Powiat lub ujezd czerykowski, dawny powiat guberni mohilewskiej. Odpowiadają mu dzisiejsze rejony czerykowski, krasnopolski i krzyczewski należące do obwodu mohylewskiego na Białorusi.

Wzmianka słownikowa z 1880

Powiat Czerykowski zajmuje 4084 w. kw. Mieszka w nim od 80 do 90 tys. osób. Graniczy z pow. mścisławskim, klimowickim, gub. czernihowską, pow. rohaczewskim, bychowskim i czausowskim. Powierzchnia gruntów równa i tylko w północnym zakącie wzgórkowata; grunt ogólnie dosyć urodzajny, żytni, z wyjątkiem pogranicza czausowskiego i bychowskiego, na zach. od Czerykowa, gdzie grunta są żwirowate i płonne. Soż przepływa przez powiat w kierunku od północy na zach. i od Krzyczowa jest już spławny dla berlinek. Jest on główną arteryą handlową powiatu i nad brzegami jego są łąki lecz nic tak obfite jak np. nad Pronią, Inne rzeki dopływy Sożu: Wołczas, Udoha, Czarna Natopa, Sienna, Tursia. Lasy, stanowiące głównc bogactwo powiatu, w najlepszym gatunku sosnowe, głównie za Sożem w okolicach Krasnopola, Czerykowa, Krzyczewa; prócz tego wiele lasów brzozowych, zwłaszcza w pólnocnej części około Małatycz. Mieszane z innemi drzewami rosną w znacznej ilości: dęby i lipy. Przemysł fabryczny na większą skalę nie istnieje. Istnieją tylko małe fabryki, dostarczające pierwszych potrzeb; do tych należą młyny, garbarnie, których ai 4 w Krzyczewie, garncarnie z doskonałej gliny krzyczewskiej i zimonińskiej wyrabiają ogromną masę naczyń glinianych i rozwożą po gub. całej. Dziegieć wyrabia się w ogromnej masie, prosty i dobry, z kory brzozowej, i rohoze z lipy. Handel zostaje w ręku żydów, którzy skupieni są w Czerykowic, Krzyczewie, Malatyczach, Krasnopolu i Studzieńcu. Prócz handlu zbożowego Ważnym przedmiotem wywozu jest pieńka; konopi bowiem w tych stronach zasiewają ogromne masy. Katolików liczy 2500; należą oni do 4 parafii: czerykowskiej, krzyczewskiej, wołodkowskiej i iwandarskiej.

Linki zewnętrzne