|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Działania zmierzające do przywrócenia funkcji przyrodniczych prowadzone są w dolinie rzeki Biała Tarnowska (woj. małopolskie). Planowane jest odnowienie populacji łososia i innych zwierząt oraz przywrócenie lasów łęgowych w zasięgu wód powodziowych. Proje... Turyści nie będą musieli rozstawać się ze swoim wygodnym fotelem, aby zasmakować wspaniałości wysp śródziemnomorskich dzięki projektowi, finansowanemu ze środków unijnych, w ramach którego powstało oprogramowanie udostępniające trójwymiarowe (3D) wersje piaszczystych... Czeka nas drenaż mózgów? - pyta "Rzeczpospolita". Ponad połowa studentów czołowych uczelni jest gotowa wyjechać za granicę - wynika z badań Szkoły Głównej Handlowej i firmy doradczej Deloitte. Według gazety, w czwartek na spotkani... Naukowcy z Wojskowej Akademii Technicznej budują "osę" - mały, ultralekki samolot o możliwościach śmigłowca, informuje "Rzeczpospolita". Niebawem odbędą się pierwsze testy, zapowiada gazeta. "Osa" zabier... Odkrycie warszawskich naukowców z Instytutu Technologii Materiałów Elektronicznych oraz Wydziału Fizyku Uniwersytetu Warszawskiego może zrewolucjonizować rynek komputerów - informuje ,,Rzeczpospolita". Dzięki niemu komputery będą kilkaset razy szybsz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Powiat wiłkomierskiCzy wiesz że...? Wybrzeże - wąski pas po obu stronach linii brzegowej, zarówno od strony lądu, jak i strony morza, na który ma wpływ rzeźbotwórcza działalność mórz i oceanów (m.in. fal morskich, pływów, prądów przybrzeżnych). Komaje (biał. Камаі) – wieś na Białorusi w rejonie postawskim obwodu witebskiego. Położona 16 km na południowy zachód od Postaw i 10 na południe od Hoduciszek. Gubernia kowieńska (ros. Ковенская губеpния; lit. Kauno gubernija) z centrum w Kownie była jednostką administracyjną Imperium Rosyjskiego. Powiat lub ujezd wiłkomierski dawny powiat w pd-wsch. części guberni kowieńskiej. Odpowiada mu dzisiejsza Rejon wiłkomierski. Powiat lub Ujezd poniewieski dawny powiat, położony pośrodku kuberni kowieńskiej, utworzony na miejsce powiatu upickiego województwa trockiego. Częściowo odpowiada mu dzisiejsza Gmina miejska Poniewież na Litwie.
Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek wodny płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek wodny o powierzchni dorzecza powyżej 100 km². 
 Wzmianka z 1893Wilkomierski powiat, położony w płd.-wsch. części gub. kowieńskiej, między 55° 11' i 56 o 7' płn. szer. a 43 0 45' i 44 0 55' wsch. (od Ferro) dług., przedstawia nieforemny pięciokąt i graniczy na płn. z pow. nowoaleksandrowskim, na wschód z święciańskim i wileńskim, na płd. z kowieńskim, na zach. z kowieńskim i poniewieskim. Powierzchnia powiatu podług wyliczeń akademika Keppena wynosi 5143 w. kw. al. 535729 dzies., podług pułk. Strjelbickiego 5185'8 w. kw., podług zaś pomiarów wojennotopograficznych 5106 w. kw. Linia największej długości wynosi 108 w., szerokości zaś do 75 w. Powierzchnia zachodniej części powiatu przedstawia niską równinę, poprzerzynaną gdzie nie gdzie gęstemi lasami i wyniosłcmi wybrzeżami rzek. W części wschodniej przechodzi szerokie pasmo wyniosłości, od mka Kozaczyzny (pow. nowoaleksandrowskim), przecinające szosę kowieńską-dyneburską pod st. Ławżedyszki. Również z pow. nowoaleksandrowskiego wstępuje niewielkie pasmo, przechodzące przez północny zakątek powiatu i kończące się pod miasteczkiem Kupiszki. Nadto w niektórych miejscach wyniosłości towarzyszą wybrzeżom rzek i rzeczek. Najwyższe wyniosłości znajdują się pod wsią Stworańce (646'5 st. aug. npm.), Bolniki (595'7) i Kongiedy (562'2 st.). Pod względem geognostycznym w płn. części powiatu spotykamy wapienie formacyi dewońskiej (np. na wybrzeżach rz. Swiętej). W płd.-wsch. części podłoże stanowią piaski i gliny formacyi eoceńskiej (dolnej trzeciorzędowej), śród których miejscami znajdują się cieńkie warstwy lignitu i w niewielkiej ilości bursztyn. Doliny między wzgórzami i wybrzeżami rzek zasiane są głazami narzutowemi. Gleba w ogóle jest gliniasta, żyzna; zachodnie części powiatu (gm. Troupie, Szaty, Kupiszki, PoławeIl, Traszkuny, Komaje, Szymańce) mają grunt czarnoziemny, iłowaty, pod względem urodzajności mogący współzawodniczyć z pow. poniewieskim i szawelskim. W ogóle grunta w pow. wiłkomierskim są żyzne (oprócz gmin Widziszki, Nidoki, Żmujdki). (...) Czarnoziemy – bardzo żyzne gleby powstałe na podłożach lessowych i lessopodobnych, czasem na glinach marglistych, bogatych w związki wapnia (w warstwie ornej często obecny jest węglan wapnia) i magnezu.
