Halesus (polska nazwa: krążlaczek) - rodzaj owada z rzędu chruścików (Insecta:Trichoptera) z rodziny Limnephilidae. W Polsce występują 4 gatunki. Larwy mają skrzelotchawki zbudowane z jednej gałęzi (nitki), larwy budują przenośne, rurkowate domki z fragmentów detrytusu, butwiejących liści, czasem dodają ziarenka piasku oraz fragmenty muszli mięczaków, często do domku przytwierdzony jest jeden lub dwa wystające patyczki (najczęściej pojedyncza szpilka drzewa iglastego). Są stosunkowo duże, długość larwy dochodzi do 2,5 cm. Wyglądem zewnętrznym przypominają larwy Potamophylax, Allogamus, Micropterna i Stenophylax. Domki podobne są do domków larw z rodzaju Anabolia. Larwy zasiedlają duże strumienie (rhitral) i przede wszystkim rzeki (potamal). Sporadycznie spotykane są w jeziorach mezotroficznych i oligotroficznych, zwłaszcza górskich.

Fitoplankton – mikroskopijne organizmy roślinne (w tym glony niezaliczane do królestwa roślin w niektórych systemach taksonomicznych) oraz sinice (należące do Procaryota) , które biernie unoszą się w wodzie, nie posiadając zdolności ruchu lub tylko w znacznie ograniczonym zakresie.

Biocenoza (gr. bios życie i koinós wspólny) – zespół populacji organizmów roślinnych (fitocenoza), zwierzęcych (zoocenoza) i mikroorganizmów danego środowiska (biotopu), należących do różnych gatunków, ale powiązanych ze sobą różnorodnymi czynnikami ekologicznymi i zależnościami pokarmowymi, tworzących całość, która pozostaje w przyrodzie w stanie homeostazy (czyli dynamicznej równowagi). Biocenoza oraz biotop, czyli środowisko fizyczne (nieożywione) tworzą ekosystem.

Strefowość cieków – hydrobiologiczny podział wód płynących na strefy od źródeł aż do ujścia, wprowadzony przez Botosaneanu i Illiesa na podstawie rozmieszczenia widelnic, jętek i chruścików. W odróżnieniu od systemu krainy rybnych system daje się zastosować na wszystkich kontynentach.

Hydropsychidae – polska nazwa wodosówkowate, rodzina owadów wodnych z rzędu chruścików (Trichoptera). Larwy zasiedlają rzeki (strefa potamalu). W Polsce do tej pory odnotowano występowanie 14 gatunków z trzech rodzajów. Larwy są filtratorami, budującymi sieci łowne, są potamobiontami. Poszczególne gatunki preferują różne strefy rzeki (różne odcinki w profilu podłużnym). Na przykład Hydropsyche angustipennis najliczniej występuje w rzekach średniej wielkości, głównie w odcinkach wypływających z jezior. W strefie strumieniowej (strefa rhitralu) Hydropsychidae są nieliczne - spotyka się tu Hydropsyche saxonica, H. fulvipes. W rzekach średniej wielkości obecne są: Cheumatopsyche lepida, Hydropsyche siltalai, H. pellucidula. W dolnych odcinkach dużych rzek występują: Hydropsyche contubernalis, H. ornatula, H. bulgaromanorum. Poszczególne gatunki w różnym stopniu wrażliwe są na zanieczyszczenia, stąd często wykorzystywane są jako bioindykatory. Ze względu na fakt, iż są stosunkowo łatwe do identyfikacji i hodowli, często wykorzystywane są w badaniach laboratoryjnych. Larwy wydają dźwięki (strydulują), pocierając wyrostkami pierwszej pary odnóży o chitynowe listewki (wybrzuszenia) umiejscowione na głowie.

Makrofity (makrofitobentos) – (gr. makros + phytón - długi, wielki + roślina) zakorzenione wodne rośliny kwiatowe i duże glony (u nas gł. ramienice) występujące w środowisku wodnym.

Filtratorzy – funkcjonalna grupa troficzna bezkręgowców wodnych, odżywiająca się małymi fragmentami (poniżej 1 mm) detrytusu i cząstek organicznych, odfiltrowywanych z wody. Występują różnorodne przystosowania anatomiczne i behawioralne do filtrowania sestonu.