|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wystawę i konferencję naukową poświęconą podziemiu niepodległościowemu w regionie radomskim przygotowała radomska delegatura IPN w związku z obchodzonym w czwartek Narodowym Dniem Pamięci "Żołnierzy Wyklętych".Wystawa nosi tytuł "Bić się do końca. Podzi... W dniach 11 - 12 stycznia 2012 r. w Wilnie, Litwa, odbędzie się seminarium zamykające projekt WATERPRAXIS.
Dofinansowany ze środków unijnych projekt WATERPRAXIS (Od teorii i planów do ekowydajnych i zrównoważonych działań w celu poprawy stanu Morza Bałt... W dniach 21-23 maja 2012 roku w Wilnie na Litwie odbędą się Pierwsze warsztaty nt. społeczno-biznesowych obliczeń komputerowych.
Media społeczne stworzyły przedsiębiorstwom znaczną liczbę wyzwań i możliwości. Społeczne strony internetowe do nawiązywania kontaktów, jak również op... W dniach 13 - 14 kwietnia 2012 r. w Wilnie, Litwa, odbędzie się trzecie, międzynarodowe sympozjum nt. bólu w krajach nadbałtyckich.
Przewlekły ból jest wyzwaniem klinicznym dla praktykujących lekarzy i systemów opieki zdrowotnej. Brak wiedzy na temat opioidów, negatywny stosune... W dniach 25-28 sierpnia 2010 r. w Wilnie, Litwa, odbędzie się konferencja pt. "Gospodarka energetyczna, polityka i bezpieczeństwo dostaw - przetrwać globalny kryzys gospodarczy".
Ostatnie lata przyniosły wiele trendów, które miały znaczący wpływ na sferę polityki energetycznej. Chodzi mianowicie o szybki wzrost zapotrzebowani...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Pomnik żołnierzy radzieckich w WilnieCzy wiesz że...? Komunistyczna Partia Litwy (lit. Lietuvos komunistų partija, LKP) – komunistyczna partia litewska założona w październiku 1918, w latach w teorii 1940–1991 sprawująca władzę w Litewskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej, część składowa WKP(b) i KPZR. III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945 – oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich). 3 Front Białoruski - Front radziecki utworzony 24(19 ?) kwietnia 1944, na bazie frontu zachodniego. Rozformowany 9 maja 1945. Na bazie frontu utworzono Baranowicki Okręg Wojskowy ZSRR. Jeden z Frontów w walkach z wojskami niemieckimi w II wojnie światowej. Pomnik żołnierzy radzieckich w Wilnie - zespół pomnikowy poświęcony pamięci żołnierzy radzieckich, którzy wyzwolili Wilno z rąk III Rzeszy w lipcu 1944. Pomnik – dzieło rzeźbiarskie lub rzeźbiarsko-architektoniczne, posąg, obelisk, płyta itp., wzniesione dla upamiętnienia osoby lub zdarzenia historycznego.
Obelisk (łac. obeliscus, gr. obeliskos - rożen, słup) - pomnik w formie wysokiego, smukłego, najczęściej o czworobocznej podstawie, słupa, wykonanego z jednego bloku skalnego. Zakończenie słupa ma formę ostrosłupa, często obitego złotą blachą. Pomnik został wzniesiony na masowej mogile, w której pochowanych zostało 2906 żołnierzy 3 Frontu Białoruskiego, zabitych w czasie walk o Wilno i 86 radzieckich partyzantów. W wydzielonej części zespołu pomnikowego w późniejszych latach chowani byli litewscy działacze komunistyczni. Pomnik znajduje się na terenie Cmentarza Antokolskiego i zajmuje powierzchnię dwóch hektarów. Armia Czerwona, (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – siły zbrojne Rosji radzieckiej i Związku Radzieckiego, istniejące do grudnia 1991 (przemianowana m.in. na Siły Zbrojne Republiki Białorusi, Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej oraz Siły Zbrojne każdej z pozostałych republik ZSRR).
Cmentarz "na Antokolu" w Wilnie obejmuje trzy nekropolie: resztki cmentarza przykościelnego w obrębie ogrodzenia kościoła św. Piotra i Pawła, cmentarz parafii pod tym wezwaniem, oraz były cmentarz wojskowy na Antokolu. Architektura pomnikaWejście na teren kompleksu wyznaczają cztery głazy. Na dwóch z nich umieszczono daty początku i końca działań wojennych na terytorium Litwy: 1941-1945. W dalszej części uformowanych zostało sześć tarasów, na których znajdują się kolejne wspólne groby żołnierzy i partyzantów. Na poziomie tarasów od trzeciego do piątego znajdują się tablice pamiątkowe z granitu, na których wypisane zostały imiona i nazwiska pochowanych w danym miejscu osób. Na szóstym tarasie, na podwyższeniu z granitu i brązu, płonie wieczny ogień. Za nim wznosi się sześć geometrycznie wyrzeźbionych figur żołnierzy, dołączonych do powstałego wcześniej pomnika w 1984. Mają one wysokość 6,20 metrów. Brązy – stopy miedzi z cyną lub innymi metalami i ewentualnie innymi pierwiastkami, w których zawartość miedzi zawiera się w granicach 80-90% wagowych. Wyjątkiem są stopy miedzi i cynku, które noszą nazwę mosiądzów. Składy brązów specyfikuje Polska Norma PN-xx/H-87050.
Grób – nisza wykopana w ziemi (grób ziemny), wykuta w skale (grób skalny) lub fragment groty (katakumby), w którym podczas pochówku składane są szczątki zmarłego. Osobną część pomnika stanowi obszar wydzielony dla pogrzebów litewskich Bohaterów Związku Radzieckiego oraz innych działaczy Komunistycznej Partii Litwy. HistoriaPierwotnie zabici i zmarli przy zdobywaniu Wilna żołnierze Armii Czerwonej byli chowani w dwóch miejscach Cmentarza Antokolskiego: przy jego bramie głównej oraz na terenie obecnego pomnika. Koncepcja wzniesienia obszernego zespołu architektonicznego pojawiła się w 1951, zaś autorami jego projektu byli Lew Kazarinski i Anatolij Kołosow. W trakcie prac budowlanych na teren przyszłego pomnika zwożono ekshumowane ciała żołnierzy radzieckich także z innych cmentarzy w okolicach Wilna. Pierwotnie najważniejszy punkt konstrukcji stanowił granitowy obelisk, zastąpiony w 1984 sześcioma postaciami żołnierzy. Odsłonięcia pomnika miało miejsce 9 maja 1951, kiedy zapalono wieczny ogień. W założeniach na terenie pomnika miały znaleźć się wszystkie szczątki radzieckich uczestników walk o Wileńszczyznę, toteż były one przywożone na teren kompleksu jeszcze w latach 1954-1955 i na początku lat 80. XX wieku. Tablica pamiątkowa – w architekturze, podobnie jak pomnik, dzieło rzeźbiarskie lub rzeźbiarsko-architektoniczne, posąg, obelisk, płyta itp., wzniesiona dla upamiętnienia osoby lub zdarzenia historycznego.
Partyzant (wł. partigiano = stronnik) – żołnierz nieregularnych oddziałów prowadzących walki oraz działania dywersyjne na terenach zajętych przez wroga. Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |