Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie

Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie - nieistniejący pomnik rosyjski w Augustowie.

Koncepcja budowy pomnika Piotra Bagrationa powstała w 104 Ustiużewskim Pułku Piechoty, jaki stacjonował w pobliżu Augustowa, w związku z nadchodzącym jubileuszem jednostki. Żołnierze sami przeprowadzili zbiórkę pieniędzy na wzniesienie monumentu, który miał być jedynym w Imperium Rosyjskim pomnikiem byłego dowódcy pułku. Popiersie Bagrationa powstało w Petersburgu w pracowni G. Brachmana. Zostało odsłonięte 6 grudnia 1897, już po uroczystościach rocznicy powołania pułku. Znajdowało się na placu w kompleksie koszarowym pułku.

Miedź (Cu, łac. cuprum) – pierwiastek chemiczny, z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa miedzi po łacinie (a za nią także w wielu innych językach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w starożytności wydobywano ten metal. Początkowo nazywano go metalem cypryjskim (łac. cyprum aes), a następnie cuprum. Posiada 26 izotopów z przedziału mas 55-80. Trwałe są tylko dwa: 63 i 65.

Brązy – stopy miedzi z cyną lub innymi metalami i ewentualnie innymi pierwiastkami, w których zawartość miedzi zawiera się w granicach 80-90% wagowych. Wyjątkiem są stopy miedzi i cynku, które noszą nazwę mosiądzów. Składy brązów specyfikuje Polska Norma PN-xx/H-87050.

Pomnik wykonany był z brązu, przedstawiał Piotra Bagrationa w galowym mundurze generalskim. Umieszczono go na cokole z czerwonego granitu. Znajdował się na nim herb upamiętnionego oraz napis 7 Jegierski, obecnie 104 Ustiużewski Księcia Generała Bagrationa Pułk - swemu dowódcy. Na pamiątkę jubileuszu 100 rocznicy. Na bocznych ścianach cokołu wyryto natomiast miejsca i daty bitew, w których szczególnie odznaczył się Bagration, zaś na tylnej - daty 1797 i 1897. Całość znajdowała się na podstawie w formie czterech betonowych stopni, w rogach których znajdowały się odlane w miedzi miniaturowe kopie francuskich armat. Pomnik otaczało żelazne ogrodzenie z latarniami w narożnikach.

Granit – kwaśna skała magmowa – głębinowa, średnio- lub grubokrystaliczną, częściej średniokrystaliczna. Granit ma budowę jawnokrystaliczną na skutek środowiska głębinowego w jakim powstał.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę pomnik został zniszczony.

Bibliografia

K. Sokoł, A. Sosna, Stulecie w kamieniu i metalu. Rosyjskie pomniki w Polsce w latach 1815-1915, MID "Synergia", Moskwa 2005, ISBN 5-94238-010-4, ss.75-76