|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Prof. prawa, znawca problematyki prawa i kultury Dalekiego Wschodu, wieloletni prodziekan Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, ks. Antoni Kość zmarł w środę w Lublinie. Miał ... Postać Lecha Kaczyńskiego, podobnie jak Gabriela Narutowicza i Władysława Sikorskiego, nieuchronnie będzie się kolejnym pokoleniom Polaków kojarzyć przede wszystkim z tragicznymi okolicznościami w jakich poniósł śmierć.
Byłoby jednak głęboko niesprawi... Pogrzeb doc. dr. hab. Andrzeja Lisickiego odbył się w czwartek 1 września w Warszawie. Astronom zmarł 24 sierpnia w wieku 84 lat. Andrzej Lisicki ukończył studia astronomiczne w 1952 roku w Toruniu, a doktorat uzyskał w 1961 roku... Prof. Andrzej Skowroński z Wydziału Matematyki i Informatyki UMK został wybrany na członka korespondenta Polskiej Akademii Nauk w Wydziale III Nauk Matematycznych, Fizycznych i Chemicznych.
Tym samym prof. Skowroński znalazł się w elitarnym gronie w... Prof. Andrzej Kajetan Wróblewski, zaliczający się do grona światowej sławy fizyków i jeden z głównych twórców warszawskiej szkoły fizyki cząstek, odnowił doktorat na Uniwersytecie Warszawskim. Uroczystość odbyła się w poniedziałek w siedzibie uczelni...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 PotoccyCzy wiesz że...? Aleksander Potocki herbu Pilawa (ur. 1798, zm. 1868) wojskowy, powstaniec 1830, emigrant, filantrop. Był bezżenny. Zaczynał karierę w armii rosyjskiej, w 1820 r. został oszukany przez brata Mieczysława, który zajął siedzibę rodową - Tulczyn, z racji starszeństwa należną Aleksandrowi. Po śmierci matki odziedziczył dobra humańskie Potockich z Zofiówką. Krzysztof Potocki herbu Pilawa (ur. 1600, zm. 1675) działacz kalwiński, poseł, podczaszy wielki litewski. Syn Andrzeja kasztelana kamienieckiego, brat: Jana Teodoryka i Stanisława Rewery hetmana wielkiego koronnego. Posiadał dobra majątkowe: Sidra, Hołowczyn. Od 1645 roku cześnik litewski, później podstoli wielki litewski od 1646, stolnik wielki litewski od 1653, krajczy wielki litewski od 1658 i podczaszy litewski od 1661 roku. August Potocki herbu Pilawa (ur. 1806, zm. 1867) – najstarszy syn Aleksandra Stanisława Potockiego z Wilanowa i Anny z Tyszkiewiczów. Wraz z młodszym bratem Maurycym Potockim (1812-1879) brał udział w powstaniu listopadowym. Po upadku powstania wyemigrował wraz z bratem do rodzinnych posiadłości w Galicji. August Potocki na emigracji pozostawał do końca lat 30. XIX w., stając się z woli ojca, jeszcze przed powrotem do Królestwa, właścicielem dóbr wilanowskich. Do łask cara wrócił po pobycie na dworze petersburskim i ożenku z frejliną cesarzowej – Aleksandrą Potocką (w 1840 r.), kiedy usunięto go z listy osób, których majątki podlegały konfiskacie. W połowie lat 40. XX w. wrócił wraz z żoną do Warszawy. Po śmierci ojca (1845 r.) stał się pełnoprawnym właścicielem dóbr Wilanów, dóbr Nieporęt, Kleszew, Osieck, Chrosna, Całowanie i Opatów z dodatkiem rozległych dóbr wniesionych przez jego żonę (np. dobra Teplik). Ogromne dobra miały swe centrum w Wilanowie, gdzie August Potocki rozwinął działalność budowlaną we współpracy z architektem Henrykiem Marconim, który, jeszcze na zlecenie jego ojca - Aleksandra, wykonał znajdujące się na przedpolu pałacu w Wilanowie mauzoleum Stanisława i Aleksandry Potockich. Efektem współpracy z Augustem Potockim jest zaś budynek szpitala pw. św. Aleksandra (ku czci ojca fundatora) (znajdujący się przy granicy terenu pałacowego i dawnej wsi Wilanów) i wreszcie wilanowski kościół parafialny pw. św. Anny (ku czci matki fundatora). Ostatnia budowla została ukończona (po gruntownej przebudowie wcześniejszej świątyni) już po śmierci Augusta Potockiego, który po długotrwałej chorobie, zmarł w 1867 r.  
 Potoccy – magnacki ród herbu Pilawa. HistoriaRodzina Potockich wywodzi się z Potoka koło Jędrzejowa. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1236 roku. Pierwszym znanym Potockim był Żyrosław z Potoka. Dzieci jego syna, Aleksandra, były protoplastami nowych rodów takich jak Moskorzewscy, Stanisławscy, Tworowscy, Borowscy i Stosłowscy. Bolesław Potocki herbu Pilawa (ur. 29 marca 1805 w Tulczynie, zm. 22 listopada 1893 w Sankt Petersburgu), zwany "Bobiche", syn Stanisława Szczęsnego i Zofii Potockiej, jego trzeciej żony. Brat przyrodni: Aleksandra, Włodzimierza, Mieczysława i Zofii Kisielew. Najprawdopodobniej biologiczny syn Szczęsnego Jerzego, pasierba swojej matki. Ziemianin, fundator szkół, ochmistrz dworu rosyjskiego. Został pochowany w Sankt Petersburgu.
Hrabia – tytuł szlachecki, w Polsce od wyrazu grabia i grof, wyraz pochodzenia czeskiego i niemieckiego, w czasach wczesnośredniowiecznych comes, jednakże średniowieczni comites byli wyższymi urzędnikami, kasztelanami oraz wojewodami. Potoccy herbu Pilawa to jeden z najmożniejszych i najpotężniejszych rodów magnackich w Polsce, występuje od końca XIV. w., wybitną rolę począł odgrywać od początku XVII. w., dał Rzeczypospolitej zarówno szereg dzielnych wodzów, jak i zdrajców, w XVIII. w. stał na czele obozu antyrosyjskiego „republikantów”, w osobach najwybitniejszych swych przedstawicieli, Ignacego i Stanisława Kostki, jednocześnie w osobie Stanisława Szczęsnego popierając targowiczan. Zaznaczyli się mocno w wielkim dziele odrodzenia narodu w dobie stanisławowskiej i organizacji oświaty w Księstwie Warszawskiem i Królestwie Kongresowym, członkowie jego zajmowali wybitne stanowiska w życiu politycznym b. zaboru austriackiego. Dokładna genealogia rodu Potockich w „Złotej księdze szlachty polskiej” Żychlińskiego. Stanisław Potocki herbu Pilawa (ur. 1607 w Kamieńcu Podolskim, zm. 1647) pułkownik wojsk koronnych, komisarz do spraw kozackich. Syn Jakuba wojewody bracławskiego, brat: Mikołaja, zwanego Niedźwiedzią Łapą, hetmana wielkiego koronnego i Dominika Jakuba dominikanina.
Seweryn Potocki herbu Pilawa (ur. 1762, zm. 16 września 1829) – poseł, senator, krajczy wielki koronny, rosyjski tajny radca i członek Rady Państwa, kurator Uniwersytetu Charkowskiego. Syn Józefa posła i krajczego koronnego i Anny Teresy Ossolińskiej, brat Jana pisarza i podróżnika, ojciec Leona dyplomaty. W 1786 poślubił Annę Teofilę Sapiehę, córkę Aleksandra Michała Sapiehy. Za zasługi został odznaczony Orderem Orła Białego 5 lipca 1791 roku oraz Orderem Świętego Aleksandra Newskiego. W 1784 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława. Protoplastą linii żyjącej do teraz jest Jakub Potocki (ok. 1481-1551). Ród podzielił się na trzy główne linie: Dwie pierwsze z wymienionych wyżej linii rozpadły się na liczne gałęzie, z których najważniejsze to: Przedstawiciele
Przypisy
Aleksandra Potocka herbu Pilawa (ur. 26 marca 1818 w Tulczynie, zm. 6 stycznia 1892 w Warszawie), właścicielka dóbr wilanowskich, działaczka charytatywna.
Joachim Karol Potocki herbu Pilawa (ur. 1725 ? w Trzebowej, zm. 1796 ? 1786) - starosta trembowelski i grybowiecki rotmistrz znaku pancernego, podczaszy wielki litewski, generał-porucznik Wojsk Koronnych, konfederat barski.
Czy wiesz że...? beta Międzyrzec Podlaski – miasto i gmina w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, nad Krzną. Miasto jest także siedzibą wiejskiej gminy Międzyrzec Podlaski.
Oswald Potocki herbu Pilawa ( ur. 15 grudnia 1866 w Mariampolu, zm.1920 ) działacz społeczno-narodowy, wiceprezes Towarzystwa Naukowego. Syn Nikodema i Ludwiki Jabłonowskiej, wnuk Karola Jabłonowskiego.
Józef Alfred Potocki herbu Pilawa ( ur. 8 kwietnia 1895 w Szepietówce, zm. 12 września 1968 w Lozannie ) hrabia, dyplomata polski. Syn Józefa Mikołaja i Heleny Augusty Radziwiłł.
Mikołaj Potocki herbu Pilawa (ur. 1517/1520 w Kamieńcu Podolskim, zm. 2 maja 1572) – rotmistrz królewski (1550), zawiadowca zamku kamienieckiego (1555), strażnik polny koronny, starosta chmielnicki (1569), kamieniecki (1571).
Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe) – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa.
Królestwo Polskie (potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka; ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje) – istniejące w latach 1815-1916 państwo na terytorium polskim, pozostające w unii personalnej z Imperium Rosyjskim, z własną konstytucją, sejmem, wojskiem, monetą i polskim językiem urzędowym oraz cesarzem rosyjskim jako koronowanym królem Polski i ustanowionym przez niego namiestnikiem.
Księstwo Warszawskie (fr. Duché de Varsovie) – istniało w latach 1807-1815, formalnie niepodległe, jednak w rzeczywistości podporządkowane napoleońskiej Francji, było namiastką państwa polskiego. Władcą suwerennym księstwa był król Królestwa Saksonii, które wchodziło w skład Związku Reńskiego, będącego protektoratem pierwszego Cesarstwa Francuskiego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
