte na przekładzie piusowym.
Wydanie Psalmy-kantyki z 1976 zawierało też pieśni brewiarzowe w przekładzie Placyda Galińskiego. W 1990 ukazało się samodzielne wydanie Psałterza.
przekład wydany pośmiertnie; powstał około 1947.
Opublikowany został wyłącznie przekład Psalmów 1-47.
Wyd. wraz z Nowym Testamentem. W 2008 ukazało się tom Księgi dydaktyczne, w którym tłumaczenie Psalmów zostało zmienione, por. Słowo wstępne redakcji naukowej ksiąg dydaktycznych Starego Testamentu, s. 10.

Bibliografia

Polskie przekłady Pisma Św. W: Podręczna Encyklopedia Biblijna. Eugeniusz Dąbrowski (red.). T. II. Poznań – Warszawa – Lublin: Księgarnia św. Wojciecha, 1959, s. 299-330.

Tadeusz Brzegowy: Psałterz i Księga Lamentacji. Tarnów: Wydawnictwo Biblos, 2003, s. 24-28. ISBN 83-7332-136-2.

Stanisław Łach: Księga Psalmów: Wstęp – przekład z oryginału – komentarz – ekskursy. Poznań: Pallotinum, 1990, s. 53-55.

Zobacz też

Księga Psalmów

Polskie przekłady Biblii