Porthos

Portos – jeden z bohaterów powieści Alexandre'a Dumasa-ojca: Trzej muszkieterowie, W dwadzieścia lat później, Wicehrabia de Bragelonne. Właściwie nazywa się Christopher du Vallon, po nabyciu dodatkowych dóbr (wydarzenia z Dwadzieścia lat później) do nazwiska dochodzą dalsze człony: de Bracieux de Pierrefonds (imię Portosa ujawnione zostaje przez Aramisa ściskającego przyjaciół po ucieczce z niewoli Mazariniego). Wzorem tej postaci był protestant Isaac de Portau.

Portos jest muszkieterem Ludwika XIII, przyjaźni się z Atosem i Aramisem oraz z d'Artagnanem. W przeciwieństwie do przyjaciół nie jest zbyt inteligentny, jego główne atuty to siła fizyczna, waleczność i wierność przyjaźni. Oprócz Atosa tylko on z czwórki przyjaciół żeni się (z prokuratorową Coquenard). Nie ma dzieci. Jego służącym jest Mousqueton, w Dwadzieścia lat później zmieniający nazwisko na bardziej dostojne Mouston. Chociaż Portos nie dorównuje przyjaciołom w inteligencji, jest z nich najbogatszy. Pomimo cechującej go naiwności nie ustępuje pola pozostałym muszkieterom w dowcipnych lub złośliwych konwersacjach (np. rozmowa z Aramisem w poczekalni pana de Treville w Trzech muszkieterach). Nie rozumie żadnych obcych języków - z wyjątkiem hiszpańskiego. Kocha rozkosze podniebienia. Dobry szermierz, ale trafiał na lepszych od siebie. W intrygach dworskich dużo naiwniejszy od np. przesiadującego wiecznie przy dworze d'Artagnana. Przez Milady określony jako „głupiec i pyszałek” (list do kardynała), niemniej jednak takie podsumowanie jego postaci byłoby krzywdzące: Portos, podobnie jak Atos, nigdy nie rozgrywa przyjaciół dla własnych interesów i darzy ich czysto bezinteresowną miłością.

Cechy postaci

Wiernie towarzyszy d'Artagnanowi w jego przedsięwzięciach, m. in. angażując się w sprawę brytyjską (działania na rzecz obrony króla Karola I przed Cromwellem). Zostaje mianowany baronem du Vallon. Aramis wciąga go podstępnie w działalność spiskową przeciwko królowi Ludwikowi XIV - Portos ginie pod gruzami jaskini w walce z królewskimi żołnierzami.