Powiat święciański – powiat Litwy Środkowej, następnie od 13 kwietnia 1922 r. na obszarze Ziemi Wileńskiej, a od 20 stycznia 1926 r. w województwie wileńskim II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Święciany. W skład powiatu wchodziło 15 gmin, 2 miasta i 12 miasteczek. Linki zewnętrznePowiat wileński – powiat guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego, następnie Litwy Środkowej, a od 13 kwietnia 1922 r. na obszarze Ziemi Wileńskiej II Rzeczypospolitej z siedzibą w Wilnie. W 1921 r. z powiatu wyłączono miasto Wilno tworząc osobny powiat miejski .
Ił – skała osadowa, drobnoziarnista, zbudowana jest głównie z minerałów ilastych (najczęściej kaolinit i illit) z domieszką łyszczyków oraz pyłu kwarcowego. Iły zawierają nie mniej niż 50% frakcji ilastej (ziarna o średnicy do 0,002 mm) i nie więcej niż 10% frakcji piaskowej (ziarna o średnicy od 0,05 mm do 2,0 mm). Grunty ilaste należą do gruntów spoistych. Ich wytrzymałość na obciążenie zależy przede wszystkim od wilgotności gruntu.
Czy wiesz że...? beta Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – monumentalny słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczpospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (np. Śląska); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.
Bursztyn także: jantar, amber (łac. elektrum lub sucinum, gr. ἤλεκτρον - elektron) – kopalna żywica drzew iglastych, a w rzadszych przypadkach żywicujących liściastych drzew z grupy bobowców.
Lignit (ksylit) to odmiana węgla brunatnego o stosunkowo dobrze zachowanej strukturze drewna. Powstaje pod niewielkim ciśnieniem z torfu i jest pierwszym produktem jego zamiany w węgiel bitumiczny. Zawiera od 60 do 75% węgla. Stanowi blisko 45% złóż węgla brunatnego na świecie, jest jednak bardzo rzadko eksploatowany, a jeśli już to poddawany jest następnie brykietowaniu, ponieważ jest nietrwały w składowaniu i transporcie, nisko kaloryczny oraz wymaga specjalnych palenisk. Używa się go w kilku regionach Kanady, USA i Australii oraz Rumunii.
Powiat szawelski zwany z języka rosyjskiego ujezdem to w latach 1795 do 1918 jeden z powiatów guberni kowieńskiej z ośrodkiem w Szawlach. Przed rozbiorami tereny należały do I Rzeczpospolitej, następnie były pod zaborem rosyjskim, obecnie część Litwy.
Powiat lub ujezd nowoaleksandrowski (powiat jezioroski) – dawny powiat guberni kowieńskiej, z siedzibą w Nowoaleksandrowsku (Jeziorosy), obecnie na Litwie.
Powiat (w Polsce) – jednostka samorządu terytorialnego II stopnia i podziału administracyjnego, obejmująca część obszaru województwa. Ich funkcjonowanie reguluje ustawa z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 1998 r. Nr 91, poz. 578). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